วิทยาลัยและมหาวิทยาลัยท้องถิ่นในฟิลิปปินส์

วิทยาลัยและมหาวิทยาลัยท้องถิ่น (Local Colleges and Universities หรือ LCUs) คือสถาบันอุดมศึกษาในประเทศฟิลิปปินส์ที่บริหารจัดการและดำเนินงานโดยหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่น (Local Government Units หรือ LGUs) ซึ่งครอบคลุมตั้งแต่ระดับบารังไก (barangay) เทศบาล เมือง หรือจังหวัด โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาระดับหลังมัธยมศึกษาให้แก่ประชากรในท้องถิ่น

กฎหมายและโครงสร้างการดำเนินงาน

การจัดตั้ง LCUs มีพื้นฐานทางกฎหมายมาจากประมวลกฎหมายการปกครองส่วนท้องถิ่นปี 1991 (Local Government Code of 1991) ตามมาตรา 447(a)(5)(x) สำหรับเทศบาล, 458(a)(5)(x) สำหรับเมือง และ 468(a)(4)(iii) สำหรับจังหวัด ซึ่งระบุว่าหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถจัดตั้งและดำเนินงานโรงเรียนอาชีวศึกษา โรงเรียนเทคโนโลยี และสถาบันหลังมัธยมศึกษาที่คล้ายคลึงกันได้ โดยสามารถกำหนดและจัดเก็บค่าธรรมเนียมการศึกษาที่เหมาะสมภายใต้การอนุมัติของกระทรวงศึกษาธิการและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

การถ่ายโอนอำนาจตามกฎหมายฉบับนี้ส่งผลให้หน้าที่หลายประการของรัฐบาลกลาง เช่น งานสาธารณูปโภค สวัสดิการสังคม บริการด้านสุขภาพ และการศึกษา ถูกโอนย้ายมายังรัฐบาลท้องถิ่น ทำให้ LGUs มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนการศึกษาในระดับพื้นที่

ประวัติและการพัฒนา

ในอดีต รูปแบบการศึกษาท้องถิ่นเริ่มต้นจาก "โรงเรียนชุมชน" (Community Schools) ซึ่งมักทำหน้าที่เป็นโรงเรียนประถมศึกษาหรือมัธยมศึกษาในเวลากลางวัน และเปลี่ยนเป็นวิทยาลัยชุมชนในเวลาเย็น อย่างไรก็ตาม โรงเรียนเหล่านี้มีข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐานที่ขึ้นอยู่กับกรมการศึกษา วัฒนธรรม และกีฬา (DECS) เดิม

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี 1965 เมื่อมีการจัดตั้ง Pamantasan ng Lungsod ng Maynila (PLM) ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกในฟิลิปปินส์ที่ได้รับเงินอุดหนุนเต็มจำนวนจากหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่น โดยจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติ Republic Act 4196 เพื่อให้เมืองมะนิลาสามารถดำเนินงานมหาวิทยาลัยของตนเองได้ PLM เป็นมหาวิทยาลัยท้องถิ่นเพียงแห่งเดียวในประเทศเป็นเวลากว่าสองทศวรรษ

ต่อมา การขยายตัวของ LCUs เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากการประกาศใช้ประมวลกฎหมายการปกครองส่วนท้องถิ่นปี 1991 และพระราชบัญญัติการศึกษาด้านเทคนิคและทักษะปี 1994 (Technical Education and Skills Development Act of 1994) ประกอบกับการที่รัฐบาลกลางเพิ่มส่วนแบ่งภาษีให้แก่หน่วยงานท้องถิ่นจาก 11% เป็น 40% ทำให้เมืองและเทศบาลที่มีความเป็นเมืองสูงมีงบประมาณเพียงพอในการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาของตนเอง

บทบาททางสังคมและโอกาสทางการศึกษา

การจัดตั้ง LCUs มีเป้าหมายเพื่อลดอุปสรรคทางการเงินสำหรับครอบครัวที่มีรายได้น้อย ซึ่งมักประสบปัญหาในการส่งบุตรหลานเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยแม้จะสามารถเรียนจบระดับมัธยมศึกษาได้ก็ตาม

ผ่านทาง LCUs นักเรียนที่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากครอบครัวยากจนสามารถเข้าถึงหลักสูตรที่หลากหลาย ได้แก่:

• ประกาศนียบัตรหลักสูตรระยะสั้น (3-6 เดือน)
• อนุปริญญา (2 ปี)
• ปริญญาตรี (4 ปี)

สถาบันตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จในการผลิตบัณฑิตจากครอบครัวที่มีรายได้น้อย ได้แก่ Pamantasan ng Lungsod ng Maynila, Pamantasan ng Lungsod ng Pasig และ University of Makati

การจำแนกประเภทและการบริหารจัดการ

เพื่อให้เกิดมาตรฐานและการแยกแยะที่ชัดเจนระหว่าง "วิทยาลัยชุมชน" (Community College) และ "วิทยาลัยและมหาวิทยาลัยท้องถิ่น" (Local College and University) สมาคมวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยท้องถิ่นร่วมกับสำนักงานโครงการและมาตรฐานของคณะกรรมการการอุดมศึกษา (Commission on Higher Education หรือ CHED) ได้ดำเนินการสำรวจและจัดระเบียบข้อมูลสถิติของวิทยาลัยชุมชนเพื่อให้การวางแผนและการจัดสรรความช่วยเหลือด้านเทคนิคและงบประมาณจากรัฐบาลกลางเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นธรรมมากขึ้น