Louth Navigation ประวัติศาสตร์คลองขุดแม่น้ำ Lud ในลินคอล์นเชียร์

Louth Navigation คือโครงการปรับปรุงแม่น้ำ Lud ให้กลายเป็นคลองขุดเพื่อการเดินเรือ โดยมีระยะทางรวม 11 ไมล์ (18 กิโลเมตร) เชื่อมต่อจากเมือง Louth ในมณฑลลินคอล์นเชียร์ ประเทศอังกฤษ ไปยัง Tetney Haven ซึ่งเป็นปากแม่น้ำ Humber

จุดเริ่มต้นและการก่อสร้าง

โครงการนี้ได้รับอนุมัติโดยพระราชบัญญัติรัฐสภาในปี 1763 และก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1770 ภายใต้การกำกับดูแลของวิศวกร John Grundy Jr. และต่อมาโดย James Hoggard เพื่อเอาชนะความแตกต่างของระดับความสูง จึงมีการสร้างประตูกั้นน้ำ (Locks) ทั้งหมด 8 แห่ง โดย 6 แห่งในจำนวนนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยผนังที่มีลักษณะเป็นช่องสี่ช่อง (four bays)

ความท้าทายด้านการเงินและการบริหาร

การระดมทุนสำหรับ Louth Navigation เต็มไปด้วยอุปสรรค เนื่องจากพระราชบัญญัติไม่ได้ระบุวิธีการระดมทุนมาตรฐานไว้ ทำให้ต้องใช้วิธีการให้เช่าสิทธิในการเก็บค่าธรรมเนียมการผ่านทาง (Tolls) แทน

• Charles Chaplin: เป็นผู้เช่าสิทธิเก็บค่าธรรมเนียมในช่วงแรก และต่อมาได้รับสัมปทานยาวถึง 99 ปี แม้ว่ากฎหมายจะไม่ได้อนุญาตก็ตาม
• การขาดการบำรุงรักษา: ในช่วงที่ Chaplin ดูแล เขาเก็บค่าธรรมเนียมแต่กลับละเลยการบำรุงรักษาคลอง จนนำไปสู่การออกพระราชบัญญัติฉบับใหม่ในปี 1828 เพื่อปรับปรุงค่าธรรมเนียมและทำให้สัญญาเช่าของเขามีผลทางกฎหมาย
• การเปลี่ยนมือ: สิทธิการเช่าถูกโอนไปยังบริษัทรถไฟสองแห่งในปี 1847 และกลับคืนสู่คณะกรรมการในปี 1876

คลองแห่งนี้ประสบความสำเร็จในระดับปานกลางจนกระทั่งเข้าสู่ศตวรรษที่ 20 เมื่อรายได้ลดลงอย่างรวดเร็ว และปิดตัวลงอย่างเป็นทางการในปี 1924

บทบาทในปัจจุบันและการจัดการน้ำ

แม้จะปิดตัวลงในฐานะเส้นทางเดินเรือ แต่ Louth Navigation ไม่ได้ถูกถมกลับ เนื่องจากทำหน้าที่เป็นช่องระบายน้ำในพื้นที่ ปัจจุบันได้รับการกำหนดให้เป็นแม่น้ำสายหลักที่บริหารจัดการโดย Environment Agency และทำงานร่วมกับ Lindsey Marsh Internal Drainage Board

นอกจากนี้ คลองยังทำหน้าที่เป็นแหล่งจ่ายน้ำให้กับอ่างเก็บน้ำ Covenham Reservoir เพื่อนำน้ำที่ผ่านการบำบัดแล้วเข้าสู่ระบบประปาสาธารณะ โดยมีการเสริมน้ำจาก Waithe Dike และการสูบน้ำจาก Great Eau ผ่านทางท่อส่งน้ำเมื่อจำเป็น

สรุปข้อมูลทางเทคนิค