ลวี่ ตงปิน เซียนแปดองค์ผู้เชี่ยวชาญด้านการบำเพ็ญเพียรและกวีเอก

ลวี่ ตงปิน เป็นนักปราชญ์และกวีชาวเต๋าผู้มีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์ถังของจีน โดยเชื่อกันว่าเขามีอายุยืนยาวถึง 220 ปี ในวัฒนธรรมจีน เขาได้รับการยกย่องให้เป็นอมตะและเป็นหนึ่งใน เซียนแปดองค์ (Eight Immortals) ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางที่สุด ลวี่ ตงปินไม่เพียงแต่เป็นบุคคลในตำนาน แต่ยังมีการกล่าวถึงในหนังสือประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการของราชวงศ์ซ่งอีกด้วย นอกจากนี้ เขายังได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ยุคแรกๆ ของ neidan หรือการบำเพ็ญเพียรภายใน (Internal Alchemy) โดยในงานศิลปะเขามักจะถูกวาดให้แต่งกายเป็นนักปราชญ์และถือดาบเพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้าย

ลักษณะนิสัยและตัวตน

ลวี่ ตงปิน มักถูกนำเสนอในฐานะชายผู้มีความเฉลียวฉลาด มีความปรารถนาอย่างแท้จริงที่จะช่วยเหลือผู้คนให้บรรลุความรู้แจ้งและเรียนรู้เส้นทางแห่งเต๋า อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับเซียนองค์อื่นๆ ในกลุ่มเซียนแปดองค์ เขามักจะมีลักษณะนิสัยที่แปลกประหลาดหรือ "ข้อบกพร่อง" บางประการที่ทำให้ตัวละครของเขามีสีสัน:

• ความรักในการดื่ม: เขามักถูกพรรณนาว่ามีอาการมึนเมา ซึ่งเป็นเรื่องปกติในกลุ่มเซียนแปดองค์และศิลปินเต๋าหลายคนที่รักการดื่ม
• อารมณ์ร้อน: มีเรื่องเล่าว่าในช่วงแรกหลังจากกลายเป็นเซียน เขามีอารมณ์ที่รุนแรง ถึงขั้นทำให้ตลิ่งแม่น้ำพังทลายลงด้วยความโกรธ
• เสน่ห์ดึงดูด: เขาถูกกล่าวว่าเป็นคนเจ้าชู้ แม้แต่หลังจากกลายเป็นเซียน ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับศาสตร์แห่งกามารมณ์ของเต๋า (Taoist sexual arts)
• ความเป็นกวี: ลวี่ ตงปิน เป็นกวีที่มีผลงานมากมาย ซึ่งถูกรวบรวมไว้ใน Quan Tangshi (บทกวีถังที่สมบูรณ์)

ประวัติช่วงต้น

เขามีชื่อว่า ลวี่ ยัน (Lù Yán) โดยมีชื่อรองว่า ตงปิน (Dòngbñn) นอกจากนี้เขายังถูกเรียกว่า "ปรมาจารย์ฉุนหยาง" (Master Pure-Yang) หรือ "ลวี่จู่" (Lù the Progenitor) โดยกลุ่มผู้นับถือลัทธิเต๋า โดยเฉพาะสำนัก Quanzhen เขาเกิดที่จังหวัดจิงจ้าว (Jingzhao Prefecture) ประมาณปี ค.ศ. 796 ในสมัยราชวงศ์ถัง

เล่ากันว่าเมื่อเขาเกิดมา มีกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง เขาเป็นคนฉลาดหลักแหลมมาตั้งแต่เด็กและมีความสำเร็จทางวิชาการมากมาย อย่างไรก็ตาม เขาสอบข้าราชการระดับสูงไม่ผ่านถึงสองครั้งในวัย 20 ปี ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นนายอำเภอสองครั้ง แต่ในที่สุดเขาก็เบื่อหน่ายในระบบราชการ จึงลาออกและปลีกวิเวกไปอยู่ในภูเขา

ความฝันข้าวฟ่างเหลือง (Yellow Millet Dream)

ตำนานเล่าว่าคืนหนึ่งขณะที่ลวี่ ยัน กำลังหุงข้าวฟ่างเหลืองในโรงแรมที่เมืองฉางอันหรือหานตัน เขาเผลอหลับไปและฝันว่าเขาได้สอบเข้าทำงานในราชการและประสบความสำเร็จอย่างสูง ได้รับตำแหน่งสำคัญและก้าวหน้าในตำแหน่งรองรัฐมนตรี และแต่งงานกับลูกสาวของตระกูลที่มั่งคั่ง มีลูกชายและลูกสาว

เขาก้าวหน้าในหน้าที่การงานจนกลายเป็นอัครมหาเสนาบดี แต่ความสำเร็จนี้กลับนำมาซึ่งความริษยา ทำให้เขาถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดและต้องสูญเสียตำแหน่งงาน ภรรยาหักหลังเขา ลูกๆ ถูกโจรปล้นฆ่า และเขาสูญเสียทรัพย์สินทั้งหมด ในขณะที่เขากำลังจะตายบนถนนในความฝัน เขาก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา

แม้ว่าในความฝันจะผ่านไปถึง 18 ปี แต่ในความเป็นจริง ความฝันทั้งหมดเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ข้าวฟ่างเหลืองหุงสุกพอดี ตัวละครในความฝันนั้นแท้จริงแล้วคือ จงลี่ เฉวียน (Zhongli Quan) ที่สร้างขึ้นเพื่อให้ลวี่ ตงปิน ตระหนักว่าไม่ควรให้ความสำคัญกับชื่อเสียงและความสำเร็จที่ชั่วคราว หลังจากนั้น ลวี่จึงติดตามจงลี่ เฉวียน เพื่อฝึกฝนและบำเพ็ญเพียรตามวิถีแห่งเต๋า