← กลับไปยังบทความทั้งหมด

ไมนิชิ ชิมบุน หนังสือพิมพ์รายวันระดับชาติของญี่ปุ่น

สรุปใจความสำคัญ

  • เป็นหนึ่งในสี่หนังสือพิมพ์รายวันระดับชาติที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
  • เป็นหนังสือพิมพ์ญี่ปุ่นฉบับเดียวที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ จากภาพถ่ายการลอบสังหารประธานพรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นในปี 1960
  • ก่อตั้งจากการควบรวมกันของโตเกียว นิจิ นิจิ ชิมบุน (1872) และโอซาก้า ไมนิชิ ชิมบุน (1876)
  • มีเครือข่ายสำนักงานกว้างขวางทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ รวมถึงมีความสัมพันธ์กับสถานีโทรทัศน์ TBS และ MBS

ไมนิชิ ชิมบุน (ภาษาญี่ปุ่น: 毎日新聞, Mainichi Shinbun) เป็นหนึ่งในหนังสือพิมพ์รายวันระดับชาติที่สำคัญที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัท The Mainichi Newspapers Co. โดยมีบทบาทสำคัญในการนำเสนอข่าวสารทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับนานาชาติ

โครงสร้างและการดำเนินงาน

ไมนิชิ ชิมบุน มีการจัดพิมพ์ฉบับรายวันสองครั้งต่อวันในหลายฉบับท้องถิ่น นอกจากนี้ยังดำเนินงานด้านสื่อในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อขยายฐานผู้อ่าน ดังนี้:

  • The Mainichi: เว็บไซต์ข่าวภาษาอังกฤษ (เดิมชื่อ Mainichi Daily News หรือ MDN) เพื่อนำเสนอข่าวสารของญี่ปุ่นสู่สายตาชาวโลก
  • Mainichi Weekly: นิตยสารข่าวสองภาษา
  • Sunday Mainichi: นิตยสารข่าวรายสัปดาห์
  • การจัดพิมพ์หนังสือเล่มและหนังสือปกอ่อนอื่น ๆ

ในญี่ปุ่น ไมนิชิ ชิมบุน ถูกจัดอยู่ในกลุ่มหนังสือพิมพ์ระดับชาติ 4 ฉบับหลัก ซึ่งประกอบด้วย อาซาฮี ชิมบุน (The Asahi Shimbun), โยมิอุริ ชิมบุน (Yomiuri Shimbun), นิฮอน เคไซ ชิมบุน (Nihon Keizai Shimbun) และไมนิชิ ชิมบุน

อาคารสำนักงานหรือสัญลักษณ์ของไมนิชิ ชิมบุน
สำนักงานของไมนิชิ ชิมบุน ในญี่ปุ่น

ประวัติความเป็นมา

รากฐานของไมนิชิ ชิมบุน เกิดจากการควบรวมกันของหนังสือพิมพ์สองฉบับในช่วงยุคเมจิ ได้แก่ โตเกียว นิจิ นิจิ ชิมบุน (Tokyo Nichi Nichi Shimbun) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1872 และ โอซาก้า ไมนิชิ ชิมบุน (Osaka Mainichi Shimbun) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1876

หนังสือพิมพ์ทั้งสองฉบับได้ควบรวมกิจการกันในปี ค.ศ. 1911 แต่ยังคงแยกการพิมพ์อย่างอิสระจนกระทั่งปี ค.ศ. 1943 จึงได้เริ่มใช้ชื่อหัวหนังสือพิมพ์ (masthead) เดียวกันคือ ไมนิชิ ชิมบุน

การขยายตัวและเครือข่าย

ปัจจุบันไมนิชิ ชิมบุน มีพนักงานประมาณ 3,200 คน ปฏิบัติงานในสำนักงาน 364 แห่งทั่วญี่ปุ่น และมีสำนักข่าวต่างประเทศ 26 แห่ง นอกจากนี้ยังมีบริษัทในเครือ 79 แห่ง ซึ่งรวมถึงสถานีโทรทัศน์ชื่อดังอย่าง Tokyo Broadcasting System (TBS) และ Mainichi Broadcasting System (MBS) แม้ว่าไมนิชิจะไม่มีหุ้นส่วนใหญ่ในทั้งสองสถานีนี้ก็ตาม

ความสำเร็จและรางวัล

ไมนิชิ ชิมบุน เป็นหนังสือพิมพ์ญี่ปุ่นเพียงฉบับเดียวที่เคยได้รับ รางวัลพูลิตเซอร์ (Pulitzer Prize) จากภาพถ่ายเหตุการณ์ "Tokyo Stabbing" ในปี ค.ศ. 1960 ซึ่งบันทึกวินาทีการลอบสังหาร อิเนจิโร อาสะนุมา (Inejirō Asanuma) ประธานพรรคสังคมนิยมญี่ปุ่น

นอกจากนี้ยังได้รับรางวัล Grand Prix จากสมาคมหนังสือพิมพ์ญี่ปุ่น (Japan Newspapers Association) ถึง 21 ครั้ง ซึ่งถือเป็นจำนวนครั้งที่มากที่สุดนับตั้งแต่มีการก่อตั้งรางวัลนี้ในปี ค.ศ. 1957

ประเด็นโต้แย้งทางประวัติศาสตร์

ภาพเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสงครามจีน-ญี่ปุ่น
ภาพประกอบเหตุการณ์ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่น

หนึ่งในประเด็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักคือการรายงานข่าวในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง โดยเฉพาะในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ค.ศ. 1937 หนังสือพิมพ์โอซาก้า ไมนิชิ ชิมบุน และโตเกียว นิจิ นิจิ ชิมบุน ได้นำเสนอข่าวเกี่ยวกับการแข่งขัน "ฆ่าคนร้อยคน" ระหว่างร้อยตรีสองนาย คือ โทชิอากิ มุไก และ สึโยชิ โนดะ ในขณะที่กองทัพญี่ปุ่นรุกคืบจากเซี่ยงไฮ้ไปยังนานกิง

รายงานในขณะนั้นนำเสนอว่านายทหารทั้งสองแข่งกันใช้ดาบสังหารศัตรูให้ครบ 100 คน ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ส่งเสริมความรุนแรงและถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของการโฆษณาชวนเชื่อในช่วงก่อนเกิดการสังหารหมู่ที่นานกิง อย่างไรก็ตาม ในภายหลังมีการตั้งข้อสังเกตว่าเหตุการณ์ดังกล่าวมีความเป็นไปได้น้อยในทางปฏิบัติ และตัวนายทหารโนดะเองก็ได้ยอมรับในภายหลังว่าการสังหารส่วนใหญ่เป็นการสังหารเชลยที่ถูกจับกุมแล้ว ไม่ใช่การต่อสู้แบบตัวต่อตัวในสมรภูมิ

เอกสารหรือภาพถ่ายทางประวัติศาสตร์
หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการรายงานข่าวในอดีต

คำถามที่พบบ่อย

ไมนิชิ ชิมบุน คืออะไร?

เป็นหนังสือพิมพ์รายวันระดับชาติของประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัท The Mainichi Newspapers Co. และเป็นหนึ่งในสื่อสิ่งพิมพ์ที่มีอิทธิพลสูงที่สุดในประเทศ

ไมนิชิ ชิมบุน เคยได้รับรางวัลระดับโลกหรือไม่?

Yes, เป็นหนังสือพิมพ์ญี่ปุ่นฉบับเดียวที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ (Pulitzer Prize) จากภาพถ่ายประวัติศาสตร์ในปี 1960

ไมนิชิ ชิมบุน มีสื่อในเครืออื่น ๆ หรือไม่?

มี ทั้งในรูปแบบเว็บไซต์ข่าวภาษาอังกฤษ (The Mainichi), นิตยสาร Mainichi Weekly และนิตยสาร Sunday Mainichi