มอริส เอลวีย์ ผู้กำกับภาพยนตร์ผู้ทรงอิทธิพลแห่งยุคบุกเบิกของอังกฤษ

มอริส เอลวีย์ (Maurice Elvey; 11 พฤศจิกายน 1887 – 28 สิงหาคม 1967) เป็นหนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์ที่มีผลงานจำนวนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ของสหราชอาณาจักร โดยในช่วงระหว่างปี 1913 ถึง 1957 เขาได้กำกับภาพยนตร์ไปเกือบ 200 เรื่อง และในช่วงยุคภาพยนตร์เงียบ เขาเคยกำกับภาพยนตร์มากถึง 20 เรื่องต่อปี นอกจากนี้เขายังรับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์มากกว่า 50 เรื่อง ทั้งผลงานของตนเองและของผู้กำกับท่านอื่น

ประวัติและการเข้าสู่วงการ

เอลวีย์เกิดในชื่อ วิลเลียม ซีวาร์ด โฟลการ์ด (William Seward Folkard) ที่เมืองสต็อกตัน-ออน-ทีส (Stockton-on-Tees) เขาหนีออกจากบ้านตั้งแต่อายุ 9 ขวบเพื่อไปแสวงโชคในลอนดอน โดยเริ่มต้นทำงานหลากหลายตำแหน่ง ตั้งแต่พนักงานในครัวและเด็กรับใช้ในโรงแรม จนกระทั่งได้เข้าสู่แวดวงการแสดงและทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลเวที (stagehand) เมื่ออายุ 17 ปี

เขาไต่เต้าขึ้นมาเป็นผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างละครเวทีอย่างรวดเร็ว และได้ก่อตั้งบริษัทละครของตนเอง ก่อนจะเปลี่ยนสายงานมาสู่โลกภาพยนตร์ในปี 1913 ด้วยผลงานเรื่อง The Great Gold Robbery

ผลงานที่โดดเด่นและหลากหลาย

เอลวีย์มีความเชี่ยวชาญในการกำกับภาพยนตร์หลากหลายประเภท ตั้งแต่คอมเมดี้ ดราม่า ไปจนถึงการดัดแปลงวรรณกรรม เช่น The Suicide Club (1914) ของโรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน และ Love in a Wood (1916) ซึ่งดัดแปลงมาจากบทละครเรื่อง As You Like It ของวิลเลียม เชกสเปียร์ นอกจากนี้เขายังกำกับภาพยนตร์ชีวประวัติของบุคคลสำคัญ เช่น ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล และลอร์ดเนลสัน

ผลงานที่น่าสนใจชิ้นหนึ่งคือ The Life Story of David Lloyd George (ชื่อเดิม The Man Who Saved The Empire) ซึ่งถูกระงับการฉายด้วยเหตุผลทางการเมืองในปี 1918 และได้นำมาฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เมืองคาร์ดิฟฟ์ในเดือนพฤษภาคม 1996 ซึ่งนักวิจารณ์และนักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ยกย่องว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เงียบที่ดีที่สุดที่ผลิตในสหราชอาณาจักร

ชุดภาพยนตร์เชอร์ล็อก โฮล์มส์

ระหว่างปี 1921 ถึง 1923 เอลวีย์ได้กำกับภาพยนตร์สั้นความยาวสองม้วน (two-reel short films) ถึง 45 เรื่อง แบ่งเป็น 3 ชุด ได้แก่ The Adventures of Sherlock Holmes (1921), The Further Adventures of Sherlock Holmes (1922) และ The Last Adventures of Sherlock Holmes (1923) รวมถึงภาพยนตร์ยาวอีก 2 เรื่อง คือ The Hound of the Baskervilles และ The Sign of Four โดยได้ ไอลล์ นอร์วูด (Eille Norwood) มารับบทเป็นเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ซึ่งเป็นนักแสดงที่เซอร์อาเธอร์ โคนัน ดอยล์ ชื่นชอบมากที่สุดในบรรดาผู้ที่เคยรับบทนี้

ประสบการณ์ในสหรัฐอเมริกาและการทำงานร่วมกับศิลปิน

ในปี 1924 เอลวีย์ได้รับการว่าจ้างจาก Fox Film Corporation ให้ไปทำงานที่สหรัฐอเมริกา โดยเขากำกับภาพยนตร์ 5 เรื่องก่อนจะเดินทางกลับมายังยุโรปในปีถัดมา

ตลอดอาชีพการทำงาน เอลวีย์ได้ร่วมงานกับนักแสดงชื่อดังมากมาย เช่น เลสลี โฮเวิร์ด, ไอวอร์ โนเวลโล, ไอดา ลูพิโน, เบนิตา ฮูม, เกรซี่ ฟิลด์ส, โคลด เรนส์, อลาสแตร์ ซิม และเฟย์ เวย์ นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ให้คำแนะนำ (mentor) แก่ผู้กำกับรุ่นหลังที่กลายเป็นตำนานอย่าง แครอล รีด (Carol Reed), เดวิด ลีน (David Lean) และ โรนัลด์ นีม (Ronald Neame)

ในปี 1944 เอลวีย์ได้พบกับ เพทูลา คลาร์ก (Petula Clark) ขณะที่เธอแสดงที่รอยัล อัลเบิร์ต ฮอลล์ และได้ผลักดันเธอเข้าสู่วงการภาพยนตร์โดยให้บทนำในภาพยนตร์ดราม่าช่วงสงครามเรื่อง Medal for the General ซึ่งทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์อีก 3 เรื่องหลังจากนั้น

ชีวิตส่วนตัวและการเกษียณ

เอลวีย์สมรสทั้งหมด 3 ครั้ง โดยภรรยาคนแรกคือ ฟิลิปปา เพรสตัน, คนที่สองคือ ฟลอเรนซ์ ฮิลล์ คลาร์ก และคนสุดท้ายคือ ไอโซเบล เอลซอม นักแสดงสาวที่เขาพบในกองถ่ายเรื่อง The Wandering Jew ปี 1923 ซึ่งทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์อีก 8 เรื่อง

เนื่องจากปัญหาสุขภาพและการสูญเสียดวงตาหนึ่งข้าง เอลวีย์จึงตัดสินใจเกษียณอายุเมื่ออายุ 70 ปี และเสียชีวิตลงที่เมืองไบรตันในอีก 10 ปีต่อมา (ปี 1967)