โรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ Millstone ข้อมูลและประวัติศาสตร์

โรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ Millstone เป็นโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เพียงแห่งเดียวในรัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา และเป็นโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์แบบหลายยูนิตเพียงแห่งเดียวในนิวอิงแลนด์ ตั้งอยู่ที่เมืองวอเตอร์ฟอร์ด (Waterford) บนพื้นที่เดิมที่เป็นเหมืองหิน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อโรงไฟฟ้าแห่งนี้

ความสามารถในการผลิตไฟฟ้า

ด้วยกำลังการผลิตรวมกว่า 2 GW (กิกะวัตต์) โรงไฟฟ้าแห่งนี้สามารถผลิตไฟฟ้าได้เพียงพอสำหรับบ้านเรือนประมาณ 2 ล้านหลัง และผลิตไฟฟ้าได้มากกว่าครึ่งหนึ่งของปริมาณไฟฟ้าที่ใช้ในรัฐคอนเนตทิคัต นอกจากนี้ การดำเนินงานของโรงไฟฟ้ายังช่วยสนับสนุนการจ้างงานมากกว่า 3,900 ตำแหน่ง

รายละเอียดของยูนิตการผลิต

โรงไฟฟ้าแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 500 เอเคอร์ โดยใช้แหล่งน้ำจากลองไอส์แลนด์ซาวด์ (Long Island Sound) เป็นแหล่งระบายความร้อน

ยูนิต 1 (Unit 1)

ยูนิต 1 เป็นเตาปฏิกรณ์แบบต้มน้ำเดือด (Boiling Water Reactor - BWR) ของ General Electric ซึ่งมีกำลังการผลิต 660 MWe โดยเริ่มดำเนินงานเชิงพาณิชย์ในเดือนธันวาคม 1970 และถูกปิดตัวลงอย่างถาวรในเดือนกรกฎาคม 1998 หลังจากเกิดปัญหาด้านความปลอดภัยและการตรวจสอบจาก NRC

ยูนิต 2 (Unit 2)

ยูนิต 2 เป็นเตาปฏิกรณ์แบบน้ำกดดัน (Pressurized Water Reactor - PWR) ของ Combustion Engineering ซึ่งมีกำลังการผลิตสูงสุด 870 MWe โดยเริ่มดำเนินงานเชิงพาณิชย์ในเดือนธันวาคม 1975 และได้รับการขยายอายุการใช้งานจนถึงปี 2035

ยูนิต 3 (Unit 3)

ยูนิต 3 เป็นเตาปฏิกรณ์แบบน้ำกดดัน (PWR) ของ Westinghouse ซึ่งเริ่มดำเนินงานในเดือนเมษายน 1986 และมีกำลังการผลิตสูงสุด 1,230 MWe (หลังจากการปรับเพิ่มกำลังการผลิตในปี 2008) โดยได้รับการขยายอายุการใช้งานจนถึงปี 2045

ประวัติศาสตร์ด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม

โรงไฟฟ้า Millstone ประสบกับเหตุการณ์ความปลอดภัยหลายครั้ง ซึ่งรวมถึงการระเบิดของไฮโดรเจนในปี 1977 และความผิดพลาดของผู้ปฏิบัติงานในปี 1990 และ 1991

ในปี 1996 เกิดเหตุการณ์วาล์วรั่วไหลซึ่งส่งผลให้ต้องปิดตัวยูนิต 1 และ 2 และมีการตรวจพบความล้มเหลวของอุปกรณ์หลายชิ้น นอกจากนี้ยังมีการปล่อยสารไฮดราซีน (Hydrazine) ลงสู่ลองไอส์แลนด์ซาวด์ ซึ่งนำไปสู่การตัดสินว่าผู้ดำเนินการโรงไฟฟ้ามีความผิดในการปลอมแปลงบันทึกด้านสิ่งแวดล้อมในปี 1999

ตารางสรุปข้อมูลยูนิต