กระทรวงกลาโหมญี่ปุ่นสมัยโบราณ (เฮียวบุโช)

เฮียวบุโช (兵部省, Hyōbu-shō) หรือที่รู้จักในชื่อ ทสึวะโมโนะ โนะ ทสึคะสะ (Tsuwamono no Tsukasa) ในภาษาญี่ปุ่นโบราณ (Wago) คือหน่วยงานบริหารระดับกระทรวงที่รับผิดชอบด้านการทหารของราชสำนักญี่ปุ่นในเกียวโต โดยถูกจัดตั้งขึ้นในช่วงสมัยอาสุกะและได้รับการจัดระเบียบอย่างเป็นทางการในสมัยเฮอัน ภายใต้ระบบการปกครองแบบริตสึเรียว (Ritsuryō)

บทบาทและหน้าที่ความรับผิดชอบ

ผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดของกระทรวงคือ เฮียวบุเคียว (兵部卿, Hyōbu-kyō) ซึ่งโดยปกติจะเป็นพระราชโอรสหรือพระญาติใกล้ชิดของจักรพรรดิ โดยมีหน้าที่หลักในการอำนวยการกิจการทางทหารทั้งหมด และในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 ตำแหน่งนี้มีบทบาทสำคัญในการประสานงานกับรัฐบาลโชกุนในนามของจักรพรรดิ

ขอบเขตการดำเนินงานของเฮียวบุโชครอบคลุมด้านต่างๆ ดังนี้:

• การบริหารบุคลากร: กำกับดูแลบัญชีรายชื่อนายทหาร การจัดสอบ การแต่งตั้ง และการกำหนดชั้นยศ
• การปฏิบัติการทางทหาร: การส่งกองกำลังทหารไปยังพื้นที่ต่างๆ
• ยุทโธปกรณ์และป้อมปราการ: ดูแลคลังอาวุธ กองทหารรักษาการณ์ ป้อมปราการ และระบบไฟสัญญาณ
• การขนส่งและสื่อสาร: บริหารจัดการสถานีขนส่งมวลชน (Postal stations) และควบคุมการขนส่งทางน้ำทั้งของรัฐและเอกชน
• ปศุสัตว์และสัตว์ใช้งาน: ดูแลทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ม้าศึก รวมถึงม้าและวัวทั้งของหลวงและเอกชน
• การผลิตอาวุธ: ควบคุมการผลิตอาวุธและกำกับดูแลช่างทำอาวุธ
• ด้านอื่นๆ: กำกับดูแลการตีกลองและการเป่าขลุ่ย (ซึ่งใช้ในการส่งสัญญาณทหาร) รวมถึงการฝึกเหยี่ยวและสุนัขล่าเนื้อ

ประวัติและการเปลี่ยนแปลง

เฮียวบุโชถูกจัดตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปไทกะ (Taika Reforms) และการประกาศใช้กฎหมายริตสึเรียวในช่วงสมัยอาสุกะ ก่อนจะถูกทำให้เป็นระบบที่สมบูรณ์ในสมัยเฮอัน โดยในปี ค.ศ. 702 เฮียวบุโชได้เข้ามาแทนที่ เฮียวเซคัง (Hyōseikan) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 683

เมื่อเข้าสู่สมัยเอโดะ ตำแหน่งต่างๆ ภายในกระทรวงได้เปลี่ยนสภาพเป็นเพียงตำแหน่งทางพิธีการ (Ceremonial titles) ที่ไม่มีอำนาจบริหารจริง จนกระทั่งในสมัยเมจิ ระบบเดิมถูกยกเลิกและปรับโครงสร้างใหม่เป็นกระทรวงสงคราม (Ministry of War) และกระทรวงทหารเรือ (Ministry of the Navy) ในรูปแบบทันสมัย

โครงสร้างลำดับชั้นการบริหาร

ในศตวรรษที่ 8 โครงสร้างการบริหารระดับสูงของเฮียวบุโชตามระบบริตสึเรียว ประกอบด้วยตำแหน่งดังนี้: