เส้นทางเสริมของรัฐมิสซูรี

เส้นทางเสริม (Supplemental Route) เป็นระบบถนนรองของรัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา ซึ่งมีความโดดเด่นในการใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษในการระบุเส้นทาง แทนการใช้ตัวเลขเหมือนทางหลวงสายหลัก เส้นทางเหล่านี้อยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงคมนาคมรัฐมิสซูรี (Missouri Department of Transportation หรือ MoDOT) โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเชื่อมต่อพื้นที่ชนบท พื้นที่เกษตรกรรม และสถานที่สำคัญต่างๆ เข้ากับโครงข่ายทางหลวงหลักของรัฐ

ประวัติและการพัฒนา

ก่อนปี ค.ศ. 1907 การปรับปรุงถนนในรัฐมิสซูรีดำเนินการโดยแต่ละเคาน์ตี (County) ซึ่งขาดการประสานงานและมาตรฐานที่เป็นหนึ่งเดียวกัน เมื่อการใช้รถยนต์เพิ่มมากขึ้น รัฐบาลท้องถิ่นจึงไม่สามารถรองรับความต้องการได้ นำไปสู่การจัดตั้งแผนกทางหลวงของรัฐและคณะกรรมการทางหลวงรัฐเพื่อยกระดับการคมนาคม

ในปี ค.ศ. 1920 รัฐสภาได้อนุมัติงบประมาณ 60 ล้านดอลลาร์สำหรับการก่อสร้างถนน และมีการประกาศใช้กฎหมาย Centennial Road Law ในปี ค.ศ. 1921 ซึ่งเปลี่ยนผ่านการสร้างทางหลวงจากระดับท้องถิ่นมาสู่ระดับรัฐ ส่งผลให้เกิดการเร่งสร้างถนนอย่างกว้างขวางในช่วงทศวรรษ 1920 และ 1930 เพื่อแก้ปัญหาถนนที่เป็นดินโคลนในพื้นที่ชนบท

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1952 เมื่อรัฐเริ่มโครงการปรับปรุงและขยายทางหลวง 10 ปี (Missouri 10-Year Highway Modernization and Expansion Program) โดยรัฐได้รับโอนความรับผิดชอบในการบำรุงรักษาถนนรองและถนนจากฟาร์มสู่ตลาด (Farm-to-market roads) ระยะทางกว่า 12,000 ไมล์ (ประมาณ 19,000 กิโลเมตร) จากระดับเคาน์ตีมาเป็นระดับรัฐ เพื่อให้มั่นใจว่าบ้านไร่ โรงเรียน โบสถ์ และร้านค้าในชนบทมากกว่า 95% จะมีถนนที่รัฐดูแลอยู่ในระยะไม่เกิน 2 ไมล์ (3.2 กิโลเมตร) ซึ่งโครงการนี้เป็นที่มาของเส้นทางเสริมส่วนใหญ่ที่ใช้ตัวอักษรระบุในปัจจุบัน

การกำหนดชื่อเส้นทาง

ระบบการระบุเส้นทางเสริมของมิสซูรีมีหลักเกณฑ์ที่เฉพาะเจาะจง ดังนี้:

• ตัวอักษรเดี่ยว: ใช้สำหรับเส้นทางเสริมสายหลัก เช่น เส้นทาง "K"
• ตัวอักษรคู่ (ตัวเดียวกัน): ใช้สำหรับเส้นทางย่อยหรือถนนฟาร์มทูมาร์เก็ตที่มักสิ้นสุดที่ถนนเคาน์ตี หรือเป็นแนวถนนเดิมของทางหลวงสายหลัก เช่น เส้นทาง "KK"
• ตัวอักษรผสม: มักขึ้นต้นด้วยตัว "A" เช่น "AD" ยกเว้นบางกรณี เช่น เส้นทาง BA ในเคาน์ตีเซนต์หลุยส์ตะวันตก และเส้นทางที่ขึ้นต้นด้วยตัว "R" ซึ่งสงวนไว้สำหรับเส้นทางที่เชื่อมต่อกับอุทยานแห่งรัฐหรือสถานที่นันทนาการ

ตัวอักษรที่ ไม่นำมาใช้ ได้แก่ G, I, L, Q และ S เพื่อป้องกันความสับสนกับตัวเลขหรือตัวอักษรอื่น โดยตัวอักษร "F" เป็นตัวอักษรที่ถูกนำมาใช้บ่อยที่สุด (มีถึง 79 เส้นทางที่แตกต่างกัน) และ "BB" เป็นตัวอักษรคู่ที่พบบ่อยที่สุด (74 เส้นทาง)

เส้นทางเสริมส่วนใหญ่มักมีความยาวไม่กี่ไมล์ แต่อาจตัดผ่านหลายเคาน์ตีได้ และมีการใช้ชื่อซ้ำกันในเคาน์ตีที่ต่างกัน

ป้ายจราจรและลักษณะทางกายภาพ

ป้ายเส้นทางเสริมจะมีลักษณะเป็นตัวอักษรสีดำบนพื้นหลังสีขาวและมีขอบสีดำ โดยปกติจะไม่มีเส้นทางเลี่ยง (Bypass) หรือเส้นทางธุรกิจ (Business route) แต่มีเส้นทางแยก (Spur route) อยู่ 7 แห่ง เช่น Spur Route N ในเคาน์ตีซีดาร์ และ Connector Route M ในเคาน์ตีเจฟเฟอร์สัน

มีความเข้าใจผิดบ่อยครั้งว่าถนนเหล่านี้เป็นถนนของเคาน์ตีเนื่องจากใช้ตัวอักษรระบุและปรากฏในหลายเคาน์ตี ซึ่งอาจเกิดจากรูปแบบป้ายในอดีต (ก่อนทศวรรษ 1960) ที่ระบุชื่อเคาน์ตีไว้บนป้าย หรือความสับสนกับระบบถนนในรัฐวิสคอนซิน