Motorpsycho Nitemare เพลงล้อเลียนสุดแสบของ Bob Dylan

Motorpsycho Nitemare (หรือที่รู้จักในชื่อ Motorpsycho Nightmare) เป็นบทเพลงที่เขียนโดย Bob Dylan นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกันผู้ทรงอิทธิพล เพลงนี้ถูกปล่อยออกมาในปี 1964 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สี่ของเขาที่ชื่อว่า Another Side of Bob Dylan

การผสมผสานระหว่างภาพยนตร์และมุกตลก

เพลงนี้เป็นเพลงเล่าเรื่องเชิงตลกขบขัน (comical narrative song) โดยได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง Psycho (1960) ของ Alfred Hitchcock และยังมีการอ้างถึงภาพยนตร์เรื่อง La Dolce Vita (1960) ของ Federico Fellini อีกด้วย

การตีความเนื้อหาและสัญลักษณ์

Dylan ใช้โครงเรื่องจากภาพยนตร์ Psycho มาผสมผสานกับมุกตลกเกี่ยวกับพนักงานขายของที่เดินทางไปตามที่ต่างๆ (traveling salesmen jokes) เพื่อสร้างเรื่องราวที่ตลกขบขันแต่แฝงไปด้วยประเด็นทางการเมือง

• จุดเริ่มต้น: ผู้เล่าเรื่องเคาะประตูบ้านไร่หลังหนึ่งหลังจากเดินทางมาอย่างยาวนาน และถูกต้อนรับด้วยเกษตรกรที่ถือปืน
• การปลอมตัว: เมื่อถูกสงสัยว่าเป็นพนักงานขายของ ผู้เล่าเรื่องจึงอ้างว่าตนเองเป็นแพทย์ที่จบการศึกษาจากวิทยาลัย เพื่อให้ได้รับอนุญาตให้พักค้างคืน โดยมีเงื่อนไขว่าห้ามแตะต้อง Rita ลูกสาวของเกษตรกร และต้องช่วยรีดนมวัวในตอนเช้า
• การล้อเลียน Psycho: ในตอนกลางคืน Rita ปรากฏตัวขึ้นในลักษณะที่คล้ายกับ Tony Perkins (ผู้รับบท Norman Bates ในเรื่อง Psycho) และชวนให้ผู้เล่าเรื่องไปอาบน้ำ แต่เขาปฏิเสธโดยบอกว่า "เคยดูหนังเรื่องนี้มาแล้ว" ซึ่งเป็นการอ้างถึงฉากอาบน้ำอันโด่งดังในภาพยนตร์

ประเด็นทางการเมืองและเสรีภาพในการพูด

ในขณะที่ผู้เล่าเรื่องต้องการจะหนีแต่ยังรู้สึกผูกพันกับสัญญาที่ต้องรีดนมวัว เขาจึงตัดสินใจตะโกนสิ่งที่คิดว่าน่ารังเกียจที่สุดในยุคนั้นออกมา นั่นคือการประกาศว่าเขา "ชอบ Fidel Castro และเคราของเขา"

ในช่วงสงครามเย็น ซึ่งคอมมิวนิสต์ถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามสูงสุดของสหรัฐอเมริกา การกล่าวถึง Castro ผู้นำคอมมิวนิสต์ในคิวบา ทำให้เกษตรกรโกรธจัดและไล่เขาออกไปด้วยการยิงปืน พร้อมด่าทอว่าเขาเป็น "หมอคอมมิวนิสต์ที่ทรยศต่อชาติ"

บทสรุปของเพลงนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของ การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฉบับที่ 1 (First Amendment) ของสหรัฐฯ โดยผู้เล่าเรื่องตระหนักว่า "หากไม่มีเสรีภาพในการพูด ฉันอาจจะจมอยู่ในบึง" ซึ่งเป็นการล้อเลียนฉากสุดท้ายของหนัง Psycho ที่มีการลากรถของ Marion ขึ้นมาจากบึง

ความเชื่อมโยงกับผลงานชิ้นอื่น

นักประวัติศาสตร์ Sean Wilentz เสนอว่า "Motorpsycho Nitemare" อาจเป็นเหมือนร่างแรกของเพลง "Bob Dylan's 115th Dream" ซึ่งบันทึกเสียงในอีก 7 เดือนต่อมา โดยทั้งสองเพลงมีทำนองที่คล้ายคลึงกันและมีตัวละครหลักเป็นพนักงานขายของที่โชคร้ายซึ่งต้องเผชิญกับสถานการณ์วุ่นวายอยู่เสมอ