New Historicism แนวคิดทางวรรณกรรมที่เชื่อมโยงกับบริบททางวัฒนธรรม

New Historicism หรือ ประวัติศาสตร์นิยมใหม่ คือรูปแบบหนึ่งของทฤษฎีวรรณกรรมที่มุ่งเน้นการทำความเข้าใจประวัติศาสตร์ทางปัญญาผ่านวรรณกรรม และทำความเข้าใจวรรณกรรมผ่านบริบททางวัฒนธรรมที่ห้อมล้อมอยู่ โดยเรียกตัวเองว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของ "Cultural Poetics" (กวีนิพนธ์ทางวัฒนธรรม)

จุดเริ่มต้นและพัฒนาการ

แนวคิดนี้พัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1980 โดยมี Stephen Greenblatt เป็นผู้นำทางความคิด และได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในทศวรรษ 1990 Greenblatt ได้สร้างคำว่า "New Historicism" ขึ้นมาเพื่อรวบรวมบทความวิจัยที่เขามีส่วนเกี่ยวข้อง เพื่อให้เห็นภาพรวมของการวิเคราะห์ที่ไม่ได้มองว่าวรรณกรรมเป็นสิ่งแยกขาดจากสังคม

สมมติฐานหลักของ New Historicism

Harold Aram Veeser ได้ระบุสมมติฐานสำคัญที่ปรากฏซ้ำในแนวคิด New Historicism ไว้ดังนี้:

• ทุกการแสดงออกถูกฝังอยู่ในเครือข่ายของแนวปฏิบัติทางวัตถุ
• การเปิดโปง การวิพากษ์ และการต่อต้าน มักใช้เครื่องมือเดียวกับสิ่งที่มันประณาม และเสี่ยงที่จะตกเป็นเหยื่อของแนวปฏิบัติที่มันพยายามเปิดโปง
• "ข้อความ" (Texts) ทั้งที่เป็นวรรณกรรมและไม่ใช่วรรณกรรม หมุนเวียนอยู่ร่วมกันอย่างแยกไม่ออก
• ไม่มีวาทกรรมใด ไม่ว่าจะเป็นจินตนาการหรือเอกสารจดหมายเหตุ ที่สามารถให้การเข้าถึงความจริงที่คงที่ หรือแสดงถึงธรรมชาติของมนุษย์ที่ไม่เปลี่ยนแปลง
• วิธีการวิจารณ์และภาษาที่ใช้บรรยายวัฒนธรรมภายใต้ระบบทุนนิยม มีส่วนร่วมในระบบเศรษฐกิจที่พวกเขากำลังบรรยายอยู่

การศึกษาเชิงบริบท (Contextualized Study)

ในแนวทางนี้ ข้อความ "ระดับรอง" (Sub-literary texts) และข้อความที่ไม่ใช่วรรณกรรม ถูกนำมาอ่านเป็นเอกสารทางประวัติศาสตร์เคียงคู่กับ "วรรณกรรมชิ้นเอก" (Great works of literature) ตัวอย่างที่ชัดเจนคือการศึกษาผลงานของ Shakespeare ซึ่งนักวิจารณ์กลุ่ม New Historicist จะไม่มองว่าเขาเป็นผู้เขียนที่ยิ่งใหญ่และเป็นอิสระ แต่จะมองว่าผลงานของเขาเป็นเครื่องมือในการสร้างภาพจำลองของสภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรมของโรงละครในยุคเรเนซองส์ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการเมืองทางสังคมที่ซับซ้อน

อิทธิพลทางความคิด

แนวคิดนี้ได้รับอิทธิพลอย่างมากจาก Michel Foucault และ Lynn Hunt โดยเฉพาะในเรื่องของอำนาจและการมองว่าสังคมประกอบด้วย "ข้อความ" ที่สัมพันธ์กัน โดยไม่มีคุณค่าทางวรรณกรรมที่ "ตายตัว" นอกเหนือจากวิธีที่วัฒนธรรมเฉพาะในสถานการณ์เฉพาะอ่านข้อความเหล่านั้น

ความแตกต่างระหว่าง New Historicism และแนวคิดอื่น

แม้ว่า New Historicism จะมีความคล้ายคลึงกับ Cultural Materialism แต่กลุ่มหลังจะให้ความสำคัญกับนัยสำคัญในปัจจุบันและการต่อต้านโครงสร้างอำนาจในปัจจุบันมากกว่า โดยพยายามลดช่องว่างระหว่าง "วัฒนธรรมชั้นสูง" และ "วัฒนธรรมชั้นต่ำ"

บทสรุป

New Historicism ไม่ได้ปฏิเสธวรรณกรรมคลาสสิก แต่เป็นการนำวรรณกรรมเหล่านั้นกลับไปวางไว้ในบริบททางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม เพื่อให้เห็นความหมายที่อาจถูกมองข้ามหรือสูญหายไปในระหว่างกระบวนการทำให้เป็นวรรณกรรมมาตรฐาน (Canonization)