เขตนิลคิริส ดินแดนแห่งขุนเขาและไร่ชาในรัฐทมิฬนาดู

เขตนิลคิริส (The Nilgiris District) เป็นหนึ่งใน 38 เขตการปกครองของรัฐทมิฬนาดู ทางตอนใต้ของประเทศอินเดีย ชื่อ "นิลคิริส" (Nilgiri) มีความหมายตามตัวอักษรว่า "ภูเขาสีน้ำเงิน" ซึ่งเป็นชื่อของเทือกเขาที่ทอดตัวครอบคลุมพื้นที่รอยต่อระหว่างสามรัฐ ได้แก่ รัฐทมิฬนาดู รัฐกรณาฏกะ และรัฐเกรละ โดยเทือกเขานิลคิริสนี้เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฆาตตะวันตก (Western Ghats) ที่มีความสำคัญทางนิเวศวิทยาอย่างยิ่ง

ภูมิศาสตร์และอาณาเขต

เขตนิลคิริสตั้งอยู่บนพื้นที่สูง โดยมีจุดสูงสุดอยู่ที่ยอดเขา ดอดดาเบตตา (Doddabetta) ซึ่งมีความสูง 2,637 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ศูนย์กลางการบริหารของเขตตั้งอยู่ที่เมือง อูตี (Ooty) หรือชื่อทางการคือ อุดากามันดาลัม (Udhagamandalam)

ในด้านอาณาเขต เขตนิลคิริสมีพรมแดนติดต่อกับพื้นที่ต่างๆ ดังนี้:

• ทิศใต้: ติดกับเขตโคอิมบาตอร์ (Coimbatore)
• ทิศตะวันออก: ติดกับเขตอีโรด (Erode)
• ทิศเหนือ: ติดกับเขตจามาราจนคร (Chamarajnagar) ของรัฐกรณาฏกะ และเขตวายานัด (Wayanad) ของรัฐเกรละ

เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณจุดเชื่อมต่อของสามรัฐ จึงทำให้ประชากรในพื้นที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์และภาษา โดยมีทั้งชาวมาลายาลี (Malayali) และชาวกันนาดิกา (Kannadiga) อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ พื้นที่นี้ยังเป็นที่รู้จักในด้านการค้นพบแหล่งแร่ทองคำตามธรรมชาติ ซึ่งครอบคลุมไปถึงเขตสงวนชีวมณฑลนิลคิริสในรัฐใกล้เคียงด้วย

ประวัติศาสตร์และกลุ่มชาติพันธุ์

พื้นที่ภูเขาสีน้ำเงินถูกตั้งชื่อตามดอกไม้สีน้ำเงิน (Strobilanthes) ที่บานสะพรั่งทั่วพื้นที่ หรืออาจมาจากหมอกควันที่ปกคลุมยอดเขาจนดูเป็นสีน้ำเงิน ในอดีตพื้นที่นี้ไม่มีหลักฐานว่าเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรหรือจักรวรรดิโบราณใดๆ แต่เป็นดินแดนของกลุ่มชาติพันธุ์ดั้งเดิมมาโดยตลอด

กลุ่มชนพื้นเมือง

กลุ่มชนพื้นเมืองที่สำคัญในเขตนิลคิริส ได้แก่:

• ชาวโทดา (Toda): มีวัฒนธรรมและภาษาที่เป็นเอกลักษณ์ อาศัยอยู่ตามขอบที่ราบสูงนิลคิริส
• ชาวโกตา (Kota): มีความใกล้ชิดทางวัฒนธรรมและพันธุกรรมกับชาวโทดา
• ชาวคุรุมบา (Kurumba) และชาวอิรุลา (Irula): กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ป่าและภูเขา
• ชาวบาดากา (Badagas): กลุ่มประชากรดั้งเดิมที่มีบทบาทสำคัญในการถือครองที่ดินและการเกษตร

ในยุคแรกเริ่ม กลุ่มชนพื้นเมืองเหล่านี้ปลูกพืชดั้งเดิม เช่น รากิ (Ragi) และธัญพืชอื่นๆ จนกระทั่งการเข้ามาของชาวอังกฤษที่นำพืชผักเมืองหนาวและชาเข้ามาปลูก

ยุคอาณานิคมและการพัฒนา

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1819 รัฐบาลอาณานิคมอังกฤษได้เริ่มพัฒนาพื้นที่นิลคิริสอย่างรวดเร็ว เพื่อใช้เป็นพื้นที่ปลูกกาแฟและชา รวมถึงสร้างบ้านพักตากอากาศสำหรับข้าราชการระดับสูง เนื่องจากสภาพอากาศที่เย็นสบาย

เมือง อูตี (Ooty) ได้กลายเป็นเมืองหลวงฤดูร้อนของเขตปกครองมัทราส (Madras Presidency) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1870 เป็นต้นมา ทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางของการพักผ่อนและแหล่งท่องเที่ยวสำคัญจนถึงปัจจุบัน

เศรษฐกิจและสังคม

เศรษฐกิจของเขตนิลคิริสพึ่งพาการเกษตรในพื้นที่สูงเป็นหลัก โดยเฉพาะ ไร่ชา และ ไร่กาแฟ ซึ่งเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญและสร้างรายได้หลักให้กับประชากรในพื้นที่

ในด้านสังคม ประชากรในเขตนี้มีความหลากหลายทางภาษาอย่างมาก มีภาษาตระกูลดราวิเดียน (Dravidian) หลายภาษาที่พบได้เฉพาะในพื้นที่นี้เท่านั้น โดยชื่อสถานที่ส่วนใหญ่ในเขต เช่น Doddabetta, Coonoor และ Kotagiri มีรากศัพท์มาจากภาษาบาดากา