สวนสาธารณะโอกลเบย์ สถานที่พักผ่อนและประวัติศาสตร์แห่งวีลลิง

สวนสาธารณะโอกลเบย์ (Oglebay Park) เป็นสวนสาธารณะเทศบาลที่บริหารจัดการตนเอง ตั้งอยู่บริเวณชานเมืองวีลลิง (Wheeling) รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ครอบคลุมพื้นที่กว้างขวางถึง 1,650 เอเคอร์ (ประมาณ 670 เฮกตาร์) ความโดดเด่นของที่นี่คือการเป็นสวนสาธารณะประเภทนี้เพียงแห่งเดียวในรูปแบบดังกล่าว โดยมีจุดเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1926 เมื่อ เอิร์ล ดับเบิลยู. โอกลเบย์ (Earl W. Oglebay) ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท Oglebay, Norton, and Company ได้มอบที่ดินในครอบครองของเขาที่ชื่อว่า วอดดิงตันฟาร์มส์ (Waddington Farms) ให้แก่เมืองวีลลิง เพื่อใช้เป็นสถานที่นันทนาการสำหรับสาธารณชน

สวนสาธารณะเปิดให้บริการแก่ประชาชนทั่วไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 ภายใต้การดำเนินงานของคณะกรรมการสวนสาธารณะวีลลิง (Wheeling Park Commission)

สิ่งอำนวยความสะดวกและกิจกรรมนันทนาการ

ปัจจุบันสวนสาธารณะโอกลเบย์เป็นศูนย์รวมกิจกรรมกลางแจ้งและสถานที่พักผ่อนที่หลากหลาย ประกอบด้วย:

• กีฬากลางแจ้ง: สนามกอล์ฟระดับแชมเปียนชิพ 2 แห่ง, สนามกอล์ฟมาตรฐาน (9 หลุม และ 18 หลุม) 2 แห่ง, สนามพาร์ 3, สนามเทนนิส 11 สนาม และสระว่ายน้ำกลางแจ้งขนาดใหญ่
• ธรรมชาติและสัตว์โลก: สวนสัตว์กู๊ดซู (The Good Zoo) ซึ่งมีท้องฟ้าจำลองตั้งอยู่ภายใน และศูนย์การศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมชราเดอร์ (The Schrader Environmental Education Center) ที่ดำเนินงานโดยสถาบันโอกลเบย์
• ที่พักและบริการ: โอกลเบย์ ลอดจ์ (Oglebay Lodge) ซึ่งมีห้องพักมากกว่า 250 ห้อง และบ้านพักแบบคอทเทจอีก 54 หลัง
• สถานที่พักผ่อน: ทะเลสาบเชงก์ (Schenk Lake) สำหรับกิจกรรมตกปลา, ปั่นเรือถีบ, ทัวร์เซกเวย์ และหอดูดาวสไปเดล (Speidel Observatory)
• อื่นๆ: เส้นทางเดินป่าที่กว้างขวาง, สวนพฤกษศาสตร์, เรือนกระจก และโรงละครกลางแจ้งโอกลเบย์ (Oglebay Amphitheater)

คฤหาสน์โอกลเบย์และวอดดิงตันฟาร์ม

คฤหาสน์โอกลเบย์ (Oglebay Mansion) เดิมถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1846 โดย พอล แมตวีย์ (Paul Matvey) ในรูปแบบบ้านไร่ขนาด 8 ห้อง ต่อมาในปี ค.ศ. 1900 เอิร์ล ดับเบิลยู. โอกลเบย์ ได้ซื้อคฤหาสน์และที่ดินโดยรอบ 25 เอเคอร์ พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็น วอดดิงตันฟาร์ม (Waddington Farm) เพื่อใช้เป็นบ้านพักตากอากาศและฟาร์มตัวอย่าง

โอกลเบย์ได้ขยายพื้นที่โดยการซื้อฟาร์มข้างเคียงจนมีพื้นที่รวม 750 เอเคอร์ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1926 เขาตั้งใจให้วอดดิงตันฟาร์มเป็นห้องปฏิบัติการทางการเกษตรเพื่อทดลองวิธีการปลูกพืชหมุนเวียน การปรับปรุงดิน และการลดต้นทุน เพื่อแก้ปัญหาความอดอยากในสหรัฐอเมริกา แม้ในช่วงแรกจะถูกวิพากษ์วิจารณ์จากชุมชนเกษตรกรรมว่าใช้วิธีการที่แปลกประหลาด แต่ผลลัพธ์ที่ได้ในภายหลังทำให้เขาได้รับการยอมรับ

ในปี ค.ศ. 1930 คฤหาสน์แห่งนี้ได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ ซึ่งปัจจุบันดำเนินงานโดยสถาบันโอกลเบย์ โดยมีการจัดแสดงห้องที่ได้รับการบูรณะ นิทรรศการประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเอิร์ล ดับเบิลยู. โอกลเบย์

เทศกาลไฟประดับ (Festival of Lights)

เทศกาลไฟประดับเป็นประเพณีช่วงวันหยุดที่เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1985 และกลายเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้มากที่สุดของสวนสาธารณะ ในช่วงเริ่มต้น เทศกาลนี้ครอบคลุมพื้นที่ 125 เอเคอร์ และมีเส้นทางขับรถชมไฟระยะทาง 3 ไมล์ แต่ปัจจุบันได้ขยายพื้นที่ครอบคลุมมากกว่า 300 เอเคอร์ และมีเส้นทางขับรถชมไฟยาวถึง 6 ไมล์

ผลงานการสร้างสรรค์นี้เกิดจากความร่วมมือระหว่างผู้เชี่ยวชาญด้านแสงสว่าง ดิ๊ก บอช (Dick Bosch) และ โรเบิร์ต เจ. ออตเทน (Robert J. Otten) อดีตผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของคณะกรรมการสวนสาธารณะวีลลิง โดยมีการเพิ่มการแสดงไฟใหม่ๆ ในทุกปี เช่น อุโมงค์เกล็ดหิมะ (Snowflake Tunnel) และดาวพหุหน้า (Polyhedron Star) ที่ใช้หลอดไฟมากกว่า 2,000 ดวง

ความน่าสนใจของเทศกาลนี้คือการมีส่วนร่วมของชุมชน โดยโครงสร้างของไฟประดับส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นโดยนักเรียนแผนกเทคโนโลยีการเชื่อมจากโรงเรียนมัธยมวีลลิงพาร์ค (Wheeling Park High School) และระบบควบคุมการเคลื่อนไหวของไฟถูกออกแบบและโปรแกรมโดยนักเรียนแผนกเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์ของโรงเรียนเดียวกัน