Otto Goldschmidt นักเปียโนและคีตกวีผู้มีบทบาทสำคัญในดนตรีอังกฤษ

Otto Moritz David Goldschmidt (21 สิงหาคม 1829 – 24 กุมภาพันธ์ 1907) เป็นนักเปียโน คีตกวี ผู้อำนวยการเพลง และนักการศึกษาทางดนตรีที่มีชื่อเสียง ผลงานของเขามีตั้งแต่คอนเชิร์ตโตสำหรับเปียโน บทเพลงสำหรับเปียโน และออราทอริโอเรื่อง Ruth ซึ่งเขียนขึ้นสำหรับเทศกาล Three Choirs Festival

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

โกลด์ชมิดท์เกิดที่เมืองฮัมบูร์ก (ปัจจุบันอยู่ในเยอรมนี) ในครอบครัวพ่อค้าที่มั่งคั่ง พ่อของเขาคือ Moritz David Goldschmidt และแม่คือ Johanna ผู้เป็นนักเขียนและนักปฏิรูปสังคมที่โดดเด่น แม่ของเขาเป็นผู้เริ่มต้นสอนเปียโนให้แก่เขาเป็นคนแรก

เขาได้เข้าศึกษาที่ Leipzig Conservatoire ในปี 1843 โดยเป็นหนึ่งในนักเรียนรุ่นแรกๆ และได้ศึกษาภายใต้การชี้แนะของ Felix Mendelssohn, Hans von Bülow, Louis Plaidy และ Moritz Hauptmann ซึ่งการได้เรียนกับเมนเดลโซนส่งผลอย่างมากต่อแนวทางดนตรีของเขา

การเดินทางสู่ปารีสและลอนดอน

ในปี 1848 โกลด์ชมิดท์เดินทางไปปารีสเพื่อศึกษาต่อกับ Frédéric Chopin แต่เนื่องจากเกิดการปฏิวัติในฝรั่งเศสปี 1848 ทำให้เขาไม่สามารถเริ่มการเรียนได้อย่างเต็มที่ เมื่อโชแปงย้ายไปลอนดอน โกลด์ชมิดท์จึงตามไป และที่นั่นเขาได้พบกับ Jenny Lind นักร้องโซปราโนผู้โด่งดังซึ่งได้รับฉายาว่า "นกไนติงเกลแห่งสวีเดน"

ความสัมพันธ์กับ Jenny Lind

โกลด์ชมิดท์เริ่มต้นจากการเป็นนักเปียโนผู้ติดตาม (Accompanist) ให้กับเจนนี ลินด์ ทั้งคู่ได้ร่วมทัวร์การแสดงในสหรัฐอเมริกาในปี 1851 และความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้พัฒนาขึ้นจนนำไปสู่การแต่งงานในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 1852 ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ หลังจากแต่งงาน ลินด์ยืนกรานที่จะใช้ชื่อในการแสดงว่า "Madame Lind-Goldschmidt"

บทบาทในวงการดนตรีอังกฤษ

หลังจากย้ายมาตั้งรกรากในอังกฤษในปี 1858 โกลด์ชมิดท์ได้กลายเป็นบุคคลสำคัญในชีวิตดนตรีของอังกฤษช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เขาได้รับสัญชาติอังกฤษในปี 1861 และมีบทบาทสำคัญดังนี้:

• การสอน: เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ด้านเปียโนที่ Royal Academy of Music (RAM) ในลอนดอน และต่อมาได้ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการของสถาบันแห่งนี้
• การอำนวยเพลง: เขาเป็นผู้อำนวยการเพลงของ Bach Choir ซึ่งเขาได้ก่อตั้งและนำวงให้มีการแสดง Mass in B minor ของ Bach เป็นครั้งแรกอย่างสมบูรณ์ในอังกฤษในปี 1876
• การส่งเสริมดนตรี: เขาได้รื้อฟื้นผลงานที่ถูกลืมของ Handel และนำมาเผยแพร่ให้เป็นที่รู้จักอีกครั้ง

แม้ว่าผลงานการประพันธ์เพลงของเขาจะถูกมองว่ามีความเป็นอนุรักษนิยม (Conventional) แต่บทบาทในฐานะครูและผู้บริหารสถาบันดนตรีทำให้เขามีอิทธิพลอย่างสูงต่อการพัฒนามาตรฐานดนตรีคลาสสิกในอังกฤษ