สีออกซ์บลัด (Oxblood) สีแดงเข้มขรึมข้ามกาลเวลา

สีออกซ์บลัด (Oxblood) หรือสีเลือดวัว เป็นเฉดสีแดงเข้มที่จัดอยู่ในกลุ่มสีมารูน (Maroon) และเป็นหนึ่งในเฉดสีแดงที่มืดที่สุด โดยมีลักษณะคล้ายกับสีเบอร์กันดี (Burgundy) แต่จะมีโทนสีม่วงน้อยกว่าและมีโทนสีน้ำตาลเข้มแทรกอยู่มากกว่า

ในภาษาฝรั่งเศสมีการใช้คำว่า sang-de-bœuf ซึ่งมีความหมายเดียวกัน และถูกนำมาใช้ในหลายบริบท โดยเฉพาะในงานเซรามิกส์ ซึ่งการเคลือบสี sang de boeuf เป็นเทคนิคการเคลือบสีแบบคลาสสิกที่พบได้ในเครื่องปั้นดินเผาของจีน

ต้นกำเนิดของสีออกซ์บลัด

การใช้คำว่า "ออกซ์บลัด" เพื่อเรียกชื่อสีในภาษาอังกฤษปรากฏขึ้นครั้งแรกในช่วงปี ค.ศ. 1695–1705 โดยชื่อนี้มีที่มาจากสีของเลือดวัวจริงๆ ซึ่งในสมัยก่อนเลือดวัวถูกนำมาใช้เป็นเม็ดสี (Pigment) เพื่อใช้ย้อมผ้า หนัง และใช้ในงานสีทาบ้าน

ลักษณะเด่นของสีนี้คือเป็นสีแดงเข้มที่มีโทนสีม่วงและน้ำตาลผสมอยู่ โดยสีของเลือดวัวจะเปลี่ยนจากสีแดงสดเป็นสีแดงน้ำตาลเข้มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปเนื่องจากกระบวนการออกซิเดชัน

สีออกซ์บลัดในโลกแฟชั่นสมัยใหม่

สีออกซ์บลัดเป็นสีที่ได้รับความนิยมอย่างมากในวงการแฟชั่น โดยเฉพาะสำหรับรองเท้าหนัง ซึ่งบางครั้งอาจถูกเรียกว่าสี "คอร์โดแวน" (Cordovan) แม้ว่าคำนี้จะหมายถึงประเภทของหนังม้าชนิดหนึ่งโดยเฉพาะก็ตาม

ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวปี 2012 และ 2013 สีออกซ์บลัดกลายเป็นเทรนด์ฮิตอย่างมาก ไม่เพียงแต่รองเท้าเท่านั้น แต่ยังรวมถึงลิปสติก เสื้อผ้า และเครื่องประดับต่างๆ โดยนิตยสาร Lucky Magazine เคยระบุว่าผู้คนเริ่มหันมาใช้คำว่า "ออกซ์บลัด" แทนคำว่า "เบอร์กันดี" เพื่อให้ดูทันสมัยและตรงตามเทรนด์มากขึ้น

การใช้งานในสถาปัตยกรรม ลอนดอนอันเดอร์กราวด์

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1903 สถาปนิกชาวอังกฤษชื่อ เลสลี กรีน (Leslie Green) ได้นำการเคลือบสีแบบ sang de boeuf ซึ่งเป็นสีแดงเข้มทนทานแบบอุตสาหกรรม มาใช้กับกระเบื้องดินเผา (Terra-cotta) สำหรับตกแต่งภายนอกสถานีรถไฟใต้ดินลอนดอน (London Underground) ในหลายสาย เช่น สาย Piccadilly, Bakerloo และ Northern line ซึ่งกระเบื้องเหล่านี้ผลิตโดยบริษัท Leeds Fireclay Company