พรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี (PdCI) ประวัติศาสตร์และการเมือง

พรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี หรือ Partito dei Comunisti Italiani (PdCI) เป็นพรรคการเมืองที่มีแนวคิดคอมมิวนิสต์ในประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ปี 1998 โดยเกิดจากการแยกตัวของสมาชิกบางส่วนจากพรรคการก่อตั้งคอมมิวนิสต์ใหม่ (Communist Refoundation Party - PRC)

ประวัติการก่อตั้งและยุคแรกเริ่ม

การแยกตัวครั้งสำคัญเกิดขึ้นเมื่อ อาร์มันโด คอสซุตตา (Armando Cossutta) ผู้ก่อตั้งและผู้นำยุคแรกของ PRC มีความขัดแย้งกับ ฟาอุสโต เบอร์ติโนตติ (Fausto Bertinotti) เกี่ยวกับจุดยืนในการสนับสนุนรัฐบาลของ โรมาโน โปรดี (Romano Prodi) โดยเบอร์ติโนตติเลือกที่จะถอนการสนับสนุน แต่คอสซุตตาและผู้ติดตามต้องการรักษาพันธมิตรไว้

แม้ว่าเสียงของกลุ่มคอสซุตตาจะไม่เพียงพอที่จะทำให้รัฐบาลอยู่รอดในการลงมติไว้วางใจ แต่กลุ่มผู้เห็นต่างซึ่งควบคุมเสียงส่วนใหญ่ในสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาได้แยกตัวออกมาตั้งพรรค PdCI และเข้าร่วมรัฐบาลของ มัสซิโม ดาลีมา (Massimo D'Alema) ทันที โดย โอลิวิเอโร ดิลิเบอร์โต (Oliviero Diliberto) จากพรรค PdCI ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมในขณะนั้น

การนำของโอลิวิเอโร ดิลิเบอร์โต

ดิลิเบอร์โต ซึ่งได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรคในปี 2000 ได้นำพา PdCI เข้าร่วมในพันธมิตรกลาง-ซ้าย (The Olive Tree) ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2001 แม้ว่าพรรคจะได้รับคะแนนเสียงเพียง 1.7% แต่ยังคงมีบทบาทในสภา

ในปี 2006 พรรคได้เข้าร่วมในพันธมิตร "The Union" ซึ่งได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง โดย PdCI ได้คะแนนเสียง 2.4% และได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร 16 ที่นั่ง รวมถึงที่นั่งในวุฒิสภาผ่านบัญชีรายชื่อร่วมกับพรรคกรีนและผู้บริโภครวม ทำให้พรรคได้กลับเข้าสู่รัฐบาลของโปรดีเป็นครั้งที่สองจนถึงเดือนมกราคม 2008

การเปลี่ยนแปลงสู่พรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี

ในเดือนธันวาคม ปี 2014 พรรค PdCI ได้ทำการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างและชื่อพรรคเป็น พรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี (Communist Party of Italy - PCd'I) ซึ่งในเวลาต่อมาได้วิวัฒนาการไปสู่รูปแบบใหม่ของพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี (PCI) เพื่อรวบรวมกลุ่มการเมืองฝ่ายซ้ายที่กระจัดกระจายให้กลับมาเป็นปึกแผ่นอีกครั้ง

สรุปอุดมการณ์และแนวทาง

• การต่อต้านฟาสซิสต์: ยึดมั่นในหลักการต่อต้านระบอบเผด็จการฟาสซิสต์
• สิทธิแรงงาน: เน้นการปกป้องสิทธิของชนชั้นกรรมาชีพและผู้ใช้แรงงาน
• ความเป็นสากล: สนับสนุนความเป็นสากลของชนชั้นกรรมาชีพและการต่อต้านจักรวรรดินิยม