แพทริก วี. แมคนามารา นักการเมืองชาวอเมริกันและผู้ผลักดันระบบ Medicare

แพทริก วินเซนต์ แมคนามารา (Patrick Vincent McNamara; 4 ตุลาคม ค.ศ. 1894 – 30 เมษายน ค.ศ. 1966) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน สังกัดพรรคเดโมแครต ดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิกสหรัฐฯ จากรัฐมิชิแกน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1966

ชีวิตช่วงต้นและเส้นทางอาชีพ

แมคนามาราเกิดที่เมืองนอร์ทเวย์มัธ รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นบุตรของแพทริก วินเซนต์ และแมรี เจน แมคนามารา ซึ่งเป็นผู้อพยพชาวไอริช เขาได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานจากโรงเรียนรัฐบาลในเมืองบ้านเกิด ก่อนจะเข้าเรียนที่โรงเรียนฝึกหัด Fore River Apprentice School ในเมืองควินซี เพื่อเรียนรู้ทักษะการติดตั้งท่อ (Pipe fitting)

ในปี ค.ศ. 1916 เขาเริ่มทำงานเป็นช่างติดตั้งท่อและหัวหน้างานที่อู่ต่อเรือ Fore River ต่อมาได้เล่นฟุตบอลกึ่งอาชีพในช่วงปี ค.ศ. 1919 ถึง 1920 จากนั้นเขาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และทำงานเป็นหัวหน้าทีมก่อสร้างให้กับบริษัท Grinnell Company

ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานกับแคทลีน เคนเนดี และมีบุตรด้วยกันสองคน คือ แมรี เจน (เกิดปี ค.ศ. 1922) และแพทริก (เกิดปี ค.ศ. 1925) อย่างไรก็ตาม แคทลีนเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมในปี ค.ศ. 1930 ต่อมาเขาได้แต่งงานใหม่กับแมรี แมตตี ในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1932

ในด้านการทำงาน แมคนามาราเคยดำรงตำแหน่งผู้ดูแลงานของบริษัท R.L. Spitzley (ค.ศ. 1922–1926) และผู้จัดการทั่วไปของบริษัท H. Kelly (ค.ศ. 1926–1930) ระหว่างปี ค.ศ. 1930 ถึง 1932 เขาได้เข้าศึกษาหลักสูตรระยะสั้นที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน ในเมืองแอนอาร์เบอร์ และทำงานเป็นหัวหน้าฝ่ายบำรุงรักษาที่โรงงานไครสเลอร์ (ค.ศ. 1931–1934) ก่อนจะเข้าร่วมงานกับบริษัท Donald Miller

ในปี ค.ศ. 1937 เขาได้รับเลือกเป็นประธานสหภาพช่างติดตั้งท่อ Local 636 ซึ่งดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี ค.ศ. 1955 นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งรองประธานสมาพันธ์แรงงานอเมริกัน (American Federation of Labor) สาขาดีทรอยต์ ระหว่างปี ค.ศ. 1939 ถึง 1945

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1942–1945) เขาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการด้านค่าเช่าของสำนักงานบริหารราคา (Office of Price Administration) ในเมืองดีทรอยต์ ก่อนจะย้ายไปทำงานที่บริษัท Stanley-Carter ในตำแหน่งผู้ดูแลการก่อสร้าง หัวหน้าฝ่ายแรงงานสัมพันธ์ และรองประธานบริษัท

แมคนามาราเข้าสู่เส้นทางการเมืองครั้งแรกในปี ค.ศ. 1946 โดยชนะการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเมืองดีทรอยต์ และดำรงตำแหน่งจนถึงปี ค.ศ. 1947 ต่อมาในช่วงปี ค.ศ. 1949 ถึง 1955 เขาได้เป็นสมาชิกคณะกรรมการการศึกษาของเมืองดีทรอยต์

การดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิกสหรัฐฯ

ในปี ค.ศ. 1954 แมคนามาราลงสมัครชิงตำแหน่งวุฒิสมาชิกสหรัฐฯ จากรัฐมิชิแกนในนามพรรคเดโมแครต แม้ว่าในตอนแรกนักวิเคราะห์ทางการเมืองจะมองว่าเขามีโอกาสชนะน้อยกว่าแบลร์ มูดี้ แต่หลังจากมูดี้เสียชีวิตสองสัปดาห์ก่อนการเลือกตั้งขั้นต้น แมคนามาราก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนพรรค และสามารถเอาชนะโฮเมอร์ เอส. เฟอร์กูสัน จากพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งทั่วไปด้วยคะแนนเสียง 51% ต่อ 49%

ในช่วงปีแรกของการดำรงตำแหน่ง เขาได้เข้าร่วมคณะกรรมการแมคเคลลัน (McClellan Committee) ระหว่างปี ค.ศ. 1957 ถึง 1960 เพื่อตรวจสอบอาชญากรรมที่จัดตั้งขึ้นภายในสหภาพแรงงาน

แมคนามาราได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งอีกครั้งในปี ค.ศ. 1960 โดยมีบทบาทสำคัญในสภาคองเกรสสมัยที่ 87 ในฐานะประธานคนแรกของคณะกรรมการพิเศษด้านผู้สูงอายุ (Senate Special Committee on Aging) และดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการสาธารณูปโภค (Senate Public Works Committee) ในสภาคองเกรสสมัยที่ 88 และ 89

ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือการจัดให้มีการไต่สวนของคณะกรรมการในปี ค.ศ. 1959 เกี่ยวกับสุขภาพของผู้สูงอายุ ซึ่งการไต่สวนนี้ได้จุดประกายให้เกิดการถกเถียงในระดับสาธารณะและนำไปสู่การจัดตั้งระบบ Medicare ในเวลาต่อมา

แพทริก วี. แมคนามารา เสียชีวิตด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตกที่โรงพยาบาลทหารเรือเบเธสดา ในรัฐแมริแลนด์ เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1966 ขณะมีอายุได้ 71 ปี และถูกฝังที่สุสานเมานต์โอลิเวต ในเมืองดีทรอยต์

มรดกและเกียรติประวัติ

เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา อาคารรัฐบาลกลางแพทริก วี. แมคนามารา (Patrick V. McNamara Federal Building) ในเมืองดีทรอยต์จึงถูกตั้งชื่อตามเขา

นอกจากนี้ แมคนามาราได้บริจาคเอกสารจดหมายเหตุของเขาให้กับห้องสมุดวอลเตอร์ พี. รูเธอร์ (Walter P. Reuther Library) เพื่อให้สาธารณชนสามารถใช้ในการวิจัยได้ โดยเอกสารเหล่านี้ครอบคลุมเนื้อหาเกี่ยวกับการทำงานในวุฒิสภา ทั้งในด้านสิทธิพลเมือง, พลังงานปรมาณู, การศึกษา, ภาษี, งานสาธารณูปโภค และปัญหาของผู้สูงอายุ