พีชสปริงส์ รัฐแอริโซนา ศูนย์กลางการปกครองของชาวฮัวลาไพ

พีชสปริงส์ (ภาษา Walapai: Hàkđugwi:v) เป็นชุมชนที่กำหนดโดยสำมะโนประชากร (CDP) ตั้งอยู่ในเคาน์ตีโมฮาเว รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา โดยทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารจัดการของชาวฮัวลาไพ (Hualapai) และตั้งอยู่ภายในเขตสงวนฮัวลาไพ

ภูมิศาสตร์และที่ตั้ง

พีชสปริงส์ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเคาน์ตีโมฮาเว โดยขนาบทั้งสองข้างของทางหลวงรัฐแอริโซนาหมายเลข 66 (ซึ่งเป็นเส้นทางประวัติศาสตร์ของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66) เมืองนี้อยู่ห่างจากเมืองคิงแมนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 50 ไมล์ (80 กม.) และห่างจากเมืองเซลิกแมนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 37 ไมล์ (60 กม.)

ตามข้อมูลของสำนักงานสำมะโนประชากรสหรัฐฯ ชุมชนนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 7.9 ตารางไมล์ (20 ตร.กม.) ซึ่งเป็นพื้นที่บกทั้งหมด โดยชุมชนส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของหุบเขาแยมไพ (Yampai Canyon) และมีลำน้ำทรักซ์ตันวอช (Truxton Wash) ไหลผ่านไปทางทิศตะวันตก

ประชากรและข้อมูลทางสังคม

จากการสำมะโนประชากรปี 2020 พีชสปริงส์มีประชากร 1,098 คน โดยมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 25.1 ปี ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่ โดย 39.8% ของผู้อยู่อาศัยมีอายุต่ำกว่า 18 ปี และมีเพียง 7.7% ที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไป

ในด้านโครงสร้างที่อยู่อาศัย มีครัวเรือนทั้งหมด 277 ครัวเรือน โดย 52.7% ของครัวเรือนมีเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีอาศัยอยู่ และประชากรทั้งหมดอาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบท 100%

ข้อมูลย้อนหลังปี 2000

เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2000 พีชสปริงส์มีประชากร 600 คน โดยมีสัดส่วนทางเชื้อชาติเป็นชาวอเมริกันอินเดียนถึง 93.0% และชาวผิวขาว 4.3% ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวฮัวลาไพอย่างชัดเจน

ศิลปะ วัฒนธรรม และการท่องเที่ยว

ในเมืองมีสิ่งอำนวยความสะดวก เช่น Hualapai Lodge, โรงแรมขนาดเล็ก และร้านขายของชำพร้อมปั๊มน้ำมัน นอกจากนี้ พีชสปริงส์ยังเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในการเดินทางไปยัง Hualapai Hilltop ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 67 ไมล์ (108 กม.) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินป่าระยะทาง 8 ไมล์ (13 กม.) เพื่อลงไปยังเมืองซูไพ (Supai) และเข้าชมน้ำตกฮาวาสู (Havasu Falls) อันโด่งดัง

ประวัติศาสตร์ทางหลวงหมายเลข 66

พีชสปริงส์ตั้งอยู่บนเส้นทางของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66 ในอดีต ซึ่งเคยนำพานักท่องเที่ยวจำนวนมากผ่านเมืองนี้ จนกระทั่งมีการเปิดใช้ทางหลวงระหว่างรัฐหมายเลข 40 (Interstate 40) ในปี 1978 ซึ่งทำให้เมืองนี้ถูกลดบทบาทลงทางเศรษฐกิจ เนื่องจากทางหลวง I-40 อยู่ห่างออกไปทางใต้ 25 ไมล์ (40 กม.) และไม่มีถนนเชื่อมต่อโดยตรงในบริเวณพีชสปริงส์

หนึ่งในสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์คือ สถานีบริการน้ำมัน Shell ของ John Osterman ซึ่งสร้างขึ้นโดยผู้อพยพชาวสวีเดนในปี 1929 แม้จะปิดตัวลงหลังปี 2000 แต่เผ่าฮัวลาไพได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาลกลางในปี 2007 เพื่อบูรณะอาคารนี้ให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งในฐานะส่วนหนึ่งของมรดกทางประวัติศาสตร์ของเมือง