Phoenix Iron Works ประวัติศาสตร์โรงงานเหล็กแห่งเพนซิลเวเนีย

Phoenix Iron Works (หรือที่รู้จักในชื่อ Phoenix Iron Company, Phoenix Iron & Steel Company และ Phoenix Steel Corporation) เป็นผู้ผลิตเหล็กและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องรายใหญ่ในช่วงศตวรรษที่ 19 และ 20 ตั้งอยู่ในเมืองฟีนิกซ์วิลล์ รัฐเพนซิลเวเนีย โดยมีบทบาทสำคัญในการผลิตอาวุธสงครามและนวัตกรรมด้านการก่อสร้างที่เปลี่ยนแปลงโฉมหน้าสถาปัตยกรรมของสหรัฐอเมริกา

ประวัติความเป็นมา

บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1790 เพื่อผลิตตะปู และต่อมาในปี ค.ศ. 1812 ได้ถูกซื้อโดย Robert Waln นักอุตสาหกรรมจากรัฐนิวเจอร์ซีย์ บริษัทได้ขยายตัวจนกลายเป็นคอมเพล็กซ์ขนาดใหญ่ที่มีทั้งเตาถลุงเหล็ก (blast furnace) และเตาพัดเดิลลิ่ง (puddling furnace) รวมถึงโรงหล่อเหล็กและคลังสินค้า

ในปี ค.ศ. 1825 บริษัทเป็นรายแรกที่สามารถผลิตไอน้ำได้จากการเผาถ่านหินแอนทราไซต์ (anthracite coal) นอกจากนี้ วิศวกรของโรงหล่อยังได้คิดค้นวิธีการรีดเหล็กแบบใช้พลังงานขับเคลื่อนเพื่อเชื่อมและตีขึ้นรูปเหล็กดัด (wrought iron) ซึ่งเป็นกระบวนการที่ทำให้บริษัทสามารถเริ่มผลิตปืนใหญ่ให้กับกองทัพสหรัฐฯ ได้

ผลิตภัณฑ์และนวัตกรรมที่สำคัญ

นอกเหนือจากอาวุธและเสาเหล็กแล้ว บริษัทยังผลิตเหล็กสำหรับรางรถไฟของ Pennsylvania Railroad และสายรถไฟอื่นๆ ในภาคตะวันออก รวมถึงเหล็กดัดสำหรับรั้วและการตกแต่งบ้าน และที่น่าสนใจคือ หอไอเฟลในกรุงปารีสก็ได้ใช้เหล็กพัดเดิลลิ่งจากฟีนิกซ์วิลล์ด้วย

ปืนใหญ่ Griffen Gun

ในปี ค.ศ. 1855 John Griffen Jr. ได้พัฒนาปืนใหญ่ Griffen Gun ซึ่ง Phoenix Iron Works ได้เริ่มผลิตปืนใหญ่แบบลำกล้องเรียบขนาด 6 ปอนด์ และต่อมาในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา โรงงานแห่งนี้ได้ผลิตปืนใหญ่แบบเกลียว (rifled guns) ขนาด 3 นิ้ว มากกว่า 1,000 กระบอก ซึ่งถือเป็นสัดส่วนส่วนใหญ่ของปืนใหญ่ที่กองทัพบกซื้อในขณะนั้น

ปืนใหญ่เหล่านี้มีความทนทานและไม่ระเบิดง่ายเหมือนปืนใหญ่เหล็กหล่อของคู่แข่ง เนื่องจากใช้กระบวนการรีดเหล็กที่เป็นเอกลักษณ์ ลำกล้องปืนที่มีตราประทับ PIC (Phoenix Iron Company) ยังคงพบได้ในคอลเลกชันส่วนตัวและตามสมรภูมิต่างๆ เช่น สมรภูมิเกตตีสเบิร์ก

เสา Phoenix Column

เสา Phoenix Column ซึ่งจดสิทธิบัตรโดย Samuel Reeves ในปี ค.ศ. 1862 เป็นทรงกระบอกกลวงที่ประกอบด้วยส่วนของเหล็กดัด 4, 6 หรือ 8 ส่วนนำมาหมุดย้ำเข้าด้วยกัน ทำให้เสามีน้ำหนักเบากว่าและแข็งแรงกว่าเสาเหล็กหล่อแบบทึบในสมัยนั้น

นวัตกรรมนี้ช่วยให้การก่อสร้างอาคารขนาดใหญ่ทำได้ง่ายขึ้นโดยการลดน้ำหนักของผนังรับน้ำหนัก ส่งผลให้สามารถสร้างอาคารที่สูงขึ้นในพื้นที่เมืองที่จำกัด ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาตึกระฟ้าและสะพานที่รองรับน้ำหนักได้สูง

บริษัทสะพาน Phoenix Bridge Company

ความสำเร็จของเสา Phoenix Column นำไปสู่การก่อตั้งบริษัทลูกด้านการก่อสร้าง ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น Phoenix Bridge Company บริษัทนี้ได้สร้างสะพานประมาณ 4,200 แห่ง โดยส่วนใหญ่เป็นสะพานรถไฟแบบโครงถักเหล็กดัด (wrought iron truss railway bridges) รวมถึงสะพานสำคัญอย่างสะพานแมนแฮตตัน (Manhattan Bridge) และสะพาน Walnut Street ในแฮร์ริสเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย

การเสื่อมถอยและการอนุรักษ์

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 อุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้าในเพนซิลเวเนียเริ่มเสื่อมถอย ส่งผลให้การผลิตในฟีนิกซ์วิลล์ยุติลงในปี ค.ศ. 1984 และบริษัท Phoenix Steel Corporation ได้ปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1987

ปัจจุบัน พื้นที่ส่วนใหญ่ของโรงงานถูกรื้อถอน แต่โรงหล่อเก่าและอาคารสำนักงานบริษัทได้รับการบูรณะและปรับเปลี่ยนการใช้งาน โดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตประวัติศาสตร์ฟีนิกซ์วิลล์ (Phoenixville Historic District) ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ