กางเกงพลัสโฟร์ส ประวัติศาสตร์และลักษณะของกางเกงขาสั้นยาวพิเศษ

กางเกงพลัสโฟร์ส (Plus Fours) คือกางเกงทรงหลวมประเภทหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกางเกงขาสั้นหรือกางเกงบรีกซ์ (Breeches) โดยมีความยาวของขากางเกงที่ยื่นลงมาต่ำกว่าหัวเข่าประมาณ 4 นิ้ว (10 เซนติเมตร) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "พลัสโฟร์ส" เนื่องจากมีความยาวมากกว่ากางเกงนิคเกอร์บ็อกเกอร์ (Knickerbockers) แบบดั้งเดิมอยู่ 4 นิ้ว

ความแตกต่างระหว่างพลัสโฟร์สและนิคเกอร์บ็อกเกอร์

กางเกงนิคเกอร์บ็อกเกอร์เป็นเครื่องแต่งกายที่เกี่ยวข้องกับชุดกีฬามาตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1860 อย่างไรก็ตาม กางเกงพลัสโฟร์สถูกนำมาใช้ในช่วงทศวรรษที่ 1920 โดยได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มนักกีฬา โดยเฉพาะนักกอล์ฟและผู้ที่ชื่นชอบการล่าสัตว์ เนื่องจากทรงกางเกงที่ยาวและหลวมกว่าช่วยให้ผู้สวมใส่มีความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวมากกว่ากางเกงนิคเกอร์บ็อกเกอร์แบบเดิม

ประวัติและการแพร่หลายในด้านแฟชั่น

กางเกงพลัสโฟร์สถูกมองว่าเป็นสไตล์ที่ดูหรูหราและไม่เป็นทางการ ซึ่งสอดคล้องกับกระแสแฟชั่นและวิถีชีวิตที่ผ่อนคลายมากขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1920 โดยเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งเวลส์ (ต่อมาคือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8) ทรงนำแฟชั่นนี้เข้ามาสู่สหรัฐอเมริกาในระหว่างการเสด็จประพาสเมื่อปี ค.ศ. 1924

ในเวลาต่อมา กางเกงชนิดนี้กลับมาเป็นที่สนใจอีกครั้งผ่านทาง เพย์น สจวร์ต (Payne Stewart) นักกอล์ฟอาชีพชื่อดังที่สวมใส่กางเกงพลัสโฟร์สในการแข่งขัน PGA Tour ระหว่างปี ค.ศ. 1982 ถึง 1999 นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 2008 แบรนด์เสื้อผ้า Benjamin Bixby ของ André Benjamin ได้นำกางเกงพลัสโฟร์สกลับมาใช้ในคอลเลกชันที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเครื่องแต่งกายของนักกีฬาในกลุ่ม Ivy League ช่วงทศวรรษที่ 1930

การปรากฏในสื่อและวัฒนธรรมป๊อป

กางเกงพลัสโฟร์สยังปรากฏในสื่อบันเทิง เช่น ตัวละคร ตินติน (Tintin) จากการ์ตูนเรื่อง การผจญภัยของตินติน (The Adventures of Tintin) ซึ่งเป็นตัวละครที่สวมกางเกงพลัสโฟร์สเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว

ประเภทอื่นที่ใกล้เคียง

นอกเหนือจากพลัสโฟร์สแล้ว ยังมีการผลิตกางเกงที่มีความยาวแตกต่างกันออกไป เช่น พลัสทู (Plus Twos), พลัสซิกซ์ (Plus Sixes) และพลัสเอท (Plus Eights) ซึ่งมีหลักการกำหนดชื่อตามความยาวที่เพิ่มขึ้นจากกางเกงนิคเกอร์บ็อกเกอร์ในลักษณะเดียวกัน