ประภลินกาเลลี มหากาพย์บทกวีของนักบุญอัลลามะ ประภู

ประภลินกาเลลี เป็นมหากาพย์บทกวีที่เขียนขึ้นโดยกวีชาวอินเดียในกลุ่มวิระศัยวะ (Virashaiva) ชื่อว่า ชามาราสะ (Chamarasa) โดยใช้ฉันทลักษณ์แบบศตปทิ (Shatpadi metre) ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนบทกวีที่เหมาะสมสำหรับการเล่าเรื่องราวอันยิ่งใหญ่

ประวัติและเนื้อหา

เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้บรรยายถึงเรื่องราวชีวิตของ อัลลามะ ประภู (Allama Prabhu) ซึ่งเป็นนักบุญและกวีผู้ทรงอิทธิพลในลัทธิลิงกะยัต (Lingayat) ลัทธิที่เน้นการเข้าถึงพระเจ้าผ่านการปฏิบัติทางจิตวิญญาณและการปฏิเสธการแบ่งชั้นวรรณะ

อิทธิพลต่อปรัชญา

บทกวีมหากาพย์เรื่องนี้และตัวบุคคลที่เป็นหัวใจของเรื่องราว ได้ส่งผลกระทบและสร้างแรงบันดาลใจให้กับ ระมะนะ มหาริชิ (Ramana Maharshi) นักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ในศตวรรษที่ 20 ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความลึกซึ้งของคำสอนและแนวคิดทางจิตวิญญาณที่บรรจุอยู่ในผลงานชิ้นนี้

• ผู้เขียน: ชามาราสะ (Chamarasa)
• ฉันทลักษณ์: ศตปทิ (Shatpadi)
• บุคคลสำคัญ: อัลลามะ ประภู (Allama Prabhu)