โปรเจกต์เทียเตอร์ โวราลแบร์ก คณะละครเวทีร่วมสมัยของออสเตรีย

โปรเจกต์เทียเตอร์ โวราลแบร์ก (Projekttheater Vorarlberg) เป็นคณะละครเวทีร่วมสมัยสัญชาติออสเตรีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1988 โดยซีกลินเด มุลเลอร์ (Sieglinde Müller) และดีทมาร์ นิกช์ (Dietmar Nigsch) คณะละครนี้มีชื่อเสียงในการสร้างสรรค์ผลงานที่ท้าทายและร่วมสมัย โดยมีการจัดแสดงผลงานปีละสองเรื่อง และได้ขยายขอบเขตการแสดงไปยังพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วออสเตรีย รวมถึงเซาท์ไทโรล (South Tyrol) และบาวาเรีย (Bavaria) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 เป็นต้นมา ปัจจุบันบริหารงานโดยผู้อำนวยการ ซูซานน์ ลีตโซว์ (Susanne Lietzow)

ประวัติและการดำเนินงาน

นับตั้งแต่การก่อตั้งในปี 1988 โปรเจกต์เทียเตอร์ โวราลแบร์ก ได้มุ่งเน้นการนำเสนอละครเวทีที่สะท้อนประเด็นทางสังคมและจิตวิทยา โดยมีผลงานที่โดดเด่นและได้รับรางวัลในระดับนานาชาติ ดังนี้:

• รางวัลระดับนานาชาติ: ในปี ค.ศ. 1998 คณะละครได้รับรางวัล Theatrical prize จาก Internationale Bodenseekonferenz สำหรับการแสดงเรื่อง Die Präsidentinnen (The Madame Presidents) ซึ่งเขียนโดยแวร์เนอร์ ชวาบ (Werner Schwab)
• รางวัล Nestroy: ในปี ค.ศ. 2006 คณะละครได้รับรางวัล Nestroy Theatre Prize ซึ่งเป็นรางวัลอันทรงเกียรติของวงการละครเวทีออสเตรีย จากการแสดงเรื่อง How much, Schatzi? ของฮันส์ คาร์ล อาร์ตมันน์ (Hans Carl Artmann)

ผลงานการแสดงที่สำคัญ

คณะละครได้นำเสนอผลงานที่หลากหลาย ตั้งแต่บทละครคลาสสิกที่นำมาดัดแปลงจนถึงบทละครร่วมสมัยที่สำรวจสภาวะจิตใจของมนุษย์:

• Frauen. Krieg. Lustspiel: ในปี ค.ศ. 2005 ได้จัดแสดงบทละครสงครามของโธมัส บราช์ (Thomas Brasch) ณ Wiener Konzerthaus โดยมีนักแสดงนำอย่างมาเรีย ฮอฟสแตตเตอร์ (Maria Hofstätter) และมาร์ตินา สปิตเซอร์ (Martina Spitzer)
• Once a Greek: ในปี ค.ศ. 2009 ได้นำบทละครตลกของฟรีดริช ดือร์เรนมัทท์ (Friedrich Dürrenmatt) มาดัดแปลง โดยได้รับคำวิจารณ์ว่ามีความตลกขบขันในเชิงตลกร้าย (Grotesque)
• Vieux Carré: ในปี ค.ศ. 2011 ได้จัดแสดงผลงานของเทนเนสซี วิลเลียมส์ (Tennessee Williams) ณ Schauspielhaus Vienna
• Ein schöner Hase ist meistens der Einzellne: ในช่วงปลายปี ค.ศ. 2013 ถึงต้นปี ค.ศ. 2014 ภายใต้การกำกับของซูซานน์ ลีตโซว์ คณะละครได้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับศิลปินผู้ป่วยจิตเภทสองคน ซึ่งอ้างอิงจากชีวิตจริงของกวี เอิร์นสต์ เฮอร์เบ็ค (Ernst Herbeck) และศิลปิน ออกัสต์ วัลลา (August Walla) ผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวชกุกกิง (Gugging Mental Hospital) โดยการแสดงชุดนี้ได้รับคำชมในด้านการสร้างตัวละครที่ทำให้ผู้ชมเข้าใจโลกของผู้ป่วยจิตเวชได้ง่ายขึ้น แม้จะมีการนำเสนอประเด็นที่รุนแรง เช่น บาดแผลในวัยเด็กและการบำบัดด้วยไฟฟ้า (Electroshock therapy)