โรงพยาบาลจิตเวชมหาวิทยาลัยซูริก (Burghölzli)

Burghölzli หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ Psychiatrische Universitätsklinik Zürich (โรงพยาบาลจิตเวชมหาวิทยาลัยซูริก) เป็นโรงพยาบาลจิตเวชและสถาบันวิจัยตั้งอยู่ในเขต Riesbach ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยตัวโรงพยาบาลตั้งอยู่บนเนินเขาที่มีต้นไม้ปกคลุมซึ่งเป็นที่มาของชื่อ Burghölzli สถาบันแห่งนี้มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับมหาวิทยาลัยซูริกในฐานะโรงพยาบาลเพื่อการวิจัย

ประวัติการก่อตั้งและการพัฒนา

ก่อนที่จะมีการสร้างสถาบันของรัฐเพื่อดูแลผู้ป่วยทางจิต ผู้ป่วยส่วนใหญ่ในรัฐซูริกจะได้รับการดูแลเป็นการส่วนตัว จากการสำรวจจำนวนผู้ป่วยทางจิตในปี 1851 พบว่ามีผู้ป่วยเพียงไม่ถึงร้อยละ 10 จากทั้งหมด 1,281 คนที่ได้รับการดูแลในโรงพยาบาล ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีแผนกจิตเวชโดยเฉพาะ

ในปี 1817 เมืองซูริกได้จัดตั้งแผนกจิตเวชขึ้นใน "โรงพยาบาลเก่า" (Altes Spital) ใจกลางเมือง โดยเริ่มจากห้องกักตัว 24 ห้องสำหรับผู้ป่วยทางจิต และต่อมาในทศวรรษ 1840 อาคารทั้งหมดได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นสถานที่ดูแลผู้ป่วยทางจิตเรื้อรัง อย่างไรก็ตาม สภาพความเป็นอยู่ภายในโรงพยาบาลเก่าถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก นำไปสู่การเสนอให้สร้างสถานบำบัดแห่งใหม่

แผนการสร้างสถานบำบัดในพื้นที่ Burghölzli เสร็จสมบูรณ์ในปี 1863 และรัฐสภาประจำรัฐได้ลงมติให้เริ่มการก่อสร้างในปี 1864 การขยายตัวของการดูแลทางจิตเวชในครั้งนี้สอดคล้องกับกระแสในยุโรปสมัยนั้นที่มองว่าการมีสถานบำบัดผู้ป่วยในเป็นดัชนีชี้วัดความก้าวหน้าของสังคม

ยุคบุกเบิกและผู้อำนวยการคนสำคัญ

วิลเฮล์ม กรีซิงเกอร์ (Wilhelm Griesinger) มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการวางแผนสร้างสถานบำบัด แม้เขาจะเสียชีวิตก่อนที่อาคารจะสร้างเสร็จในปี 1870 แต่เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ก่อตั้ง Burghölzli ในช่วงปี 1870 ถึง 1879 โรงพยาบาลบริหารงานโดยผู้อำนวยการสามท่าน ได้แก่ Bernhard von Gudden, Gustav Huguenin และ Eduard Hitzig ซึ่งทั้งหมดมุ่งเน้นการวิจัยด้านประสาทจิตเวช (Neuropsychiatry) โดยเฉพาะพยาธิวิทยาและสรีรวิทยาของสมอง

ต่อมา โอกุสต์-อองรี โฟเรล (Auguste-Henri Forel) เข้ามารับตำแหน่งผู้อำนวยการเป็นเวลาเกือบ 20 ปี เขาได้ทำการทดลองเกี่ยวกับการสะกดจิตทั้งกับผู้ป่วยและบุคลากร รวมถึงเป็นผู้สนับสนุนแนวคิดสุพันธุศาสตร์ (Eugenics) อย่างรุนแรง โดยมีการทำหมันผู้ป่วยในคลินิก ซึ่งในภายหลังเขาเขียนยอมรับว่าข้ออ้างทางการแพทย์ในขณะนั้นเป็นเพียง "ฉากบังหน้า" แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงคือเหตุผลทางสังคม

ยุคทองของจิตวิเคราะห์และอิทธิพลระดับโลก

ในปี 1898 ออยเกน บลอยเลอร์ (Eugen Bleuler) เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการจนถึงปี 1927 ยุคของบลอยเลอร์ถือเป็นช่วงเวลาที่รุ่งเรืองที่สุดของโรงพยาบาล เนื่องจากมีการนำจิตวิเคราะห์ (Psychoanalysis) และทฤษฎีทางจิตเวชของซิกมันด์ ฟรอยด์ มาปรับใช้ รวมถึงการทำงานของ คาร์ล กุสตาฟ ยุง (Carl Gustav Jung) ซึ่งเป็นผู้ช่วยของบลอยเลอร์ในขณะนั้น

นอกจากยุงแล้ว ยังมีจิตแพทย์ชื่อดังอีกหลายท่านที่เคยทำงานที่นี่ เช่น Karl Abraham, Ludwig Binswanger, Eugène Minkowski, Hermann Rorschach (ผู้คิดค้นแบบทดสอบรอยหมึก), และ Constantin von Monakow รวมถึงบุคคลที่มีชื่อเสียงที่เคยเข้ารับการรักษา เช่น เอดูอาร์ด ไอน์สไตน์ (บุตรชายของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์) และ ลูเซีย จอยซ์ (บุตรสาวของเจมส์ จอยซ์)

เหตุการณ์สำคัญและสถานะปัจจุบัน

เหตุการณ์โศกนาฏกรรมครั้งหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม 1971 เมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ภายในคลินิก ส่งผลให้ผู้ป่วยชายสูงอายุ 28 รายเสียชีวิตจากการขาดอากาศหายใจ เนื่องจากหน้าต่างมีลูกกรงเหล็กทำให้เจ้าหน้าที่กู้ภัยไม่สามารถช่วยชีวิตผู้ป่วยได้ทันท่วงที

ในปัจจุบัน Burghölzli ยังคงเป็นศูนย์กลางที่สำคัญสำหรับการวิจัยทางจิตเวชและการรักษาโรคทางจิตเวชในระดับสากล