เรเชล ฮาวเวิร์ด ศิลปินร่วมสมัยผู้สำรวจความสมดุลระหว่างการควบคุมและความโกลาหล

เรเชล ฮาวเวิร์ด (Rachel Howard) (เกิดปี ค.ศ. 1969) เป็นศิลปินและจิตรกรชาวอังกฤษร่วมสมัยที่มีชื่อเสียงจากการสร้างสรรค์ผลงานที่ผสมผสานระหว่างการควบคุมอย่างเข้มงวดและความโกลาหลของวัสดุ ผลงานของเธอได้รับการจัดแสดงทั้งในระดับประเทศและระดับนานาชาติ และถูกเก็บรักษาไว้ในคอลเลกชันส่วนตัวและพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง

ประวัติและการเริ่มต้นอาชีพ

ฮาวเวิร์ดเติบโตในฟาร์มที่เมืองอีซิงตัน (Easington) เคาน์ตี้เดอรัม (County Durham) ในวัย 16 ปี เธอได้เข้าศึกษาที่ The Mount School ในเมืองยอร์ก ซึ่งเป็นโรงเรียนของกลุ่มเควกเกอร์ (Quaker) แม้ว่าในเวลาต่อมาเธอจะระบุว่าตนเองเป็นอเทวนิยม (Atheist) แต่หลักคำสอนของเควกเกอร์ที่เน้นความเงียบ การใคร่ครวญ ความรับผิดชอบต่อเพื่อนมนุษย์และธรรมชาติ รวมถึงแนวคิดสันตินิยม ได้ส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อมุมมองและผลงานศิลปะของเธอตลอดอาชีพการทำงาน

เธอสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยโกลด์สมิธส์ (Goldsmiths College) ในลอนดอน เมื่อปี ค.ศ. 1991 โดยในช่วงปี ค.ศ. 1992 ถึง 1995 ฮาวเวิร์ดได้ทำงานเป็นผู้ช่วยในสตูดิโอของ เดเมียน เฮิร์สต์ (Damien Hirst) ศิลปินชื่อดังระดับโลก โดยเธอมีส่วนสำคัญในการวาดภาพชุด "Spot Paintings" (ภาพจุด) มากกว่า 300 ภาพ ซึ่งความสัมพันธ์ในเชิงเกื้อกูลกันในช่วงเริ่มต้นอาชีพนี้ช่วยให้เธอมีรายได้เพียงพอในการสร้างสรรค์ผลงานส่วนตัว

รางวัลและความสำเร็จ

• ได้รับรางวัล Prince's Trust Award ในปี ค.ศ. 1992 เพื่อสนับสนุนการสร้างสรรค์งานศิลปะ
• ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Jerwood Drawing Prize ในปี ค.ศ. 2004
• ได้รับรางวัลจาก British Council ในปี ค.ศ. 2008
• ออกแบบหน้าปกหนังสือพิมพ์ The Big Issue ในปี ค.ศ. 2008

ลักษณะเด่นและเทคนิคการสร้างสรรค์ผลงาน

ฮาวเวิร์ดมีแนวทางการทำงานที่เปรียบเสมือนการก่อสร้างทางสถาปัตยกรรม โดยเธอมักใช้คำศัพท์ของช่างก่อสร้าง เช่น การสร้าง (construction) การสร้างใหม่ (reconstruction) การวางชั้น (layering) และการประกอบ (assembling)

การใช้แรงโน้มถ่วงเป็นพู่กัน

ในช่วงปี ค.ศ. 1995 ถึง 2008 ฮาวเวิร์ดใช้สีทาบ้าน (Household paint) เป็นวัสดุหลัก เนื่องจากความลื่นไหลของสีที่เธอต้องการควบคุมและเอาชนะ ต่อมาเธอได้เปลี่ยนมาใช้สีน้ำมัน โดยเทคนิคสำคัญของเธอคือการปล่อยให้เม็ดสีและวานิชแยกตัวออกจากกันในกระป๋อง จากนั้นจึงทาสีที่ขอบด้านบนของผืนผ้าใบและปล่อยให้ แรงโน้มถ่วง ดึงสีให้ไหลลงมาเป็นทางยาว สร้างเป็นชั้นของสีที่ทับซ้อนกันจนเกิดเป็นพื้นผิวที่มีมิติ

แนวคิดเบื้องหลังผลงาน

ผลงานของเธอมักสำรวจวิธีการที่มนุษย์ทำความเข้าใจโลก โดยเฉพาะในชุดภาพอย่าง Missive to the Mad และ Missive to the Sad ซึ่งเธอใช้โครงสร้างตาราง (Grid) ที่ค่อยๆ สลายตัวลง เพื่อสื่อถึงความสมดุลระหว่างการควบคุมและความโกลาหล โดยเปรียบเปรยถึงความบ้าคลั่ง ความโศกเศร้า และความไม่แน่นอนของชีวิต

ชุดผลงานที่สำคัญ

Sin Paintings (ภาพวาดแห่งบาป)

ผลงานชุดนี้ประกอบด้วยผ้าใบขนาดมหึมา 7 ผืน ใช้โทนสีแดงเข้มข้น ตัดกับสีเหลืองและส้ม พื้นผิวมีความมันวาวราวกับกระจก และมีรูปทรงกากบาท (Cruciform) ปรากฏขึ้นอย่างเลือนลาง ผลงานชุดนี้ถูกจัดแสดงในนิทรรศการเดี่ยวชื่อ "Guilty" ที่มูลนิธิ Bohen ในนิวยอร์ก เมื่อปี ค.ศ. 2003 โดยแต่ละภาพสื่อถึงบาปที่แตกต่างกัน เช่น Pride (ความจองหอง) ที่ใช้เส้นสีแดงพุ่งลงอย่างรุนแรง หรือ Envy (ความริษยา) ที่มีสีเหลืองแทรกซึมออกมา

Suicide Paintings (ภาพวาดการฆ่าตัวตาย)

ชุดผลงานนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์การฆ่าตัวตายของคนรู้จัก ซึ่งฮาวเวิร์ดพบว่าท่าทางของผู้เสียชีวิตที่คุกเข่าคล้ายการสวดมนต์นั้นเป็นสิ่งที่น่าสะเทือนใจ เธอจึงสร้างสรรค์ผลงานชุดนี้เพื่อสำรวจสุนทรียศาสตร์ของการฆ่าตัวตาย ซึ่งเป็นหัวข้อที่ถูกสั่งห้ามในสังคม (Taboo)

เธอรวบรวมข้อมูลจากนิตยสารนิติเวชและเว็บไซต์ต่างๆ เพื่อนำมาสร้างเป็นภาพวาดเส้นที่รวดเร็วและนำมาพัฒนาเป็นภาพเขียน โดยในผลงานจะปรากฏสัญลักษณ์ต่างๆ เช่น กรรไกร บันได หรือ "สุนัขดำ" (Black Dog) ซึ่งเป็นคำอุปมาถึงโรคซึมเศร้า รวมถึงภาพร่างของมนุษย์ที่ไร้ใบหน้าและกำลังเลือนหายไป