กฎระเบียบการขนส่งทางรางในประเทศแคนาดา

การกำกับดูแลการขนส่งทางรางในประเทศแคนาดามีโครงสร้างที่ซับซ้อนและแบ่งออกเป็นหลายระดับ โดยมีหน่วยงานหลักที่รับผิดชอบคือ Transport Canada และ Canadian Transportation Agency (CTA) เครื่องมือที่ใช้ในการควบคุมดูแลประกอบด้วย พระราชบัญญัติของรัฐสภา (Acts of Parliament), กฎระเบียบ (Regulations), กฎเกณฑ์ (Rules) และคำสั่ง (Directives)

ขอบเขตการบังคับใช้กฎระเบียบระดับสหพันธรัฐ

กฎระเบียบระดับสหพันธรัฐจะบังคับใช้กับทางรถไฟที่เข้าเงื่อนไขอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้:

• ดำเนินกิจการในมากกว่าหนึ่งมณฑล (Province)
• ดำเนินกิจการเชื่อมต่อกับสหรัฐอเมริกาและข้ามพรมแดนแคนาดา-สหรัฐอเมริกา
• มีบุคคลที่ดำเนินกิจการทางรถไฟภายใต้เขตอำนาจของรัฐสภาเป็นเจ้าของ ควบคุม เช่า หรือดำเนินงาน
• ได้รับการประกาศโดยรัฐสภาแคนาดาว่าเป็นงานเพื่อประโยชน์ทั่วไปของแคนาดา หรือเพื่อประโยชน์ของสองมณฑลขึ้นไป

ทางรถไฟที่เข้าเงื่อนไขสองประการหลังจะถูกจัดว่าเป็น "งานเพื่อประโยชน์ทั่วไปของแคนาดา" (a work for the general advantage of Canada)

บริษัทรถไฟภายใต้การกำกับดูแลของสหพันธรัฐ

มีบริษัทรถไฟจำนวนมากที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสหพันธรัฐ ตัวอย่างบริษัทที่สำคัญ ได้แก่ Canadian National Railway, Canadian Pacific Railway, Via Rail Canada และ Amtrak (National Railroad Passenger Corporation) รวมถึงบริษัทขนส่งเฉพาะทางและทางรถไฟสายสั้น (Shortline railways) อื่นๆ

การกำกับดูแลระดับมณฑล (Provincial Charters)

ทางรถไฟบางสายอาจได้รับใบอนุญาตจากมณฑลภายใต้กฎหมายความปลอดภัยทางรางของมณฑลนั้นๆ ตัวอย่างเช่น ในมณฑลออนแทรีโอ ทางรถไฟที่ได้รับใบอนุญาตภายใต้ Shortline Railways Act, 1995 สามารถดำเนินงานภายในมณฑลได้ แต่ไม่สามารถข้ามเขตมณฑลหรือพรมแดนระหว่างประเทศได้ ในขณะที่มณฑลนิวบรันสวิกใช้ Shortline Railways Act, 2011 ในการกำกับดูแล

มาตรฐานทางเทคนิคและความปลอดภัยของราง

กฎความปลอดภัยของราง

กฎว่าด้วยความปลอดภัยของราง (Rules Respecting Track Safety) ของ Transport Canada บังคับใช้กับบริษัทรถไฟระดับสหพันธรัฐทั้งหมดที่ใช้รางขนาดมาตรฐาน (Standard gauge) ส่งผลให้ทางรถไฟสาย White Pass & Yukon Route ซึ่งใช้รางขนาดแคบ (Narrow gauge) ได้รับการยกเว้นจากกฎระเบียบนี้

การกำหนดความเร็ว

แม้ว่าแคนาดาจะใช้หน่วยกิโลเมตรต่อชั่วโมง (km/h) สำหรับการจราจรทางถนน แต่การกำหนดความเร็วของรถไฟยังคงใช้หน่วย ไมล์ต่อชั่วโมง (mph) โดยความเร็วจะถูกกำหนดตามประเภทของชั้นราง (Track class) ซึ่งมีความใกล้เคียงกับมาตรฐานของ Federal Railway Administration ในสหรัฐอเมริกา

• รางยกเว้น (Excepted track): เป็นรางที่ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานสำหรับทางเข้าสะพาน การขนส่งผู้โดยสาร หรือสินค้าอันตราย การใช้งานต้องมีการประเมินความเสี่ยงเป็นรายปี
• รถไฟ LRC: ขบวนรถที่ลากจูงตู้รถไฟ LRC อาจทำความเร็วได้สูงสุด 100 mph (ประมาณ 161 กม./ชม.)

นอกจากนี้ยังมีกฎพิเศษ เช่น รถไฟที่ลากจูงตู้เครื่องมือซ่อมบำรุง (Maintenance of Way equipment) ห้ามใช้ความเร็วเกิน 35 mph (56 กม./ชม.) และยานพาหนะที่ใช้ในการตรวจสภาพรางด้วยสายตาห้ามใช้ความเร็วเกิน 5 mph (8 กม./ชม.) เมื่อข้ามรางอื่น ทางหลวง หรือประแจสับราง

การสับเปลี่ยนขบวนรถ (Interswitching)

การสับเปลี่ยนขบวนรถโดยทางรถไฟปลายทาง (Terminal railway) อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ Canadian Transportation Agency (CTA) โดยมีข้อกำหนดว่าทางรถไฟปลายทางต้องปฏิบัติต่อการขนส่งแบบสับเปลี่ยนอย่างเท่าเทียม และห้ามเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการส่งหรือคืนตู้รถไฟเปล่า โดยต้องปฏิบัติตามตารางอัตราค่าบริการที่ CTA กำหนด

การบังคับใช้กฎหมายและตำรวจรถไฟ

ผู้พิพากษาศาลสูงสามารถแต่งตั้งบุคคลให้เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ (Police constable) เพื่อบังคับใช้กฎหมายระดับสหพันธรัฐและมณฑล รวมถึงส่วนที่ 3 ของ Canadian Transportation Act ที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินทางรถไฟ โดยอำนาจหน้าที่ของตำรวจรถไฟจะจำกัดอยู่เพียงในพื้นที่ของทางรถไฟและบริเวณโดยรอบในระยะ 500 เมตร

กฎระเบียบด้านการทำงานและการพักผ่อน

Transport Canada กำหนดชั่วโมงการทำงานต่อกะสำหรับพนักงานขับรถ พนักงานควบคุมรถ และพนักงานในย่านสถานีไว้ไม่เกิน 12 ชั่วโมง (รวมถึงการทำงานแบบแบ่งกะ) ยกเว้นพนักงานขบวนรถซ่อมบำรุงที่อาจทำงานได้สูงสุด 16 ชั่วโมง โดยชั่วโมงทำงานรวมสูงสุดในหลายกะคือ 18 ชั่วโมง

การรีเซ็ตเวลาทำงาน พนักงานต้องได้รับการพักผ่อน 8 ชั่วโมงที่สถานีต้นทาง (Home terminal) หรือ 6 ชั่วโมงหากอยู่นอกสถานีต้นทาง

กรณีฉุกเฉิน

ในสถานการณ์ฉุกเฉิน เช่น อุบัติเหตุ การตกราง ภัยธรรมชาติ หรือเหตุสุดวิสัย (ไม่รวมถึงเครื่องยนต์ขัดข้องหรือรางหัก) พนักงานอาจทำงานต่อไปได้จนกว่าจะมีผู้มาเปลี่ยน โดยต้องเป็นไปตามนโยบายการจัดการความเหนื่อยล้า (Fatigue management policies)