สาธารณรัฐคองโก ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และเศรษฐกิจ

สาธารณรัฐคองโก หรือที่รู้จักกันในชื่อ คองโก-บราซซาวิลล์, สาธารณรัฐคองโก หรือเรียกสั้นๆ ว่า คองโก เป็นประเทศที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกากลาง ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำคองโก มีพรมแดนติดกับกาบองทางทิศตะวันตก แคเมอรูนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ สาธารณรัฐแอฟริกากลางทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ แองโกลา (ส่วนแยกคาบินดา) ทางทิศใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

ประวัติศาสตร์และการก่อตั้ง

ภูมิภาคนี้ถูกครอบครองโดยเผ่าพันธุ์ที่พูดภาษาบันตู (Bantu) เมื่ออย่างน้อย 3,000 ปีก่อน ซึ่งได้สร้างเครือข่ายการค้าที่นำไปสู่ลุ่มแม่น้ำคองโก ตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 พื้นที่ปัจจุบันถูกครอบครองโดยสมาพันธรัฐที่นำโดย Vungu ซึ่งรวมถึง Kakongo และ Ngoyo ต่อมาอาณาจักร Tio และ Loango ได้ถือกำเนิดขึ้นในศตวรรษที่ 14 และ 16 ตามลำดับ

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ฝรั่งเศสได้เข้ามาอาณานิคมในภูมิภาคนี้และรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแอฟริกากลางของฝรั่งเศส (French Equatorial Africa) สาธารณรัฐคองโกได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 1958 และได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี 1960

การปกครองในยุคหลังเอกราช

คองโกเป็นรัฐมาร์กซิสต์-เลนินนิสต์ตั้งแต่ปี 1969 ถึง 1992 ภายใต้ชื่อ สาธารณรัฐประชาชนแห่งคองโก (People's Republic of the Congo) หลังจากมีการนำการเลือกตั้งแบบหลายพรรคการเมืองมาใช้ในปี 1992 รัฐบาลที่ได้รับเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยถูกโค่นล้มในระหว่างสงครามกลางเมือง หลังจากนั้น Denis Sassou Nguesso ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่ปี 1979 ถึง 1992 ได้กลับมาดำรงตำแหน่งในปี 1997 และยังคงดำรงตำแหน่งจนถึงปัจจุบัน

ภูมิศาสตร์และประชากร

ชื่อของประเทศมาจากแม่น้ำคองโก ซึ่งมีที่มาจากคำว่า Kongo ซึ่งเป็นอาณาจักรบันตูที่ครอบครองปากแม่น้ำในช่วงที่ชาวโปรตุเกสเดินทางมาถึงในปี 1483 หรือ 1484 คำว่า Kongo มาจากชื่อผู้คนคือชาว Bakongo ซึ่งมีความหมายว่า "ผู้ล่า"

กลุ่มชาติพันธุ์และภาษา

ประชากรประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์หลักๆ ดังนี้:

• Bakongo: 41%
• Bateke: 16.9%
• Mbochi: 13.1%
• Sangha: 5.6%
• Mbenga Pygmies: 2%

ภาษาที่ใช้สื่อสาร ได้แก่ ภาษาคิตูบา (Kituba) และภาษาลิงกาลา (Lingala) โดยมีภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ

เศรษฐกิจและสังคม

สาธารณรัฐคองโกเป็นผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่อันดับ 4 ในอ่าวกินี ซึ่งทำให้นำมาซึ่งความมั่งคั่งในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ประเทศยังคงเผชิญกับความไม่มั่นคงทางการเมืองและเศรษฐกิจในบางพื้นที่ รวมถึงการกระจายรายได้จากน้ำมันที่ไม่เท่าเทียมกัน เศรษฐกิจของประเทศพึ่งพาภาคส่วนน้ำมันเป็นหลัก และการเติบโตทางเศรษฐกิจช้าลงหลังจากราคาน้ำมันโลกตกต่ำลงหลังปี 2015

ศาสนาและความเชื่อ

ศาสนาคริสต์เป็นความเชื่อที่แพร่หลายที่สุดในประเทศ โดยมีสถิติความเชื่อดังนี้:

• ศาสนาคริสต์: 87.1%
• ไม่มีศาสนา: 8.0%
• ความเชื่อดั้งเดิม: 2.7%
• ศาสนาอิสลาม: 1.2%