ตราสัญลักษณ์ราชวงศ์แห่งเวลส์

ตราสัญลักษณ์ราชวงศ์แห่งเวลส์ (Royal Badge of Wales) เป็นเครื่องหมายทางตราสัญลักษณ์ (Heraldic emblem) ที่ใช้เพื่อเป็นตัวแทนของประเทศเวลส์ในฐานะรัฐหนึ่งของสหราชอาณาจักร ตราสัญลักษณ์นี้ได้รับการอนุมัติให้ใช้ในทางราชการโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008

ลักษณะของตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์นี้มีพื้นฐานมาจากตราอาร์มของเจ้าชายลลีเวลิน อับ อิออร์เวิร์ธ (Llywelyn ab Iorwerth) เจ้าชายแห่งเวลส์ในศตวรรษที่ 13 โดยมีลักษณะเป็นโล่แบ่งสี่ส่วน (Quarterly) สีทองและสีแดง พร้อมรูปสิงโตสี่ตัวในท่าเดินหันหน้า (Lions passant guardant counterchanged)

องค์ประกอบเพิ่มเติมที่ล้อมรอบโล่ประกอบด้วย:

• มงกุฎ: ประดิษฐานอยู่ด้านบนสุดของตราสัญลักษณ์
• แถบแพร (Scroll): แถบแพรต่อเนื่องที่ล้อมรอบโล่ ซึ่งมีคำขวัญประจำตรา
• พวงมาลัยพฤกษชาติ: ประกอบด้วยสัญลักษณ์พืชประจำประเทศทั้งสี่ของสหราชอาณาจักร

คำขวัญที่ปรากฏบนแถบแพรคือ "PLEIDIOL WYF I'M GWLAD" ซึ่งแปลว่า "ข้าพเจ้าซื่อสัตย์ต่อประเทศของข้าพเจ้า" (I am true to my country) โดยข้อความนี้คัดมาจากเพลงชาติเวลส์ และเคยถูกนำไปใช้ในเหรียญ 1 ปอนด์ของเวลส์ที่ผลิตระหว่างปี ค.ศ. 1985 ถึง 2000

การใช้งานในปัจจุบัน

ตราสัญลักษณ์นี้ถูกนำมาใช้ในเอกสารสำคัญทางกฎหมายของเวลส์ โดยในอดีตเคยปรากฏบนหน้าปกของมาตรการ (Measures) ของสมัชชาแห่งชาติเวลส์ และภายหลังการลงประชามติเรื่องการกระจายอำนาจของเวลส์ในปี ค.ศ. 2011 ตรานี้ได้ปรากฏบนหน้าปกของพระราชบัญญัติ (Acts) ที่ผ่านโดยสภาเซเนด (Senedd) นอกจากนี้ องค์ประกอบของโล่ แถบแพร และคำขวัญ ยังถูกนำไปใช้ในตราประทับของเวลส์ (Welsh Seal) อีกด้วย

ประวัติความเป็นมาและรากฐานทางตราสัญลักษณ์

ตราอาร์มของเจ้าชายลลีเวลิน อับ อิออร์เวิร์ธ

ก่อนการรุกรานของชาวนอร์มัน เวลส์ถูกปกครองโดยกษัตริย์และเจ้าชายหลายพระองค์ ซึ่งแต่ละพระองค์มีตราอาร์มส่วนพระองค์ โดยอาณาจักรที่สำคัญที่สุดคือ กวีนเนด (Gwynedd) ทางตอนเหนือ และเดเฮอูบาร์ธ (Deheubarth) ทางตอนใต้

อาณาจักรกวีนเนดเป็นอาณาจักรที่เข้มแข็งที่สุดและล่มสลายเป็นลำดับสุดท้าย ตราอาร์มของราชวงศ์กวีนเนดซึ่งใช้โดยเจ้าชายลลีเวลิน อับ อิออร์เวิร์ธ (ลลีเวลินผู้ยิ่งใหญ่) และหลานชายของพระองค์คือเจ้าชายลลีเวลิน อับ กรูฟฟุด (ลลีเวลินผู้สุดท้าย) ได้กลายเป็นรากฐานของตราสัญลักษณ์ปัจจุบัน โดยมีลักษณะเป็นสิงโตสี่ตัวบนพื้นสีทองและแดง

ความเชื่อมโยงกับราชวงศ์อังกฤษ

สายสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างเจ้าชายลลีเวลินกับราชวงศ์อังกฤษปัจจุบันมีความชัดเจนผ่านทางเจ้าหญิงเอเลน (Elen the Younger) ธิดาของเจ้าชายลลีเวลิน ซึ่งสืบเชื้อสายไปยังโรเบิร์ต เดอะ บรูซ กษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ และส่งต่อมายังราชวงศ์สจวร์ต จนถึงสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ซึ่งทรงเป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงจากเจ้าชายลลีเวลิน อับ อิออร์เวิร์ธ

การปรับเปลี่ยนในยุคสมัยใหม่

ในปี ค.ศ. 1911 เมื่อเจ้าชายแห่งเวลส์ (ในขณะนั้นคือต่อมาเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8) ได้รับการแต่งตั้ง ได้มีการนำตราอาร์มของลลีเวลินแห่งกวีนเนดมาใช้เป็นโล่ขนาดเล็ก (Inescutcheon) ประดิษฐานอยู่กลางตราอาร์มหลวง เพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนรัฐเวลส์

ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 ประธานสมัชชาแห่งชาติเวลส์ได้หารือกับเจ้าชายแห่งเวลส์และวิทยาลัยแห่งตราอาร์ม (College of Arms) เพื่อขอพระราชทานตราสัญลักษณ์สำหรับใช้ในทางราชการของสมัชชา จนนำไปสู่การออกแบบตราสัญลักษณ์ใหม่โดย ปีเตอร์ กวินน์-โจนส์ (Peter Gwynne-Jones) Garter King of Arms ซึ่งได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 2008

การเปลี่ยนแปลงหลังรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2

ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้มีการประกาศการใช้มงกุฎทิวดอร์ (Tudor Crown) แทนมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด (St Edward's Crown) ในตราสัญลักษณ์และตราอาร์มหลวง ซึ่งการปรับปรุงนี้ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2024 เพื่อให้สอดคล้องกับพระราชสัญลักษณ์ของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3

สัญลักษณ์มังกรแดงของเวลส์

นอกเหนือจากตราสัญลักษณ์ราชวงศ์แล้ว เวลส์ยังมีสัญลักษณ์มังกรแดง (Red Dragon) ซึ่งมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์อย่างยิ่ง โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทรงนำมังกรแดงมาใช้ในธงประจำพระองค์เมื่อครั้งเคลื่อนทัพผ่านเวลส์เพื่อมุ่งหน้าสู่สมรภูมิบอสเวิร์ธ (Bosworth Field) และทรงแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ระดับสูงในราชสำนักที่เรียกว่า "Rouge Dragon Pursuivant" ซึ่งมีตราสัญลักษณ์เป็นมังกรแดงเช่นกัน