สนามแข่งรถนานาชาติรุสตาฟี
สรุปใจความสำคัญ
- เป็นสนามแข่งรถแห่งสุดท้ายที่สร้างขึ้นในยุคสหภาพโซเวียต เปิดใช้งานครั้งแรกในปี 1978
- ได้รับมาตรฐานความปลอดภัย FIA Grade 2 สามารถรองรับการแข่งขันระดับนานาชาติ เช่น GP2 และ TCR International Series
- มีรูปแบบเส้นทางให้เลือก 3 แบบ (Layout A, B, C) โดยแบบที่ยาวที่สุดมีความยาว 4.140 กิโลเมตร
- มีการปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี 2009 โดยบริษัท Stromos เพื่อเปลี่ยนจากสนามที่ทรุดโทรมให้เป็นสนามมาตรฐานสากล
สนามแข่งรถนานาชาติรุสตาฟี (Rustavi International Motorpark) เป็นสนามแข่งรถมาตรฐานสากล ตั้งอยู่ห่างจากกรุงทบิลิซี เมืองหลวงของประเทศจอร์เจีย ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 20 กิโลเมตร โดยเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการแข่งขันมอเตอร์สปอร์ตในภูมิภาค
ประวัติและการก่อตั้ง
สนามรุสตาฟีได้รับการบันทึกว่าเป็นสนามแข่งรถแห่งสุดท้ายที่ถูกสร้างขึ้นในยุคสหภาพโซเวียต โดยเปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978 สนามดั้งเดิมมีความยาว 4.039 กิโลเมตร พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันในขณะนั้น ได้แก่ สนามคาร์ท สนามครอส และสนามแข่งรถจักรยานยนต์ รวมถึงอัฒจันทร์ที่รองรับผู้ชมได้ 500 ถึง 800 คน
ในช่วงปี ค.ศ. 1979 ถึง 1989 สนามแห่งนี้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันชิงแชมป์สหภาพโซเวียต (USSR Championship) ถึง 11 รายการ อย่างไรก็ตาม หลังจากปี ค.ศ. 1989 สนามขาดการดูแลรักษาและปล่อยให้ทรุดโทรมลงเป็นเวลากว่าสองทศวรรษ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2009 บริษัทเอกชนชื่อ Stromos ได้ประมูลซื้อพื้นที่นี้จากรัฐบาลและเริ่มดำเนินการปรับปรุงครั้งใหญ่
การปรับปรุงและโครงสร้างพื้นฐาน
ภายหลังการเข้าซื้อกิจการ สนามได้รับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ทั้งหมดและมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบเส้นทาง (Configuration) ให้หลากหลายขึ้น โดยมีการเคลื่อนย้ายดินมากกว่า 250,000 ลูกบาศก์เมตร เพื่อปรับระดับพื้นที่
สิ่งอำนวยความสะดวกที่ทันสมัย
- อัฒจันทร์: มีการสร้างอัฒจันทร์คอนกรีตถาวรที่สามารถรองรับผู้ชมได้ 2,000 คน
- พิทเลน (Pit Boxes): มีพิทมาตรฐาน FIA จำนวน 28 บ็อกซ์ พร้อมด้วยร้านอาหารและห้องประชุมที่ชั้นบน และมีหอควบคุมการแข่งขัน (Race Control Tower) ตั้งอยู่ที่ชั้นสามของอาคารพิท
- ระบบการเข้าถึง: มีการสร้างอุโมงค์สำหรับรถบรรทุกหนักใต้เส้นทางตรงระหว่างโค้ง 2 และโค้ง 3 รวมถึงอุโมงค์คนเดินเชื่อมต่อระหว่างอัฒจันทร์หลักกับพื้นที่แพดด็อก (Paddock) และสะพานเชื่อมไปยังอัฒจันทร์ 3 ซึ่งตกแต่งด้วยหอคอยสไตล์สวานูรี (Svanuri towers)
- ระบบวิศวกรรม: ติดตั้งระบบกล้องวงจรปิดครอบคลุมทั่วทั้งสนาม, ไฟสัญญาณควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ 14 จุด, เครือข่ายใยแก้วนำแสง (Fiber-optic), ระบบกระจายเสียง และระบบจับเวลา AMB พร้อมลูปตรวจจับ 5 จุด
นอกจากนี้ เส้นเริ่มและเส้นชัยยังได้รับการขยายออกไปอีกครึ่งไมล์ เพื่อให้สามารถใช้งานเป็นสนามแข่งรถทางตรง (Dragstrip) ได้อีกด้วย
มาตรฐานความปลอดภัย
หลังจากการปรับปรุง สนามแข่งรถรุสตาฟีได้รับมาตรฐานความปลอดภัย FIA Grade 2 ซึ่งทำให้สามารถรองรับการแข่งขันระดับนานาชาติได้หลากหลายรายการ รวมถึงการแข่งขันระดับ GP2 โดยพื้นที่ทางออก (Runoff areas) ทั้งหมดถูกเติมด้วยกรวดชนิดพิเศษ และในจุดที่วิกฤตที่สุดได้มีการปูผิวด้วยยางมะตอยเพื่อเพิ่มความปลอดภัย
การจัดการแข่งขันและทีมแข่ง
สนามแห่งนี้รองรับการแข่งขันหลากหลายประเภท เช่น การแข่งรถคลาสสิก (Legends car racing), Formula Alfa, การแข่งรถทางตรง (Drag racing), การดริฟต์ (Drifting), การแข่งรถคาร์ท และการแข่งรถจักรยานยนต์
เหตุการณ์สำคัญระดับโลกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2017 เมื่อสนามรุสตาฟีเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน TCR International Series รอบเปิดสนาม ซึ่งในครั้งนั้น Davit Kajaia นักแข่งชาวจอร์เจียสามารถคว้าชัยชนะในเรซแรกได้สำเร็จ
นอกจากนี้ สนามยังเป็นฐานปฏิบัติการให้กับทีมแข่งระดับชาติหลายทีม เช่น Gulf Racing, Liberty Bank Racing, MIA Force, Team Ajara, VTB Bank, Sports Ministry Team และ GPB Team
ข้อมูลทางเทคนิคของสนาม
รูปแบบเส้นทาง (Layouts)
| รูปแบบ (Layout) | ความยาว (กิโลเมตร) | ความยาว (ไมล์) |
|---|---|---|
| Layout A | 4.140 | 2.572 |
| Layout B | 2.140 | 1.330 |
| Layout C | 1.338 | 0.831 |
คำถามที่พบบ่อย
สนามแข่งรถนานาชาติรุสตาฟีตั้งอยู่ที่ไหน?
ตั้งอยู่ห่างจากกรุงทบิลิซี เมืองหลวงของประเทศจอร์เจีย ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 20 กิโลเมตร
มาตรฐานความปลอดภัยของสนามรุสตาฟีอยู่ในระดับใด?
สนามได้รับมาตรฐาน FIA Grade 2 ซึ่งอนุญาตให้จัดการแข่งขันระดับนานาชาติส่วนใหญ่ได้ รวมถึงรายการ GP2
เหตุการณ์สำคัญระดับนานาชาติที่เคยจัดที่นี่คืออะไร?
ในปี 2017 สนามแห่งนี้ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน TCR International Series รอบเปิดสนาม
สนามรุสตาฟีมีกี่รูปแบบเส้นทาง?
มี 3 รูปแบบหลัก คือ Layout A (4.140 กม.), Layout B (2.140 กม.) และ Layout C (1.338 กม.)