โรงเรียนมัธยมเซนต์แมรีส์คอลเลจ

โรงเรียนมัธยมเซนต์แมรีส์คอลเลจ (Saint Mary's College High School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาคาทอลิกแบบสหศึกษาในเครือลาซัลเลียน (Lasallian) โดยมีที่อยู่ทางไปรษณีย์ตั้งอยู่ในเมืองเบิร์กลีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา แต่พื้นที่วิทยาเขตตั้งอยู่ในเมืองออลบานี รัฐแคลิฟอร์เนีย โรงเรียนแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในฐานะส่วนหนึ่งของวิทยาลัยเซนต์แมรีส์แห่งแคลิฟอร์เนีย (Saint Mary's College of California) ซึ่งก่อตั้งโดยศาสนจักรคาทอลิกในปี ค.ศ. 1863 และต่อมาได้อยู่ภายใต้การดูแลของสถาบันภราดาเซนต์คาเบรียล หรือสถาบันภราดาคริสเตียน (Institute of the Brothers of the Christian Schools) ในปี ค.ศ. 1868

ประวัติการก่อตั้งและยุคแรกเริ่ม

ในปี ค.ศ. 1853 โจเซฟ ซาโดก อเลมานี (Joseph Sadoc Alemany) ได้รับการแต่งตั้งเป็นอาร์ชบิชอปแห่งซานฟรานซิสโก และได้เริ่มดำเนินการเสริมสร้างระบบการศึกษาคาทอลิกในยุคบุกเบิก โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างสถาบันการศึกษาสำหรับเยาวชนชายเพื่อบ่มเพาะบุคลากรทางศาสนาในท้องถิ่น ซึ่งเขามองว่าจำเป็นต่อความอยู่รอดของศาสนจักรในแคลิฟอร์เนีย ต่อมาในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1863 อเลมานีได้ทำพิธีอุทิศวิทยาลัยเซนต์แมรีส์แห่งใหม่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณปลายถนนโอลด์มิชชัน (Old Mission Road) ในซานฟรานซิสโก ใกล้กับมิชชันโดโลเรส (Mission Dolores)

การพัฒนาในช่วงปี ค.ศ. 1868–1927

ในช่วงแรก โรงเรียนเปิดสอนตั้งแต่ระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา และวิทยาลัย สำหรับนักเรียนชาย โดยประสบปัญหาอย่างมากในช่วงปีแรกๆ จนเกือบต้องปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1868 จนกระทั่งกลุ่มภราดาคริสเตียน 8 ท่าน นำโดยภราดาจัสติน แมคมาฮอน (Brother Justin McMahon) เข้ามาบริหารจัดการ โรงเรียนต้องเผชิญกับอุปสรรคมากมาย ทั้งปัญหาทางการเงิน สภาพการเรียนการสอนที่ย่ำแย่ จำนวนนักเรียนที่ลดลง รวมถึงเหตุการณ์แผ่นดินไหวและการระบาดของโรคฝีดาษ

อย่างไรก็ตาม ความพยายามของกลุ่มภราดาประสบความสำเร็จ โดยจำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นจาก 30 คน เป็น 240 คนภายในปี ค.ศ. 1875 และกลายเป็นสถาบันการศึกษาที่ใหญ่ที่สุดในแคลิฟอร์เนียในเวลาต่อมา ทั้งนี้ โรงเรียนระดับประถมศึกษาได้ถูกย้ายไปยังสถาบันเซนต์โจเซฟ (St. Joseph's Academy) ในโอ๊คแลนด์ในปี ค.ศ. 1870 เพื่อขยายพื้นที่สำหรับแผนกมัธยมศึกษาและวิทยาลัย

ในปี ค.ศ. 1889 วิทยาเขตในซานฟรานซิสโกถูกแทนที่ด้วยอาคารหลังใหม่ที่ชื่อว่า "The Brickpile" แม้จะเกิดเหตุไฟไหม้รุนแรงในปี ค.ศ. 1894 และ 1918 แต่โรงเรียนก็ได้ดำเนินการบูรณะและก่อสร้างใหม่เสมอมา

การย้ายสู่ที่ตั้งปัจจุบันและการขยายวิทยาเขต

ในปี ค.ศ. 1927 โรงเรียนมัธยมได้ย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบันในสวนเพอร์รัลตา (Peralta Park) และเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนมัธยมเซนต์แมรีส์คอลเลจ โดยในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1927 ได้มีการเปิดใช้งานอาคารเดอ ลา ซาล (De La Salle Hall) ซึ่งมีพื้นที่ 51,000 ตารางฟุต ประกอบด้วยห้องเรียน ห้องพักนักเรียน หอประชุม โบสถ์ สำนักงาน และโรงอาหาร สามารถรองรับนักเรียนได้ 500 คน รวมถึงนักเรียนประจำ 250 คน

การเปลี่ยนแปลงและวิกฤตการณ์ด้านอาคารสถานที่

ในปี ค.ศ. 1946 เกิดเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ที่ทำลายชั้นบนสองชั้นของอาคารหลัก และในปี ค.ศ. 1959 อาคารดังกล่าวถูกรื้อถอนทั้งหมด นักเรียนระดับประถมที่เคยเป็นนักเรียนประจำได้ย้ายเข้าสู่อาคารเดอ ลา ซาล และเข้าเรียนในอาคารโครนิน (Cronin Hall) ส่วนนักเรียนมัธยมที่พักประจำย้ายไปยังอาคารเซนต์โจเซฟ (St. Joseph's Hall) ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1956 และเป็นที่ตั้งของห้องสมุดโรงเรียนด้วย

ต่อมาในปี ค.ศ. 1969 แผนกประถมศึกษาได้ย้ายไปยังมอนต์ ลา ซาล (Mont La Salle) ในเมืองนาปา และปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 ส่วนระบบนักเรียนประจำของโรงเรียนมัธยมสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1971

การฟื้นฟูและการเปลี่ยนสู่ระบบสหศึกษา

ในปี ค.ศ. 1973 อาคารเดอ ลา ซาล ถูกรื้อถอนเนื่องจากมีความเสี่ยงต่อแผ่นดินไหว ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากของโรงเรียนเนื่องจากจำนวนนักเรียนลดลงและขาดแคลนอาคารสถานที่ ภราดานอร์แมน คุก (Brother Norman Cook) ซึ่งกลับมาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ในปี ค.ศ. 1973 ได้นำโรงเรียนผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ โดยมีการจัดทำแผนแม่บทด้านอาคารสถานที่และระดมทุนเพื่อก่อสร้างอาคารต่างๆ เช่น ศูนย์นักเรียนเชีย (Shea Student Center) ในปี ค.ศ. 1977 และที่พักภราดาในปี ค.ศ. 1978 รวมถึงอาคารเมอร์ฟี (Murphy Hall) สำหรับห้องเรียนวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ในปี ค.ศ. 1986

แม้สิ่งอำนวยความสะดวกจะดีขึ้น แต่จำนวนนักเรียนยังคงลดลงจนถึงจุดต่ำสุดในปี ค.ศ. 1993 นำไปสู่การตัดสินใจเปลี่ยนเป็นโรงเรียนสหศึกษาในปี ค.ศ. 1995 เพื่อรองรับนักเรียนหญิง หลังจากที่โรงเรียนมัธยมหญิงพรีเซนเทชัน (Presentation High) ในเบิร์กลีย์ปิดตัวลง ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1995 โรงเรียนได้เปิดรับนักเรียนหญิงเป็นครั้งแรกในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (Freshman) และมีนักเรียนหญิงจบการศึกษาเป็นรุ่นแรกในปี ค.ศ. 1998

การพัฒนาในศตวรรษที่ 21

ในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งเป็นปีที่ครบรอบ 75 ปีของการตั้งวิทยาเขตในเบิร์กลีย์ อาคารฟราเทส เมโมเรียล (Frates Memorial Hall) ได้เปิดใช้งาน โดยมีห้องเรียนใหม่ 8 ห้องและโรงละครกลางแจ้ง (Amphitheater) ซึ่งได้รับเงินบริจาคจาก ดร. และนางแฟรงก์ อี. ฟราเทส จูเนียร์ (Dr. and Mrs. Frank E. Frates Jr.) ศิษย์เก่ารุ่นปี ค.ศ. 1927 และผู้บริจาครายอื่นๆ ผ่านโครงการระดมทุน Creating Futures