เซนต์ปันตาเลออน นักบุญผู้เปี่ยมด้วยความเมตตาและผู้รักษาโรค

เซนต์ปันตาเลออน (ภาษากรีก: Παντελεήμων, อ่านว่า Panteleïmon ซึ่งแปลว่า 'ผู้มีความเมตตาต่อทุกคน') เป็นมรณสักขีชาวคริสต์จากเมืองนิโคมีเดียในบิธินีอา ผู้ซึ่งถูกประหารชีวิตในช่วงการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในสมัยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน เมื่อปี ค.ศ. 305

ในคริสต์ศาสนาตะวันตก ท่านได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน Fourteen Holy Helpers (ผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิบสี่) ซึ่งเป็นกลุ่มนักบุญที่ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงปลายยุคกลาง ส่วนในคริสต์ศาสนาตะวันออก ท่านถูกยกย่องให้เป็นหนึ่งใน Holy Unmercenary Healers (ผู้รักษาโรคโดยไม่คิดค่าตอบแทน)

ชีวิตของเซนต์ปันตาเลออน

ตามบันทึกมรณสักขีวิทยา ปันตาเลออนเป็นบุตรของ ยูสทอร์จิอุส ชาวเพแกนผู้มั่งคั่งแห่งเมืองนิโคมีเดีย เขาได้รับการปลูกฝังความเชื่อในคริสต์ศาสนาจากเซนต์ยูบูลา มารดาของเขา อย่างไรก็ตาม หลังจากที่มารดาเสียชีวิต เขาได้ห่างเหินจากศาสนาและหันไปศึกษาด้านการแพทย์กับ ยูโฟรซิโนส แพทย์ผู้มีชื่อเสียง จนกระทั่งได้รับความไว้วางใจให้เป็นแพทย์ประจำพระองค์ของจักรพรรดิแม็กซิมิแอน (หรือกาเลริอุส)

เขาถูกดึงกลับมาสู่ความเชื่อในคริสต์ศาสนาโดยเซนต์เฮอร์โมลาอุส (ซึ่งในวรรณกรรมยุคหลังระบุว่าเป็นบิชอปแห่งเมืองนิโคมีเดีย) ผู้ซึ่งโน้มน้าวให้เขาเห็นว่าพระคริสต์ทรงเป็นแพทย์ผู้รักษาที่แท้จริง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของความเชื่อที่ต้องมาก่อนคำแนะนำทางการแพทย์

การเปลี่ยนใจและการอุทิศตน

ปันตาเลออนได้รักษาคนตาบอดให้หายขาดได้อย่างปาฏิหาริย์โดยการอ้างพระนามของพระเยซู ซึ่งทำให้บิดาของเขาเปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา หลังจากบิดาเสียชีวิต เขาได้รับมรดกจำนวนมหาศาล เขาจึงตัดสินใจปลดปล่อยทาสและแจกจ่ายทรัพย์สินทั้งหมดให้แก่ผู้ยากไร้

อย่างไรก็ตาม เพื่อนร่วมงานที่อิจฉาริษยาได้นำเรื่องนี้ไปรายงานต่อจักรพรรดิในช่วงการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน จักรพรรดิพยายามโน้มน้าวให้เขาสละความเชื่อ แต่ปันตาเลออนยืนยันความเชื่อในพระเจ้าอย่างเปิดเผย และได้รักษาคนเป็นอัมพาตให้หายขาดเพื่อพิสูจน์ว่าพระคริสต์ทรงเป็นพระเจ้าที่แท้จริง แต่จักรพรรดิมองว่าปาฏิหาริย์นี้เป็นเพียงการใช้เวทมนตร์และสั่งประหารชีวิตเขา

การทรมานและการเป็นมรณสักขี

ตามตำนานเล่าว่า ปันตาเลออนถูกทรมานด้วยวิธีต่างๆ เช่น การเผาด้วยคบไฟ การต้มในตะกั่วหลอมเหลว การถูกโยนลงทะเลพร้อมหินก้อนใหญ่แต่หินกลับลอยน้ำ และการถูกโยนให้สัตว์ร้าย แต่สัตว์เหล่านั้นกลับเชื่องและแสดงความรักต่อเขา แม้กระทั่งเมื่อเขาถูกมัดกับกงล้อประหาร รopes ก็ขาดออกและกงล้อก็พังทลายลง

สุดท้ายเขาถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ โดยก่อนตายเขาได้ขอให้พระเจ้าทรงอภัยให้แก่ผู้ที่ทรมานเขา ซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาได้รับชื่อว่า ปันเตเลมอน (Panteleimon) ซึ่งหมายถึง "ความเมตตาสำหรับทุกคน"

การยกย่องและศรัทธา

แม้ว่ารายละเอียดบางประการในชีวประวัติยุคหลังจะถูกมองว่าเกินจริง แต่การเป็นมรณสักขีของเขานั้นได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง โดยมีหลักฐานการเคารพรักตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 และมีการสร้างศาลเจ้าให้เขาในเมืองนิโคมีเดีย

เซนต์ปันตาเลออนเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของแพทย์และผดุงครรภ์ และมักจะถูกวิงวอนขอให้ช่วยรักษาโรควัณโรค โดยมักจะถูกวาดภาพเป็นชายหนุ่มไม่มีเครา ถือหนังสือที่มีกางเขนอยู่ด้านบน

ความแตกต่างในประเพณีตะวันออกและตะวันตก