Shechem: เมืองโบราณแห่งประวัติศาสตร์และความเชื่อในเลแวนต์

Shechem (หรือ Sichem) เป็นเมืองโบราณที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในภูมิภาคเลแวนต์ตอนใต้ (Southern Levant) ปรากฏหลักฐานในจารึกอียิปต์โบราณตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ก่อนคริสตกาล ในฐานะส่วนหนึ่งของ Retjenu และถูกบันทึกว่าเป็นเมืองของชาวคานาอันในจดหมาย Amarna ช่วงศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล

ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์และนิรุกติศาสตร์

ชื่อของ Shechem ในภาษาฮีบรู (שְׁכֶם) เชื่อว่ามาจากคำว่า shěkem ซึ่งแปลว่า "ไหล่" หรือ "อานม้า" ซึ่งสอดคล้องกับลักษณะภูมิประเทศที่เป็นภูเขาของเมืองนี้

ในทางภูมิศาสตร์ Shechem ตั้งอยู่ในหุบเขาแคบๆ ที่แยก ภูเขาเอบาล (Mount Ebal) และ ภูเขาเกริซิม (Mount Gerizim) ออกจากกัน ตำแหน่งนี้ทำให้เมืองกลายเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ เนื่องจากเป็นเส้นทางหลักสำหรับพ่อค้าและนักเดินทางที่เคลื่อนที่ระหว่างทางตอนเหนือและตอนใต้ของอิสราเอล (Way of the Patriarchs)

ประวัติศาสตร์และการตั้งถิ่นฐาน

การตั้งถิ่นฐานใน Shechem มีประวัติยาวนานหลายพันปี โดยแบ่งออกเป็นยุคสำคัญดังนี้:

ยุคแคลโคลิทิก (Chalcolithic)

การตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ที่สุดย้อนกลับไปประมาณ 5,000 ปีก่อน (3500-3000 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งในขณะนั้นมีการทำเกษตรกรรมแล้ว

ยุคสำริดตอนต้นและตอนกลาง (Early and Middle Bronze Age)

• ยุคสำริดตอนต้น: กิจกรรมย้ายไปยังบริเวณ Khirbet Makhneh el-Fauqa
• ยุคสำริดตอนกลาง IIA (ประมาณ 1900 ปีก่อนคริสตกาล): เริ่มมีการก่อสร้างอาคารขนาดใหญ่ และกลายเป็นนิคมของชาวคานาอันที่สำคัญ โดยมีหลักฐานว่าเคยถูกโจมตีโดยอียิปต์ตามที่ระบุในจารึก Sebek-khu
• ยุคสำริดตอนกลาง IIB: เกิด "การปฏิวัติเมือง" (Urban Revolution) มีการสร้างกำแพงล้อมรอบเมืองที่แข็งแกร่ง และมีการสร้างวิหารแบบลาน (Courtyard Temples) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบซีเรีย

ความสำคัญทางศาสนาและคัมภีร์ไบเบิล

ในคัมภีร์ไบเบิลภาษาฮีบรู Shechem ถูกบรรยายว่าเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของอาณาจักรอิสราเอล (สะมาเรีย) หลังจากที่อาณาจักรที่รวมเป็นหนึ่งได้แยกตัวออก นอกจากนี้ยังตั้งอยู่ในเขตจัดสรรดินแดนของเผ่าเอฟราอิม (Tribe of Ephraim)

ในปัจจุบัน Shechem ถูกระบุว่าคือแหล่งโบราณคดี Tell Balata ในหมู่บ้าน Balata เขตเวสต์แบงก์ ประเทศปาเลสไตน์ และมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับเมืองนาบลุส (Nablus)