ชาวโซมาเลียในสหราชอาณาจักร ประวัติศาสตร์และการตั้งถิ่นฐาน

ชาวโซมาเลียในสหราชอาณาจักรประกอบด้วยพลเมืองบริติชและผู้อยู่อาศัยที่เกิดในโซมาเลียหรือมีบรรพบุรุษมาจากโซมาเลีย ปัจจุบันสหราชอาณาจักรเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวโซมาเลียที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป โดยมีผู้ย้ายถิ่นฐานที่เกิดในโซมาเลียอาศัยอยู่ในอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือจำนวน 109,567 คน (ข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2021) และในสกอตแลนด์อีก 1,313 คน (ข้อมูลปี 2022)

การกระจายตัวของประชากร

ประชากรส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในอังกฤษ โดยมีจำนวนมากที่สุดใน ลอนดอน นอกจากนี้ยังมีชุมชนขนาดเล็กในเมืองต่างๆ เช่น เบอร์มิงแฮม, บริสตอล, แมนเชสเตอร์, เลสเตอร์, เชฟฟิลด์, คาร์ดิฟฟ์, ลิเวอร์พูล, มิลตันคีนส์ และสลาว

ประวัติศาสตร์และการตั้งถิ่นฐาน

ประวัติศาสตร์การย้ายถิ่นฐานของชาวโซมาเลียสู่สหราชอาณาจักรสามารถแบ่งออกเป็นหลายระลอกสำคัญ ดังนี้:

การย้ายถิ่นฐานในยุคแรก

ความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์ระหว่างสหราชอาณาจักรและโซมาลิแลนด์ (British Somaliland) ทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายประชากรมาอย่างยาวนาน ผู้อพยพกลุ่มแรกๆ คือเหล่ากะลาสีและพ่อค้าที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองท่าช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในคาร์ดิฟฟ์ ลิเวอร์พูล และลอนดอน

กลุ่มชาว Isaaqs เป็นหนึ่งในกลุ่มแรกๆ ที่เดินทางมาถึงในทศวรรษ 1880 เพื่อทำงานในท่าเรือที่กำลังรุ่งเรือง อย่างไรก็ตาม ในปี 1919 ได้เกิดเหตุจลาจลทางเชื้อชาติในคาร์ดิฟฟ์และเมืองอื่นๆ ส่งผลให้ชาวโซมาเลียและชาวอาหรับประมาณ 600 คนถูกส่งตัวกลับประเทศ

บทบาทในช่วงสงครามโลก

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีชาวโซมาเลียกลุ่มเล็กๆ เดินทางมาพร้อมกับกองทัพเรืออังกฤษ (Royal Navy) เพื่อช่วยแก้ปัญหาการขาดแคลนแรงงานทางทะเล หลายคนตั้งใจจะพำนักเพียงชั่วคราว แต่บางส่วนได้ตัดสินใจพำนักต่อเพื่อหางานทำ

การอพยพครั้งใหญ่ในช่วงสงครามกลางเมือง

ในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 สงครามกลางเมืองในโซมาเลียได้นำไปสู่การอพยพครั้งใหญ่ ซึ่งเป็นกลุ่มประชากรส่วนใหญ่ของชาวโซมาเลียในสหราชอาณาจักรปัจจุบัน ข้อมูลจากสำมะโนประชากรปี 2011 ระบุว่า 36% ของชาวโซมาเลียในอังกฤษและเวลส์เดินทางมาถึงในช่วงทศวรรษ 1990 และ 57% เดินทางมาถึงหลังปี 2001

ผลกระทบทางสังคมและวัฒนธรรม

ชาวบริติช-โซมาเลีย เป็นหนึ่งในชุมชนมุสลิมที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร พวกเขาได้สร้างเครือข่ายทางธุรกิจ องค์กรสื่อ และมีบุคคลที่มีชื่อเสียงในหลายวงการ เช่น กีฬา ภาพยนตร์ การเคลื่อนไหวทางสังคม และการเมืองท้องถิ่น

ข้อจำกัดทางกฎหมายในอดีต

เป็นที่น่าสังเกตว่าจนถึงทศวรรษ 1950 ผู้อพยพชาวโซมาเลียถูกจำกัดทางกฎหมายให้ทำงานได้เฉพาะในอุตสาหกรรมขนส่งทางเรือเท่านั้น และได้รับค่าจ้างต่ำกว่ามาตรฐานถึง 25% ซึ่งส่งผลให้พวกเขาต้องกระจุกตัวอยู่ในเมืองท่าต่างๆ ก่อนที่จะเริ่มย้ายเข้าสู่เมืองอุตสาหกรรมอย่างเบอร์มิงแฮมและเชฟฟิลด์เมื่ออุตสาหกรรมทางเรือเริ่มลดขนาดลง