ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเวียดนาม

ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ หรือในภาษาเวียดนามเรียกว่า Đông Nam Bộ เป็นพื้นที่ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจสูงสุดในประเทศ โดยมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) และเป็นศูนย์กลางทางอุตสาหกรรมและการค้าที่สำคัญ

ความสำคัญทางเศรษฐกิจและสังคม

ภูมิภาคนี้เป็นพื้นที่ที่มีความเป็นเมือง (Urbanization) สูงที่สุดในเวียดนาม โดยมีประชากรมากกว่าร้อยละ 50 อาศัยอยู่ในเขตเมือง ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของทั้งประเทศอย่างมาก ในด้านการคลัง ภูมิภาคนี้มีส่วนช่วยสนับสนุนงบประมาณแผ่นดินในสัดส่วนที่สูง โดยในปี 2006 ภูมิภาคนี้สร้างรายได้ส่งเข้าคลังรัฐบาลถึง 148,000 พันล้านดอง (ประมาณ 9.25 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) จากงบประมาณรวมทั้งประเทศ 251,000 พันล้านดอง

การคมนาคมและโครงสร้างพื้นฐาน

ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้เป็นจุดยุทธศาสตร์ด้านการขนส่งที่สำคัญของเวียดนาม ทั้งทางอากาศ ทางน้ำ และทางบก

การขนส่งทางอากาศ

ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินญัต (Tan Son Nhat International Airport) ตั้งอยู่ในนครโฮจิมินห์ เป็นสนามบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและมีปริมาณผู้โดยสารหนาแน่นที่สุดในประเทศ อย่างไรก็ตาม เพื่อรองรับการเติบโตในอนาคต รัฐบาลเวียดนามได้ดำเนินการก่อสร้าง ท่าอากาศยานนานาชาติลองถั่น (Long Thanh International Airport) ซึ่งมีแผนจะเปิดใช้งานเพื่อทดแทนหรือเสริมการทำงานของเตินเซินญัตหลังปี 2025

การขนส่งทางน้ำ

ภูมิภาคนี้เป็นที่ตั้งของท่าเรือสำคัญ ได้แก่ ท่าเรือไซง่อน (Saigon Port) และท่าเรือน้ำลึกหลายแห่งในจังหวัดบ่าเรีย-วุงเต่า (Bà Rịa–Vũng Tàu) ซึ่งเป็นท่าเรือที่คึกคักที่สุดในประเทศ รองรับการนำเข้าและส่งออกสินค้าในปริมาณมหาศาล

การขนส่งทางบก

โครงข่ายถนนสายหลักที่เชื่อมต่อภูมิภาคนี้และเชื่อมต่อไปยังส่วนอื่นของประเทศและภูมิภาคอาเซียน ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1, 13, 22, 51 และทางหลวงสายเอเชีย (TransAsia Highway) เส้นทาง AH1 และ AH17