กีฬาในรัฐมหาราษฏระ จากศิลปะการต่อสู้โบราณสู่กีฬาสากล
สรุปใจความสำคัญ
- มัลขัมบ์ (Malkhamb) เป็นยิมนาสติกเสาที่มีต้นกำเนิดและพัฒนาขึ้นในเมืองปูเน่
- สนามวังกะเด (Wankhede Stadium) เป็นหนึ่งในสนามกีฬาคริกเก็ตระดับโลกที่ตั้งอยู่ในมุมไบ
- สุริยนมัสการ (Surya Namaskar) ได้รับการส่งเสริมให้เป็นรูปแบบการออกกำลังกายในมหาราษฏระช่วงทศวรรษ 1920
กีฬาเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย โดยมีคริกเก็ตเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมสูงสุดในฐานะกีฬายอดนิยมสำหรับผู้ชม ในขณะที่กีฬาพื้นเมืองอย่าง คาบัดดี้ (Kabaddi) และ โขโข่ (Kho Kho) เป็นที่นิยมอย่างมากในพื้นที่ชนบท ส่วนกีฬาอย่างแบดมินตัน เทเบิลเทนนิส และฮอกกี้สนาม มักพบเห็นได้บ่อยในเขตเมือง โรงเรียน และวิทยาลัย
ประวัติศาสตร์กีฬา
กีฬาในยุคก่อนอาณานิคม
ในอินเดียโบราณ มีการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ที่เรียกว่า มัลลวิทยะ (Mallavidya) ซึ่งเป็นรูปแบบการปล้ำที่ซับซ้อนกว่ามวยปล้ำทั่วไป โดยจะฝึกฝนในหลุมดินที่เรียกว่า อัคคาด้า (Akhadas) หรือ ตาลิม (Talims) ซึ่งบางแห่งยังคงมีอยู่ในมหาราษฏระจนถึงปัจจุบัน
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 บาจิ ราวที่ 2 (Baji Rao II) เปศวะคนสุดท้ายของจักรวรรดิมราฐา ได้ให้การสนับสนุนการแข่งขันมวยปล้ำและการทดสอบความแข็งแกร่ง ภายใต้การสนับสนุนของเขา มัลขัมบ์ (Malkhamb) หรือยิมนาสติกเสา ได้ถูกพัฒนาขึ้นในเมืองปูเน่ โดยบาลัมภัท เดโอดาร์ (Balambhat Deodhar)
กีฬาที่นำเข้ามาในยุคอาณานิคมอังกฤษ
การปกครองของอังกฤษได้เปลี่ยนโฉมหน้าของกีฬาในมหาราษฏระอย่างสิ้นเชิง โดยมีการนำเข้ากีฬาหลายชนิด เช่น คริกเก็ต และการพัฒนาเกมแบดมินตัน นอกจากนี้ยังมีการสร้างโครงสร้างพื้นฐาน เช่น เขื่อนที่ Bund Garden ในปี 1860 ซึ่งทำให้เกิดกิจกรรมการล่องเรือนันทนาการในแม่น้ำ Mula-Mutha
ชาวอังกฤษยังได้นำการแข่งม้าเข้ามา ซึ่งสนามแข่งม้าอย่าง Mahalaxmi Racecourse และ Pune Race Course ยังคงเปิดให้บริการจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 สโมสรกีฬาหลายแห่งถูกจำกัดสิทธิ์การเข้าถึงตามเชื้อชาติและศาสนา จนกระทั่งเริ่มมีการเปิดกว้างมากขึ้นในเวลาต่อมา
การพัฒนากีฬาพื้นเมืองภายใต้การปกครองของอังกฤษ
ในขณะที่กีฬาสากลเติบโต กีฬาพื้นเมืองก็มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าเจ้าหน้าที่อังกฤษจะมองสถานที่ฝึกมวยปล้ำด้วยความระแวงหลังจากเหตุการณ์ลอบสังหารเจ้าหน้าที่ในเมืองปูเน่ แต่การจัดระเบียบกีฬาก็ยังดำเนินต่อไป เช่น การกำหนดกฎกติกาของกีฬาโขโข่ในปี 1914
นอกจากนี้ โยคะ (Yoga) ยังได้รับการส่งเสริมอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1920 โดยภวันราว ศรินิวาสราว ปันต์ ประติธินิ (Bhawanrao Shriniwasrao Pant Pratinidhi) ผู้ปกครองรัฐออนด์ (Aundh State) ได้ช่วยทำให้ สุริยนมัสการ (Surya Namaskar) เป็นที่รู้จักในฐานะการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ
การบริหารจัดการกีฬา
หน่วยงานที่รับผิดชอบหลักคือ กรมกีฬาและบริการเยาวชน (Directorate of Sports and Youth Services) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระทรวงศึกษาธิการและกีฬาของรัฐบาลมหาราษฏระ โดยมีรัฐมนตรีกีฬาและสวัสดิการเยาวชนเป็นผู้ดูแล
สำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ สมาคมโอลิมปิกมหาราษฏระ (Maharashtra Olympic Association) จะทำหน้าที่คัดเลือกและส่งตัวแทนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก, เครือจักรภพ, เอเชียนเกมส์ และเซาท์เอเชียนเกมส์
คริกเก็ตในมหาราษฏระ
คริกเก็ตเป็นกีฬาที่มีอิทธิพลสูงสุด โดยมีทีมคริกเก็ตมุมไบเป็นตัวแทนของเขตมุมไบ, ปัลการ์ และธาเน่ ในขณะที่ทีมคริกเก็ตมหาราษฏระดูแลพื้นที่ส่วนที่เหลือของรัฐ
รัฐนี้เป็นที่ตั้งของสนามกีฬามาตรฐานสากล เช่น สนามวังกะเด (Wankhede Stadium) ในมุมไบ และ สนามกีฬาของสมาคมคริกเก็ตมหาราษฏระ (MCA Stadium) ในปูเน่ นอกจากนี้ ทีม Mumbai Indians ในลีก IPL ยังเป็นตัวแทนสำคัญของรัฐนี้ในระดับโลก
คำถามที่พบบ่อย
กีฬาพื้นเมืองที่ได้รับความนิยมในชนบทของมหาราษฏระคืออะไร?
กีฬาพื้นเมืองที่ได้รับความนิยมอย่างมากในพื้นที่ชนบท ได้แก่ คาบัดดี้ (Kabaddi) และ โขโข่ (Kho Kho) รวมถึงการแข่งขันมวยปล้ำประจำปี
ใครเป็นผู้พัฒนาการเล่นมัลขัมบ์ (Malkhamb)?
มัลขัมบ์ถูกพัฒนาขึ้นในเมืองปูเน่โดย บาลัมภัท เดโอดาร์ (Balambhat Deodhar) ภายใต้การสนับสนุนของ บาจิ ราวที่ 2
หน่วยงานใดทำหน้าที่บริหารจัดการกีฬาในรัฐมหาราษฏระ?
กรมกีฬาและบริการเยาวชน (Directorate of Sports and Youth Services) ภายใต้กระทรวงศึกษาธิการและกีฬาของรัฐบาลมหาราษฏระ เป็นหน่วยงานหลักที่รับผิดชอบ


