ทฤษฎีรุ่นคนของ Strauss–Howe วงจรประวัติศาสตร์และยุคสมัย

ทฤษฎีรุ่นคนของ Strauss–Howe (Strauss–Howe generational theory) เป็นแนวคิดที่พัฒนาโดย William Strauss และ Neil Howe ซึ่งเสนอว่าประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาและโลกตะวันตกไม่ได้ดำเนินไปเป็นเส้นตรง แต่ดำเนินไปเป็นวงจรที่เกิดขึ้นซ้ำๆ โดยเชื่อมโยงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์เข้ากับ "บุคคลต้นแบบ" (archetypes) ของคนแต่ละรุ่น

โครงสร้างของทฤษฎี Saeculum และ Turning

หัวใจสำคัญของทฤษฎีนี้คือแนวคิดเรื่อง Saeculum ซึ่งเปรียบเสมือนช่วงชีวิตของมนุษย์หนึ่งคน โดยปกติจะมีความยาวประมาณ 85 ปี ภายในหนึ่ง Saeculum จะประกอบด้วย 4 ช่วงเวลาที่เรียกว่า "Turning" ซึ่งแต่ละช่วงจะมีความยาวประมาณ 21 ปี และสร้างบรรยากาศทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจ (Mood) ที่แตกต่างกัน

วงจรของ Turning ทั้ง 4 ช่วง

• ช่วงฟื้นฟู (High): ยุคที่สถาบันทางสังคมและค่านิยมส่วนรวมมีความเข้มแข็ง ประชาชนมีความสามัคคี
• ช่วงตื่นตัว (Awakening): ยุคที่ผู้คนเริ่มตั้งคำถามกับสถาบันเดิม และหันมาให้ความสำคัญกับความเป็นปัจเจกบุคคลและจิตวิญญาณ
• ช่วงระส่ำระสาย (Unraveling): ยุคที่สถาบันทางสังคมอ่อนแอลง และความขัดแย้งระหว่างปัจเจกบุคคลเพิ่มมากขึ้น
• ช่วงวิกฤต (Crisis): ยุคที่เกิดเหตุการณ์รุนแรงซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างสังคมครั้งใหญ่ เพื่อเริ่มต้นวงจร Saeculum ใหม่

ประวัติและการพัฒนาทฤษฎี

Strauss และ Howe เริ่มต้นการทำงานร่วมกันในช่วงปลายทศวรรษ 1980 โดยเขียนหนังสือเล่มแรกชื่อ Generations ซึ่งวิเคราะห์ประวัติศาสตร์สหรัฐฯ ในรูปแบบของชีวประวัติของคนแต่ละรุ่น พวกเขาพยายามหาคำตอบว่าทำไมคนรุ่น Baby Boomers และ G.I.s ถึงมีมุมมองต่อโลกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ต่อมาในหนังสือ The Fourth Turning (1997) พวกเขาได้ขยายแนวคิดนี้ให้ครอบคลุมวงจรของบุคคลต้นแบบและยุคสมัย โดยระบุว่าวิกฤตการณ์จะเกิดขึ้นซ้ำทุกๆ หนึ่ง Saeculum และนำไปสู่การสร้างสถาบันใหม่ที่เข้มแข็งขึ้นในยุค High

มุมมองต่อคนรุ่น Millennials

ในหนังสือ Millennials Rising: The Next Great Generation (2000) ผู้เขียนได้ทำนายว่าคนรุ่น Millennials จะเป็นกลุ่มที่ได้รับความคุ้มครองและดูแลจากพ่อแม่เป็นอย่างดี ทำให้พวกเขามีทัศนคติที่กระตือรือร้นและมีส่วนร่วมกับสังคม ซึ่งแตกต่างจากความรู้สึกแปลกแยกของคนรุ่น Gen X

การตอบรับและคำวิจารณ์

ทฤษฎีของ Strauss และ Howe ได้รับความสนใจอย่างมากในด้านการตลาด การบริหารธุรกิจ และการศึกษาเรื่องรุ่นคน อย่างไรก็ตาม ในเชิงวิชาการ ทฤษฎีนี้ได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลาย:

• ด้านบวก: บางส่วนชื่นชมว่าเป็นสมมติฐานที่กล้าหาญและเต็มไปด้วยจินตนาการ
• ด้านลบ: นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการบางส่วนมองว่าทฤษฎีนี้เป็น "วิทยาศาสตร์เทียม" (pseudoscientific) และเปรียบเสมือน "ดวงชะตาทางประวัติศาสตร์" เนื่องจากขาดหลักฐานเชิงประจักษ์ที่เข้มงวด และมองข้ามปัจจัยสำคัญอื่นๆ เช่น ชนชั้นทางเศรษฐกิจ เชื้อชาติ ศาสนา และการเมือง