เหตุการณ์พายุทอร์นาโดถล่มซัดเบอรี ปี 1970

เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1970 เกิดเหตุการณ์พายุทอร์นาโดรุนแรงพัดถล่มเมืองซัดเบอรี (Sudbury) รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 6 ราย และผู้ได้รับบาดเจ็บอีกกว่า 200 ราย เหตุการณ์นี้ถูกจัดอยู่ในระดับ F3 ตามมาตราฟูจิตะ (Fujita Scale) และสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจคิดเป็นมูลค่าประมาณ 17 ล้านดอลลาร์แคนาดา (มูลค่าในปี 1970) โดยนับเป็นหนึ่งในพายุทอร์นาโดที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของแคนาดา

เส้นทางการเคลื่อนที่และลักษณะของพายุ

ในช่วงเช้าของวันที่ 20 สิงหาคม กลุ่มพายุฝนฟ้าคะนองได้ก่อตัวขึ้นบริเวณตะวันออกของทะเลสาบซูพีเรียและคาบสมุทรตอนบนของรัฐมิชิแกน ก่อนจะเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกผ่านอ่าวจอร์เจียนและทะเลสาบฮูรอน แม้ว่ากลุ่มพายุส่วนใหญ่จะเริ่มอ่อนกำลังลง แต่มีเซลล์พายุหนึ่งที่ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างผิดปกติใกล้กับเมืองเอลเลียตเลก (Elliot Lake)

พายุทอร์นาโดเริ่มแตะพื้นดินครั้งแรกที่บริเวณพื้นที่ป่าของทะเลสาบมาทินเนนดา (Matinenda Lake) ทางทิศตะวันตกของเมืองเอลเลียตเลก จากนั้นได้เคลื่อนตัวผ่านพื้นที่ป่าและพัดเข้าสู่เมืองไลฟ์ลี (Lively) หลังเวลา 08:00 น. (เวลามาตรฐานตะวันออก) และเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเข้าสู่ตัวเมืองซัดเบอรี โดยพัดผ่านย่านโรบินสัน (Robinson) และล็อกเกอร์บี (Lockerby) รวมถึงเมืองคอปเปอร์คลิฟฟ์ (Copper Cliff) ภายในเวลาเพียง 10 นาที

หลังจากนั้น พายุได้เคลื่อนตัวต่อไปยังชุมชนฟิลด์ (Field) ซึ่งอยู่ห่างจากซัดเบอรีไปทางทิศตะวันออกประมาณ 70 กิโลเมตร ก่อนจะสลายตัวลงทางตอนเหนือของเทมิสคามิง (Temiscaming) ในรัฐควิเบก โดยเส้นทางเดินพายุมีความยาวรวมทั้งสิ้น 275 กิโลเมตร และมีความกว้างของแนวพายุในบริเวณเมืองซัดเบอรีประมาณ 200 ถึง 400 เมตร

ผลกระทบและความเสียหาย

ความเสียหายที่เกิดขึ้นครอบคลุมทั้งด้านชีวิต ทรัพย์สิน และโครงสร้างพื้นฐาน ดังนี้:

• ความสูญเสียทางบุคคล: มีผู้เสียชีวิต 6 ราย และผู้บาดเจ็บ 200 ราย
• ความเสียหายต่อสิ่งก่อสร้าง: บ้านเรือนกว่า 300 หลังในเมืองไลฟ์ลี ซัดเบอรี และฟิลด์ ได้รับความเสียหาย รวมถึงโรงพยาบาลเมโมเรียล (Memorial Hospital) และโบสถ์ Glad Tidings Tabernacle
• ผลกระทบต่ออุตสาหกรรม: โรงถลุงทองแดงของบริษัท Inco ในคอปเปอร์คลิฟฟ์ได้รับความเสียหายอย่างหนัก โดยท่อส่งสารเข้มข้นเหล็ก-นิกเกิลพังถล่มลงบนรางรถไฟ ทำให้รถไฟที่วิ่งผ่านมาเกิดการตกราง แต่โชคดีที่มีผู้บาดเจ็บเพียงเล็กน้อย
• สถานที่สำคัญ: อนุสาวรีย์ Big Nickel ได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากการถูกเศษหินและสิ่งของปลิวมาปะทะแผงสแตนเลส ส่วนปล่องไฟ Inco Superstack ที่กำลังก่อสร้างในขณะนั้นมีการแกว่งตัวอย่างรุนแรงแต่ไม่ได้รับความเสียหายหนัก และคนงาน 6 คนที่อยู่บนแพลตฟอร์มก่อสร้างสามารถรอดชีวิตมาได้

นอกจากนี้ ระบบไฟฟ้าและการสื่อสารในพื้นที่ถูกทำลายอย่างหนัก ทำให้วิทยุสมัครเล่นกลายเป็นช่องทางสื่อสารเพียงอย่างเดียวที่ใช้งานได้ในช่วงหลายวันแรกหลังเกิดเหตุ

การตอบสนองและการฟื้นฟู

นายกเทศมนตรีเมืองซัดเบอรีและเมืองไลฟ์ลีได้ประกาศให้พื้นที่ประสบภัยพิบัติทันที รัฐบาลกลางและรัฐบาลมณฑลออนแทรีโอได้ส่งตัวแทนเข้ามาช่วยเหลือ รวมถึงการจัดตั้งกองทุนบรรเทาทุกข์มูลค่า 2 ล้านดอลลาร์โดยสภาเมืองซัดเบอรี

บริษัท Inco ซึ่งเป็นผู้ประกอบการหลักในพื้นที่ ได้ระดมพนักงานให้ช่วยซ่อมแซมบ้านเรือนในเมืองไลฟ์ลี เนื่องจากในขณะนั้นบ้านส่วนใหญ่ในเมืองไลฟ์ลีเป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัท Inco

ข้อโต้แย้งทางอุตุนิยมวิทยา

ในช่วงแรก นักอุตุนิยมวิทยาบางส่วนไม่ยอมรับว่าเหตุการณ์นี้เป็นพายุทอร์นาโด เนื่องจากไม่มีรายงานการพบเห็น "เมฆรูปกรวย" (Funnel Cloud) ที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม รูปแบบความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้นสอดคล้องกับลักษณะของพายุทอร์นาโดอย่างมาก จนกระทั่งในปี 1972 หน่วยงาน Canada Atmospheric Environment Service จึงได้ออกรายงานฉบับสมบูรณ์ยืนยันว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคือพายุทอร์นาโดจริง ซึ่งเป็นการตอกย้ำว่าพายุทอร์นาโดสามารถเกิดขึ้นได้โดยไม่มีเมฆรูปกรวยที่มองเห็นได้ในบางสภาวะอากาศ