เรือใบเทคดิงกี้

เรือใบเทคดิงกี้ (Tech Dinghy) เป็นเรือใบขนาดเล็ก (dinghy) สัญชาติอเมริกันที่ออกแบบโดย จอร์จ โอเวน (George Owen) ศาสตราจารย์ประจำสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นเรือสำหรับการแข่งขันแบบ One-design และใช้ในการฝึกอบรมการล่องเรือใบ เริ่มมีการสร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1935

ประวัติและการผลิต

จอร์จ โอเวน ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรมเรือและวิศวกรรมทางทะเลของ MIT ระหว่างปี ค.ศ. 1915 ถึง 1941 เขาได้ออกแบบเรือใบและเรือพาณิชย์รวมกว่า 200 ลำ โดยโอเวนออกแบบเรือเทคดิงกี้ขึ้นเพื่อให้เหล่านักศึกษาของ MIT ได้ใช้แข่งขันล่องเรือในแม่น้ำชาร์ลส์ (Charles River) ซึ่งตั้งอยู่ติดกับวิทยาเขตของสถาบัน

วิวัฒนาการของการผลิต

• ยุคเริ่มต้น: เรือรุ่นแรกถูกสร้างขึ้นจากไม้โดยบริษัท Herreshoff Manufacturing ในสหรัฐอเมริกา เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935
• การเปลี่ยนวัสดุ: ต่อมาบริษัท Beetle Boat Co ในเมืองนิวเบดฟอร์ด รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้รับช่วงต่อในการผลิต และในปี ค.ศ. 1958 บริษัทได้เริ่มเปลี่ยนมาใช้วัสดุไฟเบอร์กลาสแทนไม้ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในเรือรุ่นแรกๆ ที่นำวัสดุสมัยใหม่นี้มาใช้
• การผลิตในแคนาดา: บริษัท Paceship Yachts ในเมืองมาโฮนเบย์ รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ได้ผลิตเรือรุ่นนี้เช่นกัน โดยบริษัทได้พัฒนาต่อยอดจากแบบของเทคดิงกี้จนกลายเป็นเรือใบ Intercollegiate สำหรับใช้ในการแข่งขันระหว่างมหาวิทยาลัย ก่อนที่ Paceship Yachts จะปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1981
• การปรับปรุงการออกแบบ: ในช่วงทศวรรษ 1970 ฮัลซีย์ เฮอร์เรสชอฟฟ์ (Halsey Herreshoff) ร่วมกับ แฮตช์ บราวน์ (Hatch Brown) ผู้อำนวยการด้านการล่องเรือของ MIT ได้ปรับปรุงการออกแบบเพื่อให้เรือมีความเร็วเพิ่มขึ้น ลดการรับน้ำเข้าเรือ และใช้งานได้ง่ายขึ้นสำหรับผู้เริ่มต้น
• รุ่นปัจจุบัน: รุ่นที่หกซึ่งทำตลาดในชื่อ Turbo Tech ได้รับการออกแบบโดย เพน เอ็ดมอนด์ส (Penn Edmonds) ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 โดยมีน้ำหนักเบาลงกว่ารุ่นก่อนหน้าถึง 100 ปอนด์ (45 กิโลกรัม) ปัจจุบันผลิตโดยบริษัท Whitecap Composites ในเมืองพีบอดี รัฐแมสซาชูเซตส์

ลักษณะทางเทคนิคและการออกแบบ

เรือใบเทคดิงกี้เป็นเรือใบเพื่อการนันทนาการ โดยรุ่นแรกๆ สร้างจากไม้ และรุ่นต่อมาสร้างจากไฟเบอร์กลาส สำหรับรุ่นที่หกจะใช้วัสดุขั้นสูงอย่าง vinylester แบบฉีด (infused) บนแกนโฟม Core-Cell พร้อมผิวชั้นในเป็นคาร์บอนไฟเบอร์เพื่อเพิ่มความทนทาน

รายละเอียดโครงสร้าง

• ระบบใบเรือ: สามารถติดตั้งได้ทั้งแบบ Fractional Sloop (มีใบหลักและใบหน้า) หรือแบบ Catboat (ใบเดี่ยว) โดยเสากระโดงสามารถปรับเปลี่ยนตำแหน่งตามจุดยึดเสาที่ออกแบบไว้
• วัสดุเสากระโดง: ทำจากอลูมิเนียม
• ลักษณะตัวเรือ: มีหัวเรือแบบ Spooned Raked Stem และท้ายเรือแบบ Over-vertical Transom พร้อมหางเสือติดตั้งที่ท้ายเรือควบคุมด้วยคันบังคับ (Tiller) และมีแผ่นกระดานกลางเรือ (Centerboard) แบบยกขึ้นลงได้ด้วยคันโยก
• น้ำหนักและขนาด: ตัวเรือเปล่ามีระวางขับน้ำ 250 ปอนด์ (113 กิโลกรัม) มีระยะกินน้ำลึก 2 ฟุต (0.61 เมตร) เมื่อกางแผ่นกระดานกลางเรือ และเหลือเพียง 3 นิ้ว (7.6 เซนติเมตร) เมื่อยกขึ้น ทำให้สามารถนำเรือขึ้นหาดหรือขนส่งด้วยรถพ่วงได้สะดวก

สำหรับการล่องเรือ เรือรุ่นนี้ติดตั้งอุปกรณ์ควบคุมใบเรืออย่าง Mainsheet Traveler, Boom Vang และ Outhaul โดยที่ Boom Vang จะถูกเชื่อมต่อไปยังจุดยึดเสากระโดง

ประวัติการใช้งาน

สถาบัน MIT ได้จำหน่ายเรือไม้รุ่นเก่าออกไป ซึ่งปัจจุบันเรือบางส่วนถูกนำไปใช้งานโดยนักล่องเรือส่วนบุคคล มีรายงานในปี ค.ศ. 1994 ว่าเรือไม้รุ่นดั้งเดิมจากปี ค.ศ. 1935 บางลำยังคงมีสภาพดีและถูกใช้งานอยู่ แม้จะผ่านเวลามาหลายทศวรรษแล้วก็ตาม