Telecinema โรงภาพยนตร์นวัตกรรมแห่งเทศกาลบริเตน 1951

Telecinema คือโรงภาพยนตร์ขนาดเล็กที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับนิทรรศการ London South Bank ในช่วงฤดูร้อนของปี 1951 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ เทศกาลบริเตน (Festival of Britain) โดยตั้งอยู่ระหว่างสถานีวอเตอร์ลู (Waterloo station) และรอยัล เฟสติวัล ฮอลล์ (Royal Festival Hall)

สถาปัตยกรรมและการออกแบบ

สำนักงานเทศกาลบริเตนได้มอบหมายให้ Wells Coates เป็นผู้ออกแบบอาคารแห่งนี้เพื่อให้สามารถรองรับการฉายภาพยนตร์ขนาด 35 มม., ภาพยนตร์สามมิติ (3-D), ภาพยนตร์ระบบเสียงสเตอริโอ และการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์จอใหญ่

ตัวอาคารมีลักษณะเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีเทา สร้างจากเหล็กน้ำหนักเบาและมีการติดตั้งระบบกันเสียง ซึ่งนิตยสาร Today's Cinema ในสมัยนั้นได้นิยามว่าเป็นดีไซน์แบบเส้นสายที่ดูทันสมัยและโดดเด่น ภายในสามารถรองรับผู้ชมได้ทั้งหมด 410 ที่นั่ง โดยแบ่งเป็นที่นั่งชั้นล่าง 252 ที่นั่ง และชั้นระเบียง 158 ที่นั่ง นอกจากนี้ บริเวณโถงทางเข้ายังถูกใช้เป็นสตูดิโอโทรทัศน์อีกด้วย

ข้อสังเกตที่น่าสนใจคือ แม้ว่าในเอกสารของเทศกาลและข่าวประชาสัมพันธ์ของสถาบันภาพยนตร์อังกฤษ (BFI) จะเรียกที่นี่ว่า "Telecinema" แต่ชื่อที่ปรากฏบนตัวอาคารจริง ๆ คือ "Telekinema"

นวัตกรรมการฉายและประสบการณ์ผู้ชม

Telecinema ถือเป็นโรงภาพยนตร์แห่งแรกของโลกที่ถูกออกแบบและสร้างขึ้นมาเพื่อฉายทั้งภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์โดยเฉพาะ โดยมุ่งเน้นการสร้างความรู้สึกสมจริงผ่านเทคนิคพิเศษต่าง ๆ เพื่อให้ผู้ชมมีส่วนร่วมกับเนื้อหามากขึ้น

• จอภาพไร้ขอบ: ช่วยให้ภาพดูต่อเนื่องและสมจริง
• ระบบเสียงหลายช่องทาง: ใช้ลำโพงหลายตัวติดตั้งไว้ทั้งด้านหลังจอและภายในห้องโถงเพื่อสร้างมิติเสียง

โปรแกรมการฉายที่ดูแลโดย J.D. Ralph และ R.J. Spottiswoode ประกอบด้วยภาพยนตร์เรื่องยาว, สารคดี 14 เรื่อง, ภาพยนตร์ทดลอง 4 เรื่อง และภาพยนตร์สามมิติ (3-D) อีก 4 เรื่อง

มรดกและการเปลี่ยนแปลง

ด้วยความนิยมอย่างล้นหลาม โดยมีผู้เข้าชมถึง 458,693 คน ทำให้เกิดกระแสเรียกร้องจากสาธารณชนและสื่อมวลชนให้รักษาโรงภาพยนตร์แห่งนี้ไว้ หลังจากสิ้นสุดเทศกาลบริเตน อาคารนี้จึงถูกส่งมอบให้กับ BFI เพื่อใช้เป็นคลับโรงภาพยนตร์สำหรับสมาชิก

อาคารได้รับการปรับปรุงใหม่โดยเพิ่มที่นั่งเป็น 400 ที่นั่ง และติดตั้งเครื่องฉายทั้งขนาด 16 มม. และ 35 มม. ก่อนจะเปิดตัวอีกครั้งในเดือนตุลาคม ปี 1952 ในชื่อ National Film Theatre (NFT) และดำเนินกิจการอยู่ที่นี่จนถึงปี 1957 ก่อนที่ NFT จะย้ายไปยังโรงภาพยนตร์ใต้สะพานวอเตอร์ลู