โทรทัศน์ในนิวซีแลนด์: ประวัติศาสตร์และการเปลี่ยนแปลงสู่ยุคดิจิทัล

โทรทัศน์ในนิวซีแลนด์เริ่มต้นจากการเป็นบริการของรัฐบาลในปี 1960 และได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญหลายครั้ง ทั้งในด้านเทคโนโลยีและการบริหารจัดการ เพื่อก้าวเข้าสู่ยุคการสื่อสารสมัยใหม่

ประวัติศาสตร์และการเริ่มต้น

ความพยายามในการนำโทรทัศน์เข้ามาในนิวซีแลนด์เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 โดยศาสตราจารย์ Robert Jack แห่งมหาวิทยาลัย Otago ซึ่งได้ทำการทดลองทางฟิสิกส์ แต่ต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากขาดแคลนทุนทรัพย์

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1949 ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการระหว่างแผนกเพื่อศึกษาการนำบริการโทรทัศน์มาใช้ในประเทศ โดยมีการศึกษาดูงานในออสเตรเลียและนำเข้าอุปกรณ์จาก Amalgamated Wireless Australia เพื่อทำการทดลองแพร่ภาพครั้งแรกในเวลลิงตันเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 1951 ซึ่งมีรายการบันเทิงที่ดูแลโดย Bernard Beeby และมีผู้เข้าร่วมชมกว่า 2,500 คน

การทดลองโดยภาคเอกชนและมหาวิทยาลัย

นอกเหนือจากความพยายามของรัฐบาลแล้ว มหาวิทยาลัยและภาคเอกชนยังได้มีบทบาทสำคัญ เช่น Bernie Withers จาก Canterbury University College ที่จัดตั้งสถานีทดลองในไครสต์เชิร์ชในปี 1951 และบริษัท Pye's Akrad ที่นำเข้าอุปกรณ์มูลค่า 75,000 นิวซีแลนด์ปอนด์ เพื่อสาธิตการแพร่ภาพในงาน Royal Wellington Show ปี 1954 ซึ่งมีผู้คนกว่า 100,000 คนให้ความสนใจ รวมถึงนายกรัฐมนตรี Sidney Holland ซึ่งเป็นนักการเมืองคนแรกที่ปรากฏตัวบนหน้าจอ

การเปลี่ยนแปลงสู่ระบบดิจิทัล

นิวซีแลนด์ได้เปลี่ยนผ่านจากระบบอนาล็อกสู่ระบบดิจิทัลอย่างเต็มรูปแบบในช่วงปี 2012 ถึง 2013 โดยมีการปิดสถานีส่งสัญญาณอนาล็อกเป็นลำดับขั้น เริ่มจาก Hawke's Bay และ West Coast ในเดือนกันยายน 2012 และสิ้นสุดที่เกาะเหนือตอนบนในวันที่ 1 ธันวาคม 2013

รูปแบบการรับชมโทรทัศน์ในปัจจุบัน

ปัจจุบัน การรับชมโทรทัศน์ในนิวซีแลนด์มี 3 รูปแบบหลัก ได้แก่:

• Freeview: บริการโทรทัศน์ภาคพื้นดิน (DVB-T) และดาวเทียม (DVB-S)
• Sky: บริการดาวเทียม (DVB-S) และอินเทอร์เน็ต (IPTV) ซึ่งเป็นผู้ให้บริการรายใหญ่ในกลุ่ม Pay-TV
• IPTV: บริการสตรีมมิ่งผ่านอินเทอร์เน็ตที่ให้บริการโดยผู้ให้บริการเครือข่าย

ผู้ให้บริการรายใหญ่

ปัจจุบัน ผู้ให้บริการโทรทัศน์แบบฟรีทีวี (Free-to-air) รายใหญ่ ได้แก่ TVNZ (ประกอบด้วยช่อง TVNZ 1, TVNZ 2 และ TVNZ Duke) และ Sky Network Television (ประกอบด้วยช่อง Bravo, Eden, HGTV, Rush, Sky Open และ Three)