คุกเดอะคลิงก์ ประวัติศาสตร์เรือนจำเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในลอนดอน

เดอะคลิงก์ (The Clink) เป็นเรือนจำที่มีชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในย่านเซาท์วาร์ก (Southwark) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยเปิดดำเนินการตั้งแต่ศตวรรษที่ 12 จนถึงปี ค.ศ. 1780 เรือนจำแห่งนี้มีความสำคัญในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของ 'ลิเบอร์ตี้ ออฟ เดอะ คลิงก์' (Liberty of the Clink) ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษภายใต้การดูแลของพระสังฆราชแห่งวินเชสเตอร์ (Bishop of Winchester) แทนที่จะขึ้นตรงต่อกษัตริย์ ทำให้พระสังฆราชมีอำนาจเบ็ดเสร็จในการเก็บรายได้และสั่งจำคุกผู้ที่ค้างชำระเงินหรือผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีต

ที่มาของชื่อและความหมาย

ยังไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัดว่าชื่อ "The Clink" มีที่มาจากสิ่งใด แต่มีข้อสันนิษฐานว่าอาจเป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติ (Onomatopoeic) ซึ่งมาจากเสียงของโลหะที่กระทบกันขณะปิดกลอนประตูคุก หรือเสียงโซ่ตรวนที่นักโทษสวมใส่ ปัจจุบันคำว่า "the clink" ได้กลายเป็นคำสแลงในภาษาอังกฤษที่ใช้เรียกคุกหรือห้องขังโดยทั่วไป

ประวัติการก่อตั้งและการดำเนินงาน

หลักฐานระบุว่าพระสังฆราชแห่งวินเชสเตอร์มีเรือนจำในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 860 แม้ในระยะแรกจะเป็นเพียงห้องขังเดี่ยวในวิทยาลัยของนักบวช ต่อมาในช่วงปี ค.ศ. 1144 ถึง 1149 พระสังฆราชได้สร้างพระราชวังวินเชสเตอร์ (Winchester Palace) และโบสถ์ในย่านเซาท์วาร์กเพื่อใช้เป็นที่พำนักขณะปฏิบัติหน้าที่ในลอนดอน

เรือนจำเดอะคลิงก์ประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้างหลายหลังภายในบริเวณพระราชวัง โดยใช้สำหรับคุมขังผู้กระทำผิดในท้องถิ่นเพื่อรอการพิจารณาคดี เนื่องจากพระสังฆราชแห่งวินเชสเตอร์มักดำรงตำแหน่งสำคัญในรัฐบาล เช่น ลอร์ดแชนเซลเลอร์ (Lord Chancellor) ทำให้เรือนจำแห่งนี้มีนักโทษที่มีสถานะทางสังคมสูงรวมอยู่ด้วย นอกจากนี้ ศาลศาสนาของพระสังฆราชยังใช้ที่นี่คุมขังผู้ที่ถูกกล่าวหาว่ามีความผิดทางศาสนาหรือเป็นพวกนอกรีต

สภาพความเป็นอยู่และการทุจริต

ในสมัยนั้น ผู้คุมเรือนจำได้รับค่าตอบแทนต่ำมาก จึงหาวิธีหาเงินเพิ่มเติมจากการเรียกเก็บค่าบริการจากนักโทษ นักโทษที่มีฐานะดีสามารถจ่ายเงินเพื่อขอเช่าห้อง เตียง เครื่องนอน เทียน และเชื้อเพลิง รวมถึงจ่ายเงินเพื่อให้ได้ใช้โซ่ตรวนที่เบากว่าหรือถอดออกทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีการเรียกเก็บค่าอาหารและเครื่องดื่มในราคาที่สูงกว่าภายนอกถึงสองเท่า

สำหรับนักโทษที่ยากจน พวกเขาต้องขอทานผ่านตะแกรงเหล็กที่เชื่อมต่อกับระดับถนน และต้องขายทรัพย์สินส่วนตัวรวมถึงเสื้อผ้าเพื่อหาเงินมาซื้ออาหาร ในบางกรณี ผู้คุมยังอนุญาตให้มีการเปิดซ่องโสเภณีภายในเรือนจำเพื่อแลกกับส่วนแบ่งรายได้

เหตุการณ์สำคัญและการเปลี่ยนแปลง

ในปี ค.ศ. 1450 เกิดเหตุจลาจลโดยกลุ่มผู้ประท้วงกฎหมายแรงงาน (Statute of Labourers) ซึ่งบุกเข้าโจมตีพระราชวังวินเชสเตอร์ สังหารเหล่านักบวชที่ถูกมองว่าเป็นผู้เก็บภาษี และปลดปล่อยนักโทษจากเดอะคลิงก์ก่อนจะเผาทำลายอาคารทิ้ง อย่างไรก็ตาม หลังจากเหตุการณ์สงบลง เรือนจำและพระราชวังได้รับการบูรณะและขยายพื้นที่ให้กว้างขวางขึ้น

ในช่วงศตวรรษที่ 16 บทบาทของเรือนจำเปลี่ยนจากที่คุมขังผู้ละเมิดกฎของเขตลิเบอร์ตี้ มาเป็นสถานที่คุมขังผู้มีความเห็นต่างทางศาสนาหรือพวกนอกรีต เช่น จอห์น แบรดฟอร์ด (John Bradford) และ จอห์น ฮูเปอร์ (John Hooper) และในเวลาต่อมาได้กลายเป็นเรือนจำสำหรับลูกหนี้เป็นหลัก

การเสื่อมถอยและการล่มสลาย

ในปี ค.ศ. 1649 พระราชวังวินเชสเตอร์ถูกขายให้กับนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และถูกแบ่งพื้นที่เป็นร้านค้า บ้านเช่า และโรงย้อมผ้า เรือนจำเริ่มเสื่อมโทรมลงเนื่องจากขาดงบประมาณในการบำรุงรักษา จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1745 ต้องมีการใช้เรือนจำชั่วคราวแทนเนื่องจากอาคารเดิมชำรุดหนัก อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1780 เรือนจำถูกเผาทำลายโดยกลุ่มผู้จลาจลกอร์ดอน (Gordon rioters) และไม่ได้รับการบูรณะอีกเลย

ปัจจุบัน

ปัจจุบันมีการจัดตั้ง พิพิธภัณฑ์เรือนจำเดอะคลิงก์ (The Clink Prison Museum) บนถนนคลิงก์ (Clink Street) ใกล้กับจุดที่ตั้งเดิมในย่านแบงก์ไซด์ (Bankside) เซาท์วาร์ก เพื่อจำลองสภาพความเป็นอยู่และบรรยากาศของเรือนจำในอดีตให้ผู้เข้าชมได้ศึกษา

นักโทษที่มีชื่อเสียง

• ชาวคาทอลิก: บาทหลวงลอเรนซ์ วอกซ์ (Father Laurence Vaux), วิลเลียม อลาบาสเตอร์ (William Alabaster), บาทหลวงจอห์น เจราร์ด (Father John Gerard), บาทหลวงจอห์น โจนส์ (Father John Jones), บาทหลวงจอร์จ แบล็กเวลล์ (Father George Blackwell) และแมทธิว วิลสัน (Matthew Wilson)
• ชาวโปรเตสแตนต์: จอห์น โลธรอป (John Lothropp) และ แอนน์ แอสคิว (Anne Askew)