ดิ เอมอรี วีล หนังสือพิมพ์นักศึกษาอิสระแห่งมหาวิทยาลัยเอมอรี

ดิ เอมอรี วีล (The Emory Wheel) เป็นหนังสือพิมพ์ที่ดำเนินงานโดยนักศึกษาและมีความเป็นอิสระ ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยเอมอรี (Emory University) ในเมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา โดยทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการนำเสนอข่าวสารและสะท้อนมุมมองของประชาคมมหาวิทยาลัยมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919

ลักษณะการดำเนินงานและโครงสร้าง

หนังสือพิมพ์ฉบับนี้มีโครงสร้างการบริหารจัดการที่แยกเป็นอิสระทั้งในด้านบรรณาธิการและการเงินจากทางมหาวิทยาลัย โดยมีคณะทำงานที่ประกอบด้วยนักศึกษาทั้งหมด เนื้อหาภายในเล่มแบ่งออกเป็นส่วนต่าง ๆ ได้แก่ ข่าว (News), ความคิดเห็น (Opinion), กีฬา (Sports), ศิลปะและการใช้ชีวิต (Arts & Life) และมัลติมีเดีย (Multimedia)

นอกเหนือจากฉบับพิมพ์ที่ออกทุกสองสัปดาห์ในวันพุธในช่วงปีการศึกษาปกติแล้ว ดิ เอมอรี วีล ยังมีการปรับปรุงเนื้อหาบนเว็บไซต์รายวัน และมีการผลิตนิตยสารรายปีที่ชื่อว่า The Hub ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2005 ปัจจุบันสำนักงานของหนังสือพิมพ์ตั้งอยู่ที่ศูนย์มหาวิทยาลัยอนุสรณ์ศิษย์เก่า (Alumni Memorial University Center) ของมหาวิทยาลัยเอมอรี

ประวัติความเป็นมา

การก่อตั้งและที่มาของชื่อ

ดิ เอมอรี วีล เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1919 ในรูปแบบหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ โดยมีสำนักงานตั้งอยู่ที่ภาควิชาวารสารศาสตร์ ชื่อ "The Wheel" เป็นการเล่นคำจากคำว่า emery wheel ซึ่งเป็นอุปกรณ์ลับคม โดยบรรณาธิการในฉบับแรกได้ระบุว่าเป้าหมายของหนังสือพิมพ์คือการ "ลับคมทางปัญญา" (sharpen the intellect) ให้กับประชาคมมหาวิทยาลัย

ในช่วงเริ่มต้น หนังสือพิมพ์ได้รับอนุมัติการจัดตั้งโดยสภานักศึกษา (Student Government Association) โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อส่งเสริมกีฬาในระดับมหาวิทยาลัย และเคยมีบทบาทสำคัญในการผลักดันให้เกิดการจัดตั้งทีมกรีฑาของมหาวิทยาลัยเอมอรี

ความขัดแย้งและการเปลี่ยนแปลงในอดีต

ในปี ค.ศ. 1970 เกิดความแตกแยกภายในคณะทำงานเนื่องจากข้อพิพาทเกี่ยวกับการเลือกตั้งบรรณาธิการ ส่งผลให้มีการก่อตั้งหนังสือพิมพ์คู่แข่งชื่อ The Emory New Times ซึ่งทำให้ในช่วงเวลาหนึ่งมีหนังสือพิมพ์นักศึกษาออกรายสัปดาห์ถึงสองฉบับ อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปหลายปีและสมาชิกกลุ่มที่มีความขัดแย้งสำเร็จการศึกษา ทั้งสองฉบับได้ควบรวมกันและใช้ชื่อว่า The Emory Wheel and New Times จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1975 ภายใต้การนำของบรรณาธิการ เบรนดา มูนีย์ (Brenda Mooney) จึงได้กลับมาใช้ชื่อเดิมคือ ดิ เอมอรี วีล

นอกจากนี้ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 เกิดกรณีการลาออกของ ไอลีน สมิธ (Eileen Smith) ผู้จัดการทั่วไปที่ทำงานมานาน 7 ปี ท่ามกลางความตึงเครียดระหว่างคณะทำงานของหนังสือพิมพ์และฝ่ายกิจการนักศึกษา (Division of Campus Life) ของมหาวิทยาลัย โดยคณะบรรณาธิการระบุว่าสมิธถูกกดดันให้ลาออก ซึ่งถือเป็นการละเมิดความเป็นอิสระของหนังสือพิมพ์จากทางมหาวิทยาลัย

การปรับตัวสู่ยุคดิจิทัล

ในปี ค.ศ. 2015 คณะบรรณาธิการได้ปรับปรุงโครงสร้างภายใน การออกแบบ และกำหนดการเผยแพร่เนื้อหา เพื่อให้สอดคล้องกับภูมิทัศน์สื่อที่เปลี่ยนแปลงไป โดยเปลี่ยนจากรูปแบบหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ (Broadsheet) เป็นขนาดแท็บลอยด์ (Tabloid) และมุ่งเน้นการผลิตเนื้อหาออนไลน์รายวัน พร้อมทั้งจัดตั้งทีมวิดีโอและดิจิทัล อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2016 หนังสือพิมพ์ได้เปลี่ยนกลับมาใช้รูปแบบ Broadsheet อีกครั้ง

โครงสร้างคณะบรรณาธิการ

ในปี ค.ศ. 2016 มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญของหนังสือพิมพ์เพื่อกำหนดโครงสร้างคณะบรรณาธิการใหม่ โดยประกอบด้วยบรรณาธิการบริหาร (Editor-in-Chief) และสมาชิกในประชาคมมหาวิทยาลัย เพื่อร่วมกันอภิปรายและกำหนดจุดยืนอย่างเป็นทางการของหนังสือพิมพ์ต่อประเด็นท้องถิ่นและระดับชาติ การปรับเปลี่ยนนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแยกส่วนการรายงานข่าวออกจากส่วนการเขียนบทความแสดงความคิดเห็นให้ชัดเจน เพื่อรักษาความน่าเชื่อถือและความเป็นกลาง

การเผยแพร่และจำนวนการพิมพ์

ดิ เอมอรี วีล พิมพ์หนังสือพิมพ์จำนวน 1,000 ฉบับ เพื่อแจกจ่ายในวิทยาเขตหลัก วิทยาเขตออกซ์ฟอร์ด (Oxford Campus) และพื้นที่โดยรอบ นอกจากนี้ เนื้อหาทั้งหมดสามารถเข้าถึงได้ฟรีผ่านทางเว็บไซต์ emorywheel.com

ศิษย์เก่าและบุคคลที่มีชื่อเสียง

หนังสือพิมพ์ฉบับนี้เป็นจุดเริ่มต้นของบุคลากรสายสื่อสารมวลชนและบุคคลสำคัญหลายท่าน เช่น:

• คริสโตเฟอร์ แมคแคนด์เลส (Christopher McCandless): นักเดินทางชาวอเมริกัน ผู้เป็นแรงบันดาลใจในหนังสือและภาพยนตร์เรื่อง Into the Wild
• คาร์ล ไฮอาเซน (Carl Hiaasen): นักข่าว คอลัมนิสต์ และนักเขียนชื่อดัง
• ไมค์ เซเกอร์ (Mike Sager): นักเขียนและนักข่าวรางวัลการันตี
• เบรนดา แอล. มูนีย์ (Brenda L. Mooney): บรรณาธิการเมืองหญิงคนแรกของหนังสือพิมพ์ Atlanta Journal-Constitution
• แฟรงก์ เมน (Frank Main): นักข่าวผู้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ (Pulitzer Prize)