เส้นทางเดินป่าเทองก์เมาน์เทนเรนจ์

เส้นทางเดินป่าเทองก์เมาน์เทนเรนจ์ (Tongue Mountain Range Trails) เป็นเครือข่ายเส้นทางเดินป่าที่ตั้งอยู่ภายในเทือกเขาเทองก์เมาน์เทน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอดิรอนแดค (Adirondack Mountains) ในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เส้นทางเหล่านี้มีความยาวรวมประมาณ 25 ไมล์ (40 กิโลเมตร) โดยมีลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลาย ตั้งแต่ทางเดินราบเรียบเลียบชายฝั่งทะเลสาบจอร์จ (Lake George) ไปจนถึงเส้นทางปีนเขาที่ท้าทายเพื่อขึ้นสู่ยอดเขาต่างๆ ในแนวเทือกเขา

ลักษณะของเส้นทางเดินป่า

เทือกเขาเทองก์เมาน์เทนประกอบด้วยยอดเขาหลัก 6 แห่งที่เรียงตัวกันตามแนวสันเขา ได้แก่ First Peak, French Point Peak, Fifth Peak, Five Mile Mountain (จุดสูงสุดในเมืองโบลตัน), Huckleberry Mountain และ Brown Mountain

เส้นทางเดินป่าถูกแบ่งออกเป็นส่วนหลักๆ ดังนี้:

• เส้นทาง Five Mile Mountain: ครอบคลุมยอดเขา Five Mile Mountain, Huckleberry Mountain และ Brown Mountain โดยมีความแตกต่างของระดับความสูงประมาณ 1,258 ฟุต (383 เมตร)
• เส้นทางจาก Clay Meadow: นำนักท่องเที่ยวไปยังส่วนใต้ของเทือกเขา ซึ่งประกอบด้วย First Peak, French Point Peak และ Fifth Peak

ตลอดเส้นทาง ผู้เดินป่าจะได้พบกับสภาพพื้นที่ทั้งแบบป่าทึบและลานหินเปิดโล่ง โดยมีจุดพักแรมแบบเพิงหมาแหงน (Lean-to) ให้บริการที่ Fifth Peak และ Brown Mountain นอกจากนี้ จุดชมวิวบนยอดเขายังสามารถมองเห็นทัศนียภาพอันกว้างไกลของเทือกเขาแอดิรอนแดค, ทะเลสาบแชมเพลน (Lake Champlain) และเทือกเขาเขียว (Green Mountains) ในรัฐเวอร์มอนต์

ข้อกำหนดการพักแรมและการใช้ไฟ

การตั้งแคมป์และการจุดไฟได้รับอนุญาตเฉพาะในพื้นที่ที่กำหนดโดยกรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมแห่งรัฐนิวยอร์ก (New York Department of Environmental Conservation) โดยผู้ใช้เส้นทางต้องปฏิบัติตามหลักการ Leave No Trace (ไม่ทิ้งร่องรอย) อย่างเคร่งครัด ทั้งนี้ ห้ามตั้งแคมป์หรือจุดไฟในพื้นที่ที่มีความสูงเกิน 4,000 ฟุต (1,219 เมตร)

ธรณีวิทยา

เทือกเขาเทองก์เมาน์เทนประกอบด้วยหินไซอีไนต์ที่มีควอตซ์ (Quartz-bearing syenite) แนวเทือกเขามีความยาวประมาณ 10 ไมล์ (16 กิโลเมตร) ทอดตัวลงสู่ทะเลสาบจอร์จทางทิศใต้ บริเวณกลุ่มเกาะ Narrows ในอดีตทางธรณีวิทยาเชื่อว่าเทือกเขาแห่งนี้เคยเป็นแนวแบ่งแยกแม่น้ำโบราณสองสายก่อนที่จะเกิดเป็นทะเลสาบจอร์จในปัจจุบัน

ระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพ

พื้นที่แห่งนี้เป็นเขตอนุรักษ์สัตว์ป่าที่ได้รับการคุ้มครอง ซึ่งมีความหลากหลายทางพฤกษศาสตร์สูง จากการสำรวจของ ดร. แพทริก แอล. คูนีย์ (Dr. Patrick L. Cooney) แห่งองค์กรพฤกษศาสตร์นิวยอร์ก พบว่ามีพันธุ์ไม้หลากหลายชนิด ได้แก่ ต้นไม้ 15 สายพันธุ์, เฟิร์น 16 สายพันธุ์ และพืชสมุนไพรมากกว่า 60 สายพันธุ์

บริเวณหน้าผาหินที่เปิดโล่งมักปกคลุมด้วยมอสและไลเคน ซึ่งเป็นระบบนิเวศที่เปราะบางและต้องการการดูแลเป็นพิเศษ นอกจากนี้ พื้นที่นี้ยังเป็นที่อยู่อาศัยของงูหางกระดิ่งไม้ (Timber Rattlesnakes) ซึ่งอาจมีความยาวได้ถึง 5 ฟุต (1.5 เมตร) โดยมักอาศัยอยู่ในป่าและออกมาอาบแดดบนลานหิน

ในด้านปักษีวิทยา มีนกหลากหลายชนิดที่อาศัยและแวะเวียนมาในพื้นที่ รวมถึงนกน้ำหลายสายพันธุ์และเหยี่ยวเพเรกริน (Peregrine Falcons)

ประวัติการใช้ประโยชน์จากป่าไม้

ในอดีต เทือกเขาเทองก์เมาน์เทนเคยเป็นแหล่งไม้เชิงพาณิชย์ที่สำคัญ ในช่วงศตวรรษที่ 19 ป่าไม้ประมาณครึ่งหนึ่งของเทือกเขาถูกตัดทำลาย โดยในปี ค.ศ. 1860 มีการล่องซุงไม้เนื้ออ่อนประมาณ 10,000 ท่อนต่อปีไปยังโรงเลื่อยในเมืองไทคอนเดอโรกา (Ticonderoga) ส่วนไม้เนื้อแข็งถูกนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงสำหรับเตาหลอมเหล็กบริเวณทะเลสาบแชมเพลน

คลังภาพเส้นทางเดินป่า