ระบบการคมนาคมในเซนต์เฮเลนา แอสเซนชัน และทริสตันดาคูนยา

ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ซึ่งประกอบด้วยเกาะเซนต์เฮเลนา เกาะแอสเซนชัน และเกาะทริสตันดาคูนยา มีระบบการคมนาคมที่แตกต่างกันไปตามลักษณะทางภูมิศาสตร์และความห่างไกลของแต่ละเกาะ โดยเน้นการพึ่งพาการขนส่งทางเรือและทางอากาศเพื่อเชื่อมต่อกับโลกภายนอก

การคมนาคมในเกาะเซนต์เฮเลนา

การจราจรทางบก

เกาะเซนต์เฮเลนามีเครือข่ายถนนรวมระยะทาง 138 กิโลเมตร โดยแบ่งเป็นถนนลาดยาง 118 กิโลเมตร และถนนลูกรัง 20 กิโลเมตร ถนนส่วนใหญ่เป็นเลนเดียว โดยมีกฎการจราจรให้รถที่ขับขึ้นเขาได้รับสิทธิ์ในการไปก่อน และมีการกำหนดความเร็วสูงสุดไว้ที่ 30 ไมล์ต่อชั่วโมง (48 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ทั่วทั้งเกาะ นอกจากนี้ยังมีระบบรถบัสสาธารณะที่ให้บริการครอบคลุมเส้นทางต่างๆ ซึ่งมีการขยายการให้บริการอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2015 เป็นต้นมา

การขนส่งทางเรือ

การขนส่งสินค้าหลักดำเนินการโดยเรือ M/V Helena ซึ่งเดินทางจากเมืองเคปทาวน์เป็นประจำทุกเดือน เรือลำนี้สร้างขึ้นในปี 1998 ในประเทศจีน มีความสามารถในการบรรทุกสินค้าได้ 4,924 ตัน หรือ 218 TEU โดยในอดีตเคยให้บริการขนส่งผู้โดยสารด้วย

เกาะเซนต์เฮเลนามีจุดเชื่อมต่อทางน้ำที่สำคัญสองแห่ง ได้แก่ ท่าเรือเจมส์ทาวน์ (Jamestown) และท่าเรือรูเพิร์ตส์วอร์ฟ (Rupert's Wharf) ในหุบเขารูเพิร์ตส์

สำหรับการเดินทางของผู้โดยสาร ในช่วงปี 1990 จนถึงก่อนการเปิดใช้งานสนามบินเชิงพาณิชย์ การเดินทางหลักดำเนินการโดยเรือ RMS St Helena (รุ่นปี 1989) และก่อนหน้านั้นเคยให้บริการโดยสายการเดินเรือ Union Castle Line และเรือ RMS St Helena (รุ่นปี 1963) ในช่วงปี 1978 ถึง 1990

การคมนาคมทางอากาศ

สนามบินเซนต์เฮเลนา (Saint Helena Airport) เริ่มเปิดให้บริการเที่ยวบินตามกำหนดการตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม 2017 หลังจากรัฐบาลสหราชอาณาจักรอนุมัติงบประมาณเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว

ปัจจุบันมีเที่ยวบินรายสัปดาห์จากเมืองโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ แม้ว่าในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 (ปี 2020-2021) จะมีการยกเลิกเที่ยวบินดังกล่าวชั่วคราวและเปลี่ยนเป็นเที่ยวบินรายเดือนจากลอนดอนแทน แต่ตั้งแต่ปี 2022 เป็นต้นมา เที่ยวบินจากโจฮันเนสเบิร์กได้กลับมาให้บริการอีกครั้ง และในปี 2023 ได้เพิ่มความถี่เป็นสัปดาห์ละสองเที่ยวในช่วงฤดูร้อน

ประวัติการขนส่งทางราง

ในปี 1829 บริษัท Saint Helena Railway Company ได้เปิดให้บริการรถไฟลากด้วยม้าจากเจมส์ทาวน์ไปยัง Half Tree Hollow หรือที่รู้จักในชื่อ Ladder Hill Railway หรือ Jacob's Ladder เพื่อขนส่งสินค้าจากท่าเรือขึ้นไปยังพื้นที่สูง แต่บริการนี้ต้องยุติลงในปี 1871 เนื่องจากโครงสร้างถูกปลวกทำลาย นอกจากนี้ยังมีเครือข่ายรางขนาดเล็กที่ใช้ในโรงผลิตน้ำจืดจากน้ำทะเลที่รูเพิร์ตส์

การคมนาคมในเกาะแอสเซนชัน

การจราจรทางบก

เกาะแอสเซนชันมีเครือข่ายถนนระยะทาง 40 กิโลเมตร ซึ่งเป็นถนนลาดยางทั้งหมด และมีระบบรถบัสสาธารณะที่ให้บริการโดยมีจุดจอดรถบัส 4 แห่ง (ข้อมูลปี 2014)

การขนส่งทางเรือ

เกาะแอสเซนชันมีท่าเรืออยู่ที่เมืองจอร์จทาวน์ (Georgetown) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเกาะ โดยท่าเรือได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยในปี 2011 ด้วยการติดตั้งเครนยกสินค้าตัวใหม่

การคมนาคมทางอากาศ

เกาะแอสเซนชันมีสนามบิน Wideawake Airfield มาตั้งแต่ปี 1943 ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางทหาร แต่ก็มีเที่ยวบินตามกำหนดการรายเดือนให้บริการเชื่อมต่อกับเกาะเซนต์เฮเลนา ในอดีตผู้โดยสารพลเรือนได้รับอนุญาตให้เดินทางผ่านเที่ยวบินที่เชื่อมต่อกับ RAF Brize Norton ในประเทศอังกฤษ

การคมนาคมในเกาะทริสตันดาคูนยา

การจราจรทางบก

เกาะทริสตันดาคูนยามีเครือข่ายถนนระยะทาง 20 กิโลเมตร โดยครึ่งหนึ่งเป็นถนนลาดยางและอีกครึ่งหนึ่งเป็นถนนลูกรัง เกาะแห่งนี้มีระบบรถบัสสาธารณะขนาดเล็กที่สุดในโลก โดยมีบริการรถมินิบัสให้ผู้สูงอายุใช้บริการได้ฟรี

การขนส่งทางเรือ

การขนส่งทางเรือมีความสำคัญสูงสุดสำหรับทริสตันดาคูนยา เนื่องจากเกาะนี้ไม่มีสนามบิน สินค้าและผู้เดินทางทั้งหมดต้องเข้าถึงเกาะผ่านทางทะเลเท่านั้น โดยมีการเดินทางที่ไม่แน่นอนจากเมืองเคปทาวน์โดยเรือ MFV Edinburgh, M/V Baltic Trader และ S.A. Agulhas II

ท่าเรือ Calshot Harbour ในเมืองเอดินบะระแห่งเจ็ดคาบสมุทร (Edinburgh of the Seven Seas) เป็นท่าเรือหลักที่มีความลึกเพียง 2 เมตร และรองรับได้เพียงเรือขนาดเล็กเท่านั้น เรือขนาดใหญ่ต้องจอดทอดสมออยู่นอกชายฝั่ง และทำการขนถ่ายผู้โดยสารและสินค้าผ่านเรือลำเล็ก

การคมนาคมทางอากาศ

เกาะทริสตันดาคูนยาไม่มีสนามบินหรือทางวิ่งเครื่องบินใดๆ การขนส่งทางอากาศจำกัดอยู่เพียงเฮลิคอปเตอร์จากเรือ S.A. Agulhas II ที่ใช้ในการเคลื่อนย้ายระหว่างเรือและฝั่ง สำหรับเรือลำอื่นๆ ที่ไม่มีเฮลิคอปเตอร์ การขนส่งขึ้นฝั่งจะต้องใช้เรือเล็ก ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาพคลื่นลมในทะเล