อุมม์ อัล-ตุต หมู่บ้านประวัติศาสตร์ในเวสต์แบงก์

อุมม์ อัล-ตุต (ภาษาอาหรับ: ام التوت, แปลว่า "สถานที่แห่งมัลเบอร์รี่") เป็นหมู่บ้านชาวปาเลสไตน์ที่ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเจนนิน (Jenin) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 6 กิโลเมตร ในพื้นที่เวสต์แบงก์ตอนเหนือ

ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 1517 อุมม์ อัล-ตุต ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรออตโตมันพร้อมกับพื้นที่ปาเลสไตน์ส่วนอื่นๆ ในช่วงศตวรรษที่ 16 และ 17 หมู่บ้านนี้อยู่ในความดูแลของรัฐเอมิเรตทูราบาย (Turabay Emirate) ซึ่งครอบคลุมพื้นที่หุบเขาเจซรีล, ไฮฟา, เจนนิน, หุบเขาเบตเชอัน, ตอนเหนือของจาบาลนาบลุส และพื้นที่อื่นๆ โดยมีรายงานว่าผู้อยู่อาศัยดั้งเดิมย้ายมาจากพื้นที่นาบลุสและรามัลลาห์

ยุคอาณานิคมอังกฤษ (British Mandate)

จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 1922 โดยทางการอังกฤษ พบว่าอุมม์ อัล-ตุต มีประชากรชาวมุสลิม 94 คน และเพิ่มขึ้นเป็น 129 คนในปี ค.ศ. 1931 โดยมีบ้านเรือนทั้งหมด 24 หลัง

ข้อมูลสถิติในปี ค.ศ. 1945 ระบุว่าประชากรมีจำนวน 170 คน (ชาวมุสลิมทั้งหมด) และมีพื้นที่ดิน 4,876 ดูนัม โดยแบ่งเป็นพื้นที่ปลูกพืชและพื้นที่ชลประทาน 132 ดูนัม พื้นที่ปลูกธัญพืช 1,705 ดูนัม และพื้นที่สิ่งปลูกสร้างในเขตเมือง 6 ดูนัม

ยุคจอร์แดนและหลังปี 1967

หลังสงครามอาหรับ-อิสราเอล ปี ค.ศ. 1948 และข้อตกลงหยุดยิงปี ค.ศ. 1949 อุมม์ อัล-ตุต ตกอยู่ภายใต้การปกครองของจอร์แดน โดยในปี ค.ศ. 1961 มีประชากร 266 คน

ตั้งแต่สงคราม 6 วัน ในปี ค.ศ. 1967 เป็นต้นมา อุมม์ อัล-ตุต ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิสราเอล

ทรัพยากรธรรมชาติและความท้าทาย

หมู่บ้านแห่งนี้เป็นศูนย์กลางสำคัญของทรัพยากรธรรมชาติ โดยหมู่บ้านใกล้เคียงมักจะใช้ประโยชน์จากไม้เชื้อเพลิงและทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ที่อุดมสมบูรณ์ของอุมม์ อัล-ตุต อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ส่งผลให้หมู่บ้านต้องเผชิญกับแรงกดดันอย่างมาก ทั้งจากการเลี้ยงสัตว์และการตัดไม้ที่ผิดกฎหมาย การล่าสัตว์ การทิ้งขยะ รวมถึงการยึดครองที่ดินโดยหมู่บ้านข้างเคียงเพื่อเปลี่ยนเป็นพื้นที่เกษตรกรรม