การรับรองตำแหน่งรองประธานาธิบดีสหรัฐฯ ปี 1973 เจรัลด์ ฟอร์ด

เหตุการณ์สำคัญทางการเมืองของสหรัฐอเมริกาเกิดขึ้นในปี 1973 เมื่อตำแหน่งรองประธานาธิบดีว่างลงอย่างกะทันหัน นำไปสู่กระบวนการรับรองตำแหน่งที่สร้างประวัติศาสตร์ให้กับ เจรัลด์ ฟอร์ด

สาเหตุของการว่างลงของตำแหน่ง

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 1973 รองประธานาธิบดี สไปโร แอกนิว (พรรครีพับลิกัน) ถูกบีบให้ลาออกหลังจากเกิดข้อพิพาทเกี่ยวกับภาษีส่วนบุคคลของเขา ตามข้อกำหนดของ การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ 25 ของสหรัฐอเมริกา ตำแหน่งรองประธานาธิบดีที่ว่างลงจะต้องได้รับการเติมเต็มโดยประธานาธิบดีเป็นผู้เสนอชื่อ และผู้ได้รับการเสนอชื่อจะต้องได้รับการรับรองจากทั้งสองสภาของรัฐสภาสหรัฐฯ

การคัดเลือกและกระบวนการรับรอง

ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน (พรรครีพับลิกัน) ต้องเผชิญกับความท้าทายในการเลือกบุคคลที่สามารถได้รับการสนับสนุนจากเสียงส่วนใหญ่ของทั้งสองสภา ซึ่งในขณะนั้นถูกควบคุมโดยพรรคเดโมแครต นิกสันได้พิจารณาผู้สมัครหลายคน เช่น จอห์น คอนแนลลี อดีตผู้ว่าการรัฐเท็กซัส, เนลสัน ร็อกกี้เฟลเลอร์ ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก และโรนัลด์ เรแกน ผู้ว่าการรัฐรัฐแคลิฟอร์เนีย

ในที่สุด นิกสันตัดสินใจเลือก เจรัลด์ ฟอร์ด ผู้นำเสียงข้างน้อยในสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐมิชิแกน ซึ่งเป็นรีพับลิกันสายกลางที่มีความนิยมสูงในหมู่สมาชิกสภาทั้งสองพรรค และเป็นเพื่อนสนิทของนิกสันด้วย

ผลการลงคะแนนรับรอง

เจรัลด์ ฟอร์ด ได้รับการสาบานตนเข้ารับตำแหน่งรองประธานาธิบดีคนที่ 40 ของสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 1973

การก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งประธานาธิบดี

ต่อมาในวันที่ 9 สิงหาคม 1974 เจรัลด์ ฟอร์ด ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีหลังจากเหตุการณ์อื้อฉาว วอเตอร์เกต (Watergate) นำไปสู่การลาออกของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ทำให้ฟอร์ดกลายเป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์อเมริกาที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งทั้งในตำแหน่งประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดี