ภาษาเครื่องหมายสำหรับส่วนติดต่อผู้ใช้ (UIML)

UIML หรือ User Interface Markup Language คือภาษาเครื่องหมาย (Markup Language) ที่มีพื้นฐานมาจาก XML ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการกำหนดโครงสร้างและลักษณะของส่วนติดต่อผู้ใช้ (User Interface หรือ UI) บนคอมพิวเตอร์ โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อลดความซับซ้อนในกระบวนการพัฒนา UI และช่วยให้นักพัฒนาสามารถอธิบายลักษณะของส่วนติดต่อผู้ใช้ในรูปแบบเชิงประกาศ (Declarative terms) หรือในรูปแบบข้อความ แทนการเขียนโค้ดคำสั่งโดยตรง

วัตถุประสงค์และหลักการทำงาน

หลักการสำคัญของ UIML คือการสร้างความแตกต่างระหว่างการออกแบบส่วนติดต่อผู้ใช้และการนำไปใช้งานจริง (Abstraction) ซึ่งช่วยให้นักพัฒนาสามารถกำหนดองค์ประกอบของหน้าต่างโปรแกรม เช่น ปุ่ม ข้อความ หรือช่องกรอกข้อมูล โดยไม่ต้องระบุรายละเอียดทางเทคนิคที่ผูกติดกับระบบปฏิบัติการใดระบบปฏิบัติการหนึ่ง

ในทางทฤษฎี การใช้ UIML จะช่วยให้นักพัฒนาสามารถสร้างคำอธิบาย UI ชุดเดียวที่สามารถนำไปปรับใช้และแสดงผลได้บนหลากหลายแพลตฟอร์ม อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ การแปลงคำอธิบายเหล่านี้ให้แสดงผลได้อย่างสมบูรณ์และสอดคล้องกับมาตรฐานของแต่ละแพลตฟอร์มยังคงเป็นความท้าทายสำคัญ

การกำหนดมาตรฐานและการพัฒนา

UIML ได้รับการผลักดันให้เป็นมาตรฐานสากลโดย OASIS (Organization for the Advancement of Structured Information Standards) โดยเวอร์ชันล่าสุดที่มีการเผยแพร่คือ UIML 4.0 ซึ่งเปิดตัวในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008)

นอกจากนี้ ยังมีความพยายามในการพัฒนามาตรฐานอื่นที่มีวัตถุประสงค์ใกล้เคียงกับ UIML เช่น UsiXML ซึ่งมุ่งเน้นการสร้างมาตรฐานสำหรับการอธิบายส่วนติดต่อผู้ใช้ในรูปแบบ XML เช่นเดียวกัน

การนำไปใช้งาน (Implementations)

มีการพัฒนาเครื่องมือและตัวแปลภาษา (Renderer) เพื่อนำ UIML ไปใช้งานจริงในซอฟต์แวร์ต่างๆ ดังนี้:

• jUIML: การนำ UIML ไปปรับใช้โดยใช้ JavaSwing
• UIML.Net: ตัวแปลภาษา UIML แบบโอเพนซอร์สที่เขียนด้วยภาษา C# พัฒนาโดย Expertise Centre for Digital Media แห่งมหาวิทยาลัย Hasselt ประเทศเบลเยียม ซึ่งสามารถแสดงผลเอกสาร UIML โดยใช้ชุดวิดเจ็ต (Widget sets) และแพลตฟอร์มที่แตกต่างกันได้ โดยซอฟต์แวร์นี้ถูกจัดเก็บไว้บน GitHub