Virginia Cavaliers ประวัติศาสตร์และอิทธิพลของกลุ่มคาวาเลียร์ในเวอร์จิเนีย

Virginia Cavaliers หรือกลุ่มคาวาเลียร์แห่งเวอร์จิเนีย คือกลุ่มผู้สนับสนุนราชวงศ์ (Royalists) ในอาณานิคมหลวงของเวอร์จิเนียในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ซึ่งเป็นยุคของสงครามกลางเมืองอังกฤษและยุคการฟื้นฟูราชวงศ์สจวร์ต (Stuart Restoration) ในปัจจุบัน กลุ่มคาวาเลียร์ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของรัฐเวอร์จิเนียและเป็นรากฐานของวัฒนธรรมอัศวิน (Chivalry) ของทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาในยุค Old South

ประวัติศาสตร์เบื้องหลัง

ในปี 1624 บริษัทเวอร์จิเนีย (Virginia Company) ถูกถอนคืนใบอนุญาตโดยกษัตริย์เจมส์ที่ 1 เนื่องจากความขัดแย้งกับกลุ่มพิวริตัน (Puritans) ที่มีอำนาจในบริษัทและในรัฐสภา รวมถึงความไม่พอใจของกษัตริย์ต่อการขยายตัวของการปกครองแบบตัวแทนในอาณานิคม ส่งผลให้เวอร์จิเนียกลายเป็นอาณานิคมหลวง (Royal Colony) ภายใต้การปกครองของกษัตริย์โดยตรง

การเปลี่ยนแปลงนี้มีผลกระทบเพียงเล็กน้อยต่อการดำเนินชีวิตของชาวอาณานิคม เนื่องจากกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 1 ทรงยุ่งอยู่กับปัญหาภายในประเทศอังกฤษ ทำให้การปกครองในเวอร์จิเนียยังคงมีความเป็นอิสระและรุ่งเรืองต่อไป แม้จะมีการเปลี่ยนตัวผู้ว่าการรัฐอย่างจอห์น ฮาร์วีย์ (John Harvey) ที่สร้างความวุ่นวายในช่วงเวลาหนึ่ง แต่ความมั่นคงของอาณานิคมก็ทำให้ความมั่งคั่งยังคงดำเนินต่อไป

ผู้ว่าการรัฐวิลเลียม เบอร์เคลีย์ (William Berkeley)

ผู้ว่าการรัฐวิลเลียม เบอร์เคลีย์ เป็นผู้ปกครองที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อาณานิคมเวอร์จิเนีย (ค.ศ. 1642-1677) เขาเป็นคาวาเลียร์แบบสุดโต่งที่มีนิสัยโผงผางและใจร้อน ซึ่งในช่วงแรกของการดำรงตำแหน่ง เขาได้ทำการปราบปรามกลุ่มพิวริตันอย่างหนัก จนทำให้หลายคนต้องลี้ภัยไปยังรัฐแมรี่แลนด์

สงครามกลางเมืองอังกฤษและผลกระทบ

ในช่วงเวลาที่เบอร์เคลีย์ขึ้นดำรงตำแหน่ง เกิดสงครามกลางเมืองในอังกฤษระหว่างกลุ่ม Cavaliers (ผู้สนับสนุนราชวงศ์) และกลุ่ม Roundheads (ผู้สนับสนุนรัฐสภา) ซึ่งกลุ่มหลังนี้รวมถึงชาวพิวริตันจำนวนมาก ภายใต้การนำของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ (Oliver Cromwell) จนนำไปสู่การประหารชีวิตกษัตริย์ชาร์ลส์ที่ 1 ในปี 1649

ในขณะที่อาณานิคมทางตอนเหนือ เช่น แมสซาชูเซตส์ ถูกครอบงำโดยกลุ่มรัฐสภา แต่เวอร์จิเนียและเบอร์มิวดา รวมถึงแอนติกาและบาร์เบโดส กลับมีความจงรักภักดีต่อราชวงศ์อย่างชัดเจน จนทำให้รัฐสภาอังกฤษ (Rump Parliament) ออกกฎหมายห้ามการค้ากับอาณานิคมเหล่านี้ในปี 1650 โดยตราหน้าว่าผู้ที่ช่วยเหลือราชวงศ์เป็น "ผู้ทรยศ" และ "โจร"

การปรับตัวและการปกครองตนเอง

แม้ว่าเบอร์เคลีย์จะพยายามเชิญชวนให้โอรสของกษัตริย์ที่ถูกประหารชีวิตมาเป็นกษัตริย์แห่งเวอร์จิเนีย แต่รัฐสภาอังกฤษได้ส่งกองเรือมาเพื่อบังคับให้เวอร์จิเนียยอมจำนน ซึ่งชาวเวอร์จิเนียยอมจำนนโดยไม่มีการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้รับสิทธิในการปกครองตนเองที่มากขึ้นภายใต้ผู้ว่าการรัฐริชาร์ด เบนเน็ตต์ (Richard Bennett) ซึ่งเป็นชาวพิวริตัน

ช่วงเวลาสั้นๆ ของการปกครองแบบเครือจักรภพ (Commonwealth) ในอังกฤษส่งผลให้เวอร์จิเนียได้สัมผัสกับการปกครองตนเองอย่างสมบูรณ์เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในยุคอาณานิคม ซึ่งทำให้ชาวเวอร์จิเนียไม่เคยลืมรสชาติของความเป็นอิสระนี้ นอกจากนี้ การที่กลุ่ม Roundheads ชนะสงครามในอังกฤษยังทำให้กลุ่มคาวาเลียร์จำนวนหนึ่งอพยพจากอังกฤษมายังเวอร์จิเนีย ซึ่งช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับกลุ่มชนชั้นนำคาวาเลียร์ที่นำโดยเบอร์เคลีย์ ซึ่งแม้จะมีจำนวนเพียงประมาณ 10% ของประชากร แต่กลับมีอำนาจทางการเมืองอย่างมหาศาล