แผ่นจารึกโวรี บันทึกของราชามานชูแห่งโวริโต

แผ่นจารึกโวรี (Voree plates) หรือที่รู้จักในชื่อ บันทึกของราชามานชูแห่งโวริโต (The Record of Rajah Manchou of Vorito) คือชุดแผ่นโลหะขนาดเล็กสามแผ่นที่ เจมส์ สแตรง (James Strang) ผู้นำคนหนึ่งในขบวนการเลทเทอร์เดย์เซนต์ (Latter Day Saint movement) อ้างว่าได้ค้นพบที่เมืองโวรี รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1845

สแตรงใช้การค้นพบนี้เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับข้ออ้างของเขาในการเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งที่แท้จริงของ โจเซฟ สมิธ ผู้ก่อตั้งขบวนการเลทเทอร์เดย์เซนต์ โดยเป็นการแข่งขันกับ บริกแฮม ยัง ซึ่งเป็นผู้นำที่สมาชิกส่วนใหญ่ยอมรับในขณะนั้น นอกจากนี้ สแตรงยังอ้างว่าเมืองโวรีคือ "สถานที่รวมตัว" (gathering place) แห่งใหม่ของเหล่าเลทเทอร์เดย์เซนต์ แทนที่จะเป็นหุบเขาซอลต์เลก

การค้นพบและการอ้างสิทธิ์

ตามความเชื่อของกลุ่มเลทเทอร์เดย์เซนต์ มีความเชื่อว่าผู้อยู่อาศัยในอเมริกาโบราณได้จารึกบันทึกไว้บนแผ่นโลหะ ซึ่งโจเซฟ สมิธ เองก็เคยอ้างว่าได้แปล คัมภีร์มอรมอน (Book of Mormon) จากแผ่นจารึกทองคำที่ทูตสวรรค์โมโรไนชี้ทางให้

หลังจากโจเซฟ สมิธ ถูกสังหารในปี ค.ศ. 1844 เกิดการแย่งชิงอำนาจในการนำกลุ่ม สแตรงซึ่งเป็นผู้เปลี่ยนศาสนามาใหม่และไม่มีชื่อเสียงเท่ากับ บริกแฮม ยัง หรือ ซิดนีย์ ริกดัน จึงพยายามสร้างหลักฐานเชิงประจักษ์เพื่อยืนยันสถานะ "ผู้พยากรณ์ ผู้เห็นนิมิต ผู้เปิดเผย และผู้แปล" ของตนเอง

เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1845 สแตรงประกาศว่าพระเจ้าทรงสัญญาจะนำเขาไปพบกับบันทึกของชนชาติอเมริกันที่สาบสูญ ต่อมาในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1845 เขาอ้างว่าทูตสวรรค์ได้ปรากฏตัวและบอกตำแหน่งของบันทึก ซึ่งตั้งอยู่ที่ "เนินเขาแห่งคำสัญญา" (Hill of Promise) ในเมืองโวรี รัฐวิสคอนซิน

ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1845 สแตรงได้นำพยานสี่คนไปยังต้นโอ๊กขนาดใหญ่บนเนินเขา โดยให้พยานตรวจสอบพื้นดินรอบๆ ต้นไม้เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีการขุดดินไว้ก่อนหน้า เมื่อถอนต้นไม้ออกและขุดลงไปลึกประมาณสามฟุต พวกเขาได้พบแผ่นทองเหลืองขนาดเล็กสามแผ่นบรรจุอยู่ในกล่องดินเผา

ลักษณะทางกายภาพและข้อโต้แย้ง

แผ่นจารึกโวรีมีขนาดความยาวประมาณ 2.5 นิ้ว และกว้างระหว่าง 1.25 ถึง 1.5 นิ้ว พยานบางคนระบุว่าแผ่นโลหะมีความหนาใกล้เคียงกับแผ่นสังกะสี และถูกยึดไว้ด้วยกันที่มุมหนึ่งด้วยห่วงโลหะ พื้นผิวมีการจารึกตัวอักษรโบราณที่ดูแปลกตา

อย่างไรก็ตาม มีข้อสงสัยเกี่ยวกับที่มาของแผ่นจารึกนี้ โดย สตีเฟน โพสต์ (Stephen Post) ผู้ที่ได้ตรวจสอบแผ่นจารึกในปี ค.ศ. 1850 ตั้งข้อสังเกตว่าพื้นผิวโลหะไม่ได้ถูกขัดให้เรียบก่อนการจารึก และเขามีความเห็นว่าโลหะทองเหลืองที่ใช้ในแผ่นจารึกนั้นดูไม่ต่างจากทองเหลืองที่ใช้ทำกาน้ำชาของฝรั่งเศสในสมัยนั้น ทำให้เกิดข้อกล่าวหาว่าสแตรงอาจสร้างแผ่นจารึกขึ้นมาเองจากกาน้ำชาทองเหลือง ซึ่งทางสแตรงและผู้สนับสนุนได้ปฏิเสธอย่างรุนแรง

รายละเอียดการจารึก

• ด้านที่ 1: มีรูปสลัก "ดวงตาที่เห็นทุกสิ่ง" (all-seeing eye) และรูปชายถือคทา โดยมีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวอยู่เบื้องล่าง ซึ่งสื่อถึงพระเจ้า ประธานคริสตจักร สภาสูง และอัครสาวก
• ด้านที่ 2-5: มีข้อความที่เขียนด้วยตัวอักษรที่ไม่รู้จัก
• ด้านที่ 6: มีแผนที่แสดงพื้นที่ที่ค้นพบแผ่นจารึก

การแปลและสถานะปัจจุบัน

สแตรงอ้างว่าเขาสามารถถอดรหัสบันทึกนี้ได้ ซึ่งระบุว่าเป็นผลงานของ "ราชามานชูแห่งโวริโต" เนื้อหาโดยสรุปกล่าวถึงการล่มสลายของชนชาติผู้ยิ่งใหญ่ การตายในสงคราม และการพักผ่อนของเหล่าผู้ถูกเลือกในดินแดนแห่งนี้

คำแปลของสแตรงได้รับการยอมรับเป็นคัมภีร์ในคริสตจักรของเขาและกลุ่มที่แยกตัวออกมาบางกลุ่ม แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากองค์กรเลทเทอร์เดย์เซนต์อื่นๆ แผ่นจารึกโวรีได้หายสาบสูญไปในช่วงปี ค.ศ. 1900 และปัจจุบันไม่ทราบที่อยู่แน่ชัด