เวสต์สปริงฟิลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์

เวสต์สปริงฟิลด์ (West Springfield) เป็นเมืองในเคาน์ตีแฮมป์เดน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา โดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตสถิติเมืองสปริงฟิลด์ (Springfield, Massachusetts Metropolitan Statistical Area) จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 28,835 คน เมืองเวสต์สปริงฟิลด์มักถูกเรียกสั้นๆ ว่า "West Side" ซึ่งสะท้อนถึงตำแหน่งที่ตั้งทางทิศตะวันตกของแม่น้ำคอนเนตทิคัตเมื่อเทียบกับเมืองสปริงฟิลด์ ซึ่งปัจจัยทางภูมิศาสตร์นี้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อประวัติศาสตร์และการพัฒนาของเมืองในยุคแรก

ประวัติศาสตร์และการก่อตั้ง

พื้นที่ของเวสต์สปริงฟิลด์เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1635 โดยในช่วงแรกผู้ตั้งถิ่นฐานบางส่วนได้ย้ายไปอยู่บนที่ราบสูงทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเพื่อก่อตั้งเมืองสปริงฟิลด์หลังจากเกิดพายุเฮอริเคนครั้งใหญ่ในปีเดียวกัน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพื้นที่ฝั่งตะวันตกมีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเกษตร จึงมีครอบครัวจำนวนหนึ่งตัดสินใจพำนักอยู่ในพื้นที่นี้ต่อไป

ปัญหาด้านการคมนาคมในยุคอาณานิคม

ในยุคแรก กิจกรรมทางเศรษฐกิจส่วนใหญ่เป็นการเกษตรแบบยังชีพและการเลี้ยงสัตว์ โดยมีการแลกเปลี่ยนสินค้า (Barter) เป็นสื่อกลางหลักในการค้าขาย นอกจากนี้ยังมีการสร้างโรงสีบดธัญพืชและโรงเลื่อยในชุมชน เนื่องจากในสมัยนั้นแม่น้ำคอนเนตทิคัตมีความกว้างเกินกว่าจะสร้างสะพานได้ การเดินทางข้ามฟากจึงต้องใช้เรือเท่านั้น

มีการจัดตั้งพื้นที่ที่เรียกว่า "The Hay Place" ระหว่างบริเวณลานเมือง (Town Common) และถนน East School เพื่อให้เกษตรกรที่ทำนาหรือตัดหญ้าในพื้นที่ฝั่งตะวันตกสามารถฝากผลผลิตไว้ได้ในระหว่างที่รอการขนส่งกลับไปยังฝั่งตะวันออก

ในช่วงทศวรรษ 1650 เริ่มมีชาวอังกฤษย้ายมาตั้งถิ่นฐานถาวรบนฝั่งตะวันตก โดยเฉพาะบริเวณใกล้กับถนน Riverdale ในปัจจุบัน ซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งเรื่องการบำรุงรักษาถนน เนื่องจากชาวฝั่งตะวันตกต้องทำงานบำรุงรักษาถนนฝั่งตะวันออกตามกฎระเบียบ แต่ถนนในพื้นที่ของตนกลับไม่ได้รับการดูแลอย่างทั่วถึง

การก่อตั้งเขตศาสนจักรและการแยกตัวเป็นอิสระ

ในยุคแรกของนิวอิงแลนด์ ความสัมพันธ์ระหว่างศาสนจักรและรัฐมีความใกล้ชิดกันมาก การเข้าร่วมการประชุมเมืองและการนมัสการที่โบสถ์คอนกรีเกชันนัล (Congregational church) เป็นเรื่องบังคับและมีการปรับเงินหากฝ่าฝืน ชาวฝั่งตะวันตกต้องเดินทางข้ามแม่น้ำเพื่อไปร่วมพิธีที่โบสถ์ในสปริงฟิลด์ ซึ่งสร้างความยากลำบากอย่างมาก

เหตุการณ์สะเทือนใจเกิดขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1683 เมื่อครอบครัว Bedortha (Reice, John, Lydia และบุตรสาว Mercy) จมน้ำเสียชีวิตขณะเดินทางข้ามแม่น้ำเพื่อไปโบสถ์ เหตุการณ์นี้ทำให้ชาวฝั่งตะวันตกเรียกร้องให้มีการสร้างโบสถ์และที่ทำการของตนเอง จนกระทั่งวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1697 ศาลทั่วไปแห่งแมสซาชูเซตส์ (Massachusetts General Court) จึงอนุมัติให้จัดตั้งเขตศาสนจักรและสร้างโบสถ์แยกต่างหากสำหรับผู้อยู่อาศัยประมาณ 200 คน

นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1706 ชาวฝั่งตะวันตกได้รับอนุมัติงบประมาณในการสร้างโรงเรียน หลังจากที่ยื่นคำร้องมาเป็นเวลาสองปี และในปี ค.ศ. 1707 พวกเขาได้รับสิทธิ์ในการจัดสรรที่ดินในเขตพื้นที่ของตนเอง

การสถาปนาเป็นเมืองแยกจากสปริงฟิลด์

ความตึงเครียดระหว่างฝั่งตะวันออกและตะวันตกในเรื่องการจัดสรรทรัพยากรและการเดินทางข้ามแม่น้ำเพื่อเข้าร่วมประชุมเมือง นำไปสู่การยื่นคำร้องขอแยกตัวเป็นเมืองอิสระในปี ค.ศ. 1756 ความขัดแย้งรุนแรงขึ้นจนถึงจุดสูงสุดในการประชุมเมืองปี ค.ศ. 1773 ซึ่งเกือบทำให้ระบบการปกครองหยุดชะงักลงเป็นเวลาหนึ่งปี

ในที่สุด เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1774 เวสต์สปริงฟิลด์ได้รับการสถาปนาเป็นเมืองแยกจากสปริงฟิลด์ โดยครอบคลุมพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือเมืองอากาวัม (Agawam) และพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองโฮลีโอค (Holyoke)

บทบาทในช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา

ชาวเมืองเวสต์สปริงฟิลด์ได้เข้าร่วมในสงครามปฏิวัติอเมริกา โดยกลุ่มอาสาสมัคร (Minutemen) เริ่มปฏิบัติการตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1775 หนึ่งวันหลังจากยุทธการที่เลกซิงตันและคอนคอร์ด

สถานที่สำคัญและกิจกรรม

เมืองเวสต์สปริงฟิลด์เป็นที่รู้จักในด้านการจัดงานนิทรรศการ Eastern States Exposition ซึ่งเป็นงานแสดงสินค้าและเกษตรกรรมขนาดใหญ่