สงครามถ่านหินในเวสต์เวอร์จิเนีย การต่อสู้เพื่อสิทธิแรงงาน

สงครามถ่านหินในเวสต์เวอร์จิเนีย (ค.ศ. 1912–1921) หรือที่รู้จักกันในชื่อ สงครามเหมืองแร่ เป็นความขัดแย้งที่รุนแรงระหว่างบริษัทถ่านหินและคนงานเหมือง ซึ่งนำไปสู่การปะทะกันทางอาวุธและการประกาศกฎอัยการศึกในหลายพื้นที่ของรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา

จุดเริ่มต้น การประท้วงที่ Cabin Creek และ Paint Creek (1912–1913)

ความขัดแย้งเริ่มต้นขึ้นจากการประท้วงหยุดงานในปี 1912 โดยคนงานเหมืองเรียกร้องค่าจ้างที่ดีขึ้น สภาพการทำงานที่ปลอดภัยขึ้น สิทธิในการเลือกซื้อสินค้าจากร้านค้าภายนอก (เพื่อยุติระบบที่บังคับให้ซื้อจากร้านค้าของบริษัท) และการยอมรับสหภาพแรงงานเหมืองแห่งสหรัฐอเมริกา (United Mine Workers - UMW)

ในการเคลื่อนไหวครั้งนี้ แมรี่ "มาเธอร์ โจนส์" แฮร์ริส โจนส์ บุคคลสำคัญในการรวมกลุ่มแรงงาน ได้เข้ามามีบทบาทอย่างมากในการสนับสนุนคนงานเหมือง

การเผชิญหน้าและความรุนแรง

บริษัทเหมืองถ่านหินปฏิเสธข้อเรียกร้องและจ้างตัวแทนจาก Baldwin-Felts Detective Agency ซึ่งเป็นหน่วยรักษาความปลอดภัยติดอาวุธเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ทำลายการประท้วง (strikebreakers) ส่งผลให้คนงานเหมืองจำนวนมากถูกขับออกจากบ้านเช่าของบริษัทและต้องย้ายเข้าไปอยู่ในค่ายเต็นท์ที่สนับสนุนโดยสหภาพแรงงาน ซึ่งมีผู้พักอาศัยรวมกว่า 35,000 คน

สถานการณ์ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อกลุ่มนักเคลื่อนไหวพรรคสังคมนิยมเริ่มจัดหาอาวุธให้คนงานเหมือง รวมถึงปืนกลและปืนไรเฟิลจำนวนมาก จนกระทั่งในวันที่ 1 กันยายน 1912 คนงานเหมืองกว่า 6,000 คนได้พยายามบุกโจมตีการดำเนินงานของบริษัท ทำให้ผู้ว่าการรัฐต้องประกาศกฎอัยการศึกในวันที่ 2 กันยายน 1912 เพื่อระงับเหตุและยึดอาวุธจำนวนมหาศาล

ภูมิหลังและสภาพการทำงานในเหมือง

การขยายตัวของอุตสาหกรรมถ่านหิน

ในช่วงปี 1880 ถึง 1900 อุตสาหกรรมถ่านหินในเวสต์เวอร์จิเนียเติบโตอย่างรวดเร็วจากการขยายตัวของทางรถไฟ บริษัทเหมืองได้สร้าง "เมืองบริษัท" (Company Towns) ซึ่งบริษัทเป็นเจ้าของบ้าน สิ่งอำนวยความสะดวก และบริการสาธารณะทั้งหมด คนงานมักได้รับค่าจ้างเป็น "coal scrip" หรือตั๋วเงินที่ใช้ได้เฉพาะในร้านค้าของบริษัทเท่านั้น

อันตรายในอาชีพ

การทำเหมืองในเวสต์เวอร์จิเนียในช่วงปี 1890-1912 มีอัตราการเสียชีวิตสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 คนงานเหมืองในรัฐนี้มีอัตราการเสียชีวิตสูงกว่าทหารอเมริกันที่รบในยุโรปเสียอีก

มุ่งสู่การต่อสู้ที่ Blair Mountain

ความตึงเครียดที่สะสมมานานนำไปสู่เหตุการณ์ยิงปะทะกันที่เมือง Matewan ในวันที่ 19 พฤษภาคม 1920 ระหว่างตัวแทนของ Baldwin-Felts และคนงานเหมืองท้องถิ่น เหตุการณ์นี้เป็นชนวนเหตุที่นำไปสู่ ยุทธการที่ภูเขาแบลร์ (Battle of Blair Mountain) ซึ่งถือเป็นการก่อจลาจลทางอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกานับตั้งแต่สงครามกลางเมือง