มหาวิทยาลัยวิลเลียม เพนน์

มหาวิทยาลัยวิลเลียม เพนน์ (William Penn University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ที่เมืองออสคาลูซา รัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา สถาบันแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1873 โดยสมาชิกของสมาคมทางศาสนาแห่งมิตรสหาย (Religious Society of Friends) หรือกลุ่มเควกเกอร์ (Quakers) โดยเริ่มแรกใช้ชื่อว่า เพนน์คอลเลจ (Penn College)

มหาวิทยาลัยมีการเปลี่ยนแปลงชื่อเรียกตามการพัฒนาของสถาบัน โดยเปลี่ยนเป็น วิลเลียม เพนน์คอลเลจ (William Penn College) ในปี ค.ศ. 1933 และได้รับการยกระดับเป็น มหาวิทยาลัยวิลเลียม เพนน์ (William Penn University) ในปี ค.ศ. 2000

ประวัติความเป็นมา

มหาวิทยาลัยวิลเลียม เพนน์ เปิดทำการครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1873 ในช่วงเริ่มต้นของการดำเนินงาน สถาบันต้องเผชิญกับเหตุการณ์สำคัญในปี ค.ศ. 1916 เมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ทำลายวิทยาเขตเดิม และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 2 ราย คือ โรเบิร์ต วิลเลียมส์ ผู้จัดการฝ่ายธุรกิจ และ แฮร์รี โอคลีย์ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ซึ่งเสียชีวิตจากการถูกระฆังหนัก 4 ตันร่วงหล่นทับขณะอาคารพังทลาย

ในปี ค.ศ. 1995 มหาวิทยาลัยได้ก่อตั้ง "วิทยาลัยสำหรับผู้ใหญ่ที่ทำงาน" (College for Working Adults) เพื่อรองรับนักศึกษาที่ไม่ใช่กลุ่มนักศึกษาปกติ โดยจัดหลักสูตรการเรียนการสอนแบบเร่งรัดในช่วงเย็น ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2000 มหาวิทยาลัยได้กลับเข้าสู่การแข่งขันในระดับ NAIA Division II และปัจจุบันได้รับการรับรองวิทยฐานะจาก Higher Learning Commission และเป็นสมาชิกของ North Central Association

ในปี ค.ศ. 2007 มหาวิทยาลัยได้รับเงินบริจาคจำนวน 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐจาก Musco Lighting บริษัทผู้ผลิตระบบแสงสว่างในเมืองออสคาลูซา ซึ่งถือเป็นเงินบริจาคก้อนใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสถาบัน เงินจำนวนนี้ถูกนำไปใช้สร้างอาคารใหม่พื้นที่กว่า 200,000 ตารางฟุต ประกอบด้วยพื้นที่นันทนาการสำหรับนักศึกษา ห้องเรียน ห้องปฏิบัติการ และอาคารศูนย์เทคโนโลยีอุตสาหกรรมที่ชื่อว่า Musco Technology Center (MTC) ซึ่งเป็นที่ตั้งของหลักสูตรการสื่อสารดิจิทัลที่กำลังเติบโต

เขตประวัติศาสตร์

บางส่วนของวิทยาเขตได้รับการประกาศให้เป็นเขตประวัติศาสตร์ที่ได้รับการยอมรับในระดับชาติ และถูกขึ้นทะเบียนในทะเบียนสถานที่ทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Register of Historic Places) ในปี ค.ศ. 1996 โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่บริเวณลานกว้าง (The Quadrangle)

อาคารสำคัญในเขตประวัติศาสตร์ ได้แก่ อาคารเพนน์ฮอลล์ (Penn Hall), ลิวอิสฮอลล์ (Lewis Hall), โรงไฟฟ้าส่วนกลาง (Central Heating Plant) ซึ่งสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1917 และโบสถ์เซนต์สเปนเซอร์เมโมเรียล (Spencer Memorial Chapel) ที่สร้างในปี ค.ศ. 1923 นอกจากนี้ยังมีประตูอนุสรณ์ (Memorial Gates) สองบานที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดยการออกแบบผังวิทยาเขตและอาคารต่าง ๆ เป็นผลงานของ เอ. ที. ซิมมอนส์ (A. T. Simmons) สถาปนิกจากเมืองบลูมิงตัน รัฐอิลลินอยส์ ซึ่งเน้นรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบแพรรี (Prairie School architecture)

กีฬา

ทีมกีฬาของมหาวิทยาลัยวิลเลียม เพนน์ ใช้ชื่อเรียกทีมว่า สเตตส์เมน (Statesmen) ปัจจุบันเป็นสมาชิกของสมาคมกีฬาอาชีวศึกษาระหว่างวิทยาลัยแห่งชาติ (NAIA) และแข่งขันในรายการ Heart of America Athletic Conference ตั้งแต่ปีการศึกษา 2015–16

มหาวิทยาลัยมีการแข่งขันกีฬาระดับมหาวิทยาลัยรวม 23 ประเภท ได้แก่:

• กีฬาชาย: เบสบอล, บาสเกตบอล, โบว์ลิ่ง, วิ่งวิบาก, ฟุตบอล, กอล์ฟ, ลาครอส, ฟุตบอล (Soccer), กรีฑา และมวยปล้ำ
• กีฬาหญิง: บาสเกตบอล, โบว์ลิ่ง, วิ่งวิบาก, กอล์ฟ, ลาครอส, ฟุตบอล (Soccer), ซอฟต์บอล, กรีฑา และมวยปล้ำ
• กีฬารวม: เชียร์และเต้น และกีฬายิงปืน (Shotgun sports)

ความสำเร็จทางกีฬา

ทีมบาสเกตบอลชายประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยได้ตำแหน่งรองชนะเลิศในการแข่งขัน NAIA Division II Men's Basketball Tournament ปี 2013 และสร้างสถิติทำคะแนนสูงสุดในการแข่งขัน NAIA National Basketball Tournament ในปี 2014 สำหรับกีฬามวยปล้ำ อะดาโก นวาชูกู (Adaugo Nwachukwu) ได้รับรางวัล Anthony-Maroulis Trophy ในปี 2024 จากผลงานที่โดดเด่นในกีฬามวยปล้ำหญิง

บุคคลที่มีชื่อเสียง

มหาวิทยาลัยวิลเลียม เพนน์ มีศิษย์เก่าและบุคคลที่เกี่ยวข้องที่มีชื่อเสียงในหลายวงการ เช่น:

• กามารู อุสมาน (Kamaru Usman): อดีตแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวตของ UFC และนักกีฬาต่อสู้แบบผสมผสาน (MMA) ระดับโลก
• มิเรียม เวเร (Miriam Were): นักวิชาการและผู้สนับสนุนด้านสาธารณสุขชาวเคนยา ผู้ได้รับรางวัล Hideyo Noguchi Africa Prize คนแรก และเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
• จอห์น เอ็ม. เฮนส์ (John M. Haines): ผู้ว่าการรัฐไอดาโฮคนที่ 10 (ดำรงตำแหน่งปี 1913–1915)
• โธมัส อี. วัตสัน (Thomas E. Watson): พลโทกองพลนาวิกโยธินสหรัฐฯ ผู้บัญชาการกองพลนาวิกโยธินที่ 2 ในยุทธการที่ไซปันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2